Китоби нав. Султонмуроди Одина: Хирмани барчош

Дар маҷмўа қисса, ҳикояҳо ва саҳнаҳои дар солҳои гуногун иншо намудаи адиб гулчин карда шудаанд. Мавзӯъҳои асосии онҳо тасвири бадеии ҳаёти ҷомеа, тасвири ҳаёти халқи тоҷик дар давраи тақдирсози гузариш ба кушодани ҷаҳони ботинии инсонҳои касбу кори гуногун дар ин замони мураккаби зиндагии мардум мебошад. Ғояи асосии онҳоро ватандўстӣ, зиракии сиёсӣ ва ҳаллӣ тазоди зиндагӣ ташкил медиҳад. Китоб ба ифтихори 70-солагии адиб ба табъ расидааст.

Муаллиф дар пешгуфтори китоб меорад: Шайхи Бузург 

Нигаҳбони оташи шеър

Муаллифи Суруди миллӣ, Шоири халқии Тоҷикистон Гулназар Келдӣ ин шабу рӯз дар бемористони “Истиқлол” гирифтори беморист ва тибқи хабарҳо аз дирӯз зери дастгоҳи нафаси сунъист. Ду рӯз пештар дар тамос бо ҳаводорони шеър ва дӯстонаш ҳоли худро хуб арзёбӣ карда буд.  Дар зер мақолаи профессор Абдунабӣ Сатторзодаро меорем ва ба шоири маҳбуб аз даргоҳи Худованд шифои комил мехоҳем. 

​Аз “Намунаи адабиёти тоҷик” Амир Умархон – волии Фарғона (вафот 1237 ҳиҷрӣ)

                                      ​Ғазал

                   (Аз як маҷмўаи дастнавис)

  Бувад дар ишқ гаҳ бо мусҳафи рухсор савгандам,

Гаҳе бо ҳалқаи гесўи анбарбор савгандам.

Чи сон дил аз хами зулфи гиреҳгири ту баргирам, 

Чу шавқам дод бо он мусҳафи рухсор савгандам.                

Нахустин нашрияҳои даврӣ дар Китобхонаи миллии Тоҷикистон: Маҷаллаи «Шўълаи инқилоб»

«Шўълаи инқилоб» - низ нахустин рўзнома-маҷаллаи нашрияи даврии тоҷик аст, ки ҳамагӣ дар теъдоди 8 саҳифа, ҳафтае як маротиба, ҷамъулҷамъ 91 шумора рўи чопро дидааст. Ин ҳафтанома ҷамъиятию сиёсӣ ва ҳам адабӣ ба ҳисоб мерафт. Ношираш ҲК Тоҷикистон дар шаҳри бостонии Самарқанд буд. Нашрия аз 10-уми апрели соли 1919 то 8-уми декабири соли 1921 чоп шудааст.

Муҳаррири ин нашрияи ҳафтавӣ ва хаттоташ, фидоии миллат Саидризо Ализода мебошад. Ў публитсист ва мутарҷими онвақта ба ҳисоб мерафт баъди хатми макбаи 

Рӯ ба илм. Кӣ метавонад докторант шавад?

Докторант, шахсе, ки дараҷаи илмии номзадҳои илм дошта, барои дарёфти дараҷаи доктори илм дар докторантураи ягон муассисаи таҳсилоти олии касбӣ ё таҳсилоти касбии баъд аз муассисаи олии таълимӣ таҳсил мекунад. Номзади илме докторантура шуда метавонад, ки асарҳо ва дастовардҳои илмӣ дошта, дорои қобилияти баланди таҳқиқотӣ, ҷустуҷў ва амалигардонии натиҷаҳои корҳои илмӣ-таҳқиқотӣ бошад. Барои докторант шудан довталаб ба  роҳбари муассисае,

Аз “Намунаи адабиёти тоҷик”. Мулло Раҷаб Парии Ҳисорӣ

Таърихи вафоташ маълум нашуд, аммо аз таърихҳое, ки барои иморатҳо иншод кардааст, то соли 1270 ҳиҷрӣ дар ҳаёт буданаш маълум мешавад.

***

Танҳо на нигоҳи ту кунад машқи рамидан,

Чашми ту кашад сурмаи ушшоқ надидан.  

 

Страницы