мая 2016

Рафтани бебозгашти фотеҳи ҷанг

Аз охирин сарнавишти қаҳрамони ин қисса касе чизе намедонад. Ва муаллиф дар ин даҳ соли охир бори дуюм аст, ки аз ӯ ҳикоят мекунад. Дар ҳикояти аввал яқинан ӯ зинда буд. Вале ҳоло қисмати номаълуме дорад ва ҳадаф аз чопи очерк пайдо кардани иттилои дақиқ дар бораи ӯст.
Шояд даҳ баҳор аст, ки ӯ низ қатори даҳҳо нафар аз кормандони ин китобхона тарки Ватан кардааст. Людмила Михайловна Рижева, ки солҳо сардори

Китобхонаи миллӣ даргоҳи илму маърифат

Китобхонаи миллии Тоҷикистон ганҷинаи ҳикматҳои бузург аст, ки ҳар кас бо умед аз дари он ворид шавад, ба орзуҳои ширину дерини худ муваффақ мегардад. Кас меҳоҳад, ки инсонҳо аз ин ганҷинаи тамомношуданӣ  бо ҳаловат истифода намояд. Ҳар гоҳе, ки шахс ба ин даргоҳи илму маърифат ворид мегардад, гўё ба дунёи зебою рангин ва сеҳрангези он ворид мешавад, ба он ҷойе, ки зиндагии мо аз он рушд бештар менамояд, ҳамеша азми ҷустуҷў ва мутоила

Тасаввури кӯдаконаи пирӯзӣ дар Ҷанги Бузурги Ватанӣ

Ба тифлон - ширкаткунандагони маҳфили навбатии “Дастони моҳир” мавзуъи Рӯзи Ғалаба пешниҳод шуд. Вазифа он буд, ки атфол тасаввури худро дар бораи Ҷанг ва Пирӯзӣ рӯйи коғаз оранд.
Чун ҳамеша роҳбалади маҳфил мавзуъро фаҳмонд ва чӣ будани Ғалабаро аввал аз худи онҳо пурсид, то дониста шавад, ки мавзуъ то кадом ҳад барояшон ошност.
Сипас, онҳо тасаввури худро дар бораи ҷангу ғалаба рӯйи коғаз оварданд.
Басо рангин буд тамошои дуёни тифлон ва

«Родмардони Ватан”: Ҳеҷ кас ва ҳеҷ чиз фаромўш намешавад

Дар чорабинии фарҳании “Родмардони Ватан”, ки баъд аз зуҳри имрӯз, 6-уми май дар толори “Ошёни булбулон”-и Китобхонаи миллӣ баргузор шуд, бештар аз 30 нафар ҷанговарони интернатсионалист ва бартарафсозони оқибатҳои фоҷеаи Чернобил ширкат карданд. Ҳамчуноне аз номаш пайдост, чорабинӣ ба ифтихори 71-умин солгарди пирӯзӣ бар фашизм  доир шуд.
    Директори Китобхонаи миллӣ, профессор Сайфиддин Назарзода дар сухани ифтитоҳии...

Дар хонаи ман ҳанӯз сипанди падар аст...

Оқибати зиндагӣ бозгашт аст, бозгашт ба сӯйи Парвардигоре, ки офарид.
Ва чораи дигаре нест, инсони омада бояд баргардад.
Зиндагӣ ба сони сафарест аз диёр ба диёре ва сафаркарда бояд ба маконаш бозгардад.
Аммо аз рафтагон ёдҳои ширине боқӣ мемонанд ва ин ёдҳо ҳастанд, ки бозмондагонро зинда медоранд.
Ин ёдҳо ҳастанд, ки гумон мекунем он азизи

Китоб ҳикмат ва саодати ҷомеа аст

Даъват ба китоб ва китобхона. Ин миллат бояд як бори дигар руҷуъ ба китоб кунад, зеро наҷот аз ҳар гирифтории маънавӣ маҳз дар мутолиаи китоб аст.
Китоб аст ҳамдами дерин дар вақтҳои дармондагии маънавӣ, китоб аст рушангари роҳи торик, китоб аст беҳтарин рафиқи танҳоӣ.
Ва куҷо бояд онро ҷуст? Ин китоб аст, ки хона дорад ва номи он КИТОБХОНА аст!
Суқроти ҳаким фармуда: “Ҷомеа замоне ҳикмат ва саодат меёбад, ки мутолиа кори ҳамарӯзааш бошад”.