июня 2016

Пажуҳише дар идеология ва манфиатҳои миллӣ

Мавҷуди  лоиқи тафаккури – инсон ягона офаридаи табиат мебошад, ки таҷрибаи гузаштаро метавонад омўзад, аз насл ба насл расонад, ба инобат гирад ва аз он самаранок истифода намояд, то аз иштибоҳоти таърихӣ худ ва миллати хешро эмин нигоҳ дорад.
    Дар ин самт муҳити маънавӣ, аллбата  нақши ҳаётан муҳим мебозад. Тасаввуроти аслӣ дар бораи бунёди Ватан, Миллат, Давлати миллӣ дар заминаи ҳамин навъ дарки олам- орзуи мансубият

Китоб сарчашмаи ҳама хушиҳост

Ҳар қадар дар бораи фосидии ахлоқи ҷомеа, заъфи равонӣ, дониши коста, фарҳанги пасти муносибати ҷомеа андешидам, боз сабаби онро дар кам хондан дидам.
Ҳар қадар хостам ба умқи ин нукта фурӯ равам, ки чаро мо пешрафт надорем, боз ҳам дар он ёфтам, ки китоб кам мехонем. На танҳо фарзандонамон, балки худи мо.
Агар мо китобхон бошем, метавонем фарзандонро таблиғ кунем. Вале вақте худ

Пажуҳиши тозаи илмӣ дар бораи Фахруддини Розӣ ва осори ӯ

Фахриддини Розӣ яке аз мутафаккирони маъруфест, ки дар оғози марҳилаи сеюми инкишофи илми калом зиставу фаъолият кардааст. Дар бисёре аз сарчашмаҳои таърихӣ, олимону муаррихон ўро ҳамчун мутакаллими варзида ва идомадиҳандаи роҳу равиши Муҳаммади Ғазолӣ васф кардаанд. Аксари муаррихону муҳаққиқон дар бораи ин, ки Фахриддини Розӣ мутакаллим аст ё файласуф, сухан гуфтаву андешаҳои худро баён доштаанд. Донишманди эронӣ Муртазо Мутаҳҳарӣ дар бораи Фахруддини Розӣ чунин гуфтааст: «…ҳам фақеҳ буд, ҳам мутакаллим ва ҳам муфассир ва ҳам файласуф ва ҳам пизишк ва ҳам хатиб…Дар айни ин, ки дар афкори фалосифа ворид аст ва таълимоти гаронбаҳо дар фалсафа дорад, тарзи тафаккураш тафаккури каломӣ аст на фалсафӣ ва сахт бар фалосифа метозад ва дар

Ташаккули равандҳои инноватсионӣ дар хизматрасонии библиографӣ

Равандҳои хизматрасонии библиографӣ ба истифодабарандагон  дар собиқ Китобхонаи миллии Тоҷикистон ба номи Абулқосим Фирдавсӣ бо самтҳои афзалияти худ  ба шакли  анъанавӣ  амалӣ  мегардид. Баъди ба фаъолият шурўъ намудани Муассисаи давлатии Китобхонаи миллии Тоҷикистон (аз 20 марти 2012) ин шакли фаъолият самтҳои худро васеъ намуд. Акнун дар раванди фаъолияти хизмат­расони маълумотдиҳии библиографӣ  самтҳои анъанавӣ қадамҳои

Аз хизмати АБК чӣ гуна бояд истифода бурд?

            Номаи хонанда

Ман ба фосила аз пойтахт дуртарам ва имконе надорам ҳар рӯз ба шаҳр равам ва аз Китобхонаи миллӣ истифода кунам. Албатта, ман узви ин китобхона ҳастам ва сари чанд вақт меравам. Бароям хеле осон даст медиҳад, ки адабиёти дилхоҳамро зуд пайдо ва мутолиа намоям. Аммо на ҳамеша чунин имкон дорам: кори хона, корхона, зиндагӣ...

Хатаре, ки аз терроризм мехезад

Терроризм содир намудан амалҳое мебошад, ки ба одамон хатари марг ба миён меоваранд, истифодаи он мақсади ҷисмонан бартараф кардани рақиби сиёсӣ, вайрон кардани бехатарии ҷамъиятӣ, тарсо­нидани аҳолӣ ё расонидани таъсир барои аз тарафи ҳокимият қабул кардани қарорҳо мебошад. Зўроварӣ, зулм, фишороварӣ, таҳқир ва паст задани шаъну шарафи инсон хусусан гурўҳҳои дигари этникӣ аз ҷониби ҷомеа ва давлат муҳим аст, эътирозро ба вуҷуд оварад...

Тасаввури кӯдаконаи гули зебо дар маҳфили “Дастони моҳир”

Дар маҳфили навбатии “Дастони моҳир”-и толори кӯдакон ва наврасони Китобхонаи миллӣ ба бачаҳо омода сохтани гули зебо супориш шуд.
Чун анъана мураббӣ як суҳбати дилнишинро бо ширкаткунандагони хурдсол дар мавриди гул ва намуди гулҳо анҷом дод.
Аз бачаҳо пурсид, ки кӣ номи кадом гулро медонад ва онро кай ва дар куҷо дидааст.
Баъди саволу ҷавоб аз ширкаткунандагон хоста шуд, ки ҳар кас ҳар гули зебо, ки медонад, онро

Назаре ба осори экспедитсионӣ дар Китобхонаи миллӣ (солҳои 1932-1935)

Тоҷикистон чун кишвари куҳсор аз ҷиҳати захираҳои табиӣ бой мебошад. Дар водиҳо ва куҳҳои сар ба фалак кашидаи ин диёри зебоманзар боигариҳои зиёд зери он нуҳуфтаанд. Ҳудуди имрўзаи Тоҷикистон дар самти омўзиши ҷисмҳои куҳӣ борҳо аз ҷониби олимон ва татқиқотчиёни ватанию хориҷӣ дар даврони шўравӣ мавриди таҳқиқ қарор гирифтааст. Яке аз чунин омўзишҳо солҳои 1932 то 1935 дар ҳудуди Осиёи Миёна аз ҷумла дар қатор куҳҳо ва

Ёди ёздаҳ адиби маъруф

Дастуре, ки ҳоло мехоҳем муаррифӣ кунем, қисми сеюм аз силсилаи “Адибони Ҷумҳурии Тоҷикистон” аст ва мураттибонаш онро  “тавсияҳои методию библиграфӣ барои китобдорон” номидаанд.
Ин китоб тоза рӯйи чоп омадааст ва аз зиндагинома ва осор адибони шинохтаи кишвар - Абул­қосим Лоҳутӣ, Ҷалол Икромӣ, Раҳим Ҷалил, Мирсаид Мир­ша­кар, Боқӣ Раҳимзода,

Чопи “Роҳнамои хонанда”

Шуъбаи маркетинг ва менеҷменти фаъолияти китобдорӣ бо мақсади ҳар чи бештар ошно намудани хонандагон бо шарту шароити Китобхонаи миллии Тоҷикистон дастури тавсиявиро  бо номи “Роҳнамои хонанда” зери назари доктори илми филология, профессор Сайфиддин Назарзода аз чоп баровард.
“Роҳнамои хонанда” аъзои Китобхонаи миллии Тоҷикистонро бо таъриху  қоидаҳои узвият дар

Моҳи май теъдоди аъзои нави Китобхонаи миллӣ 774 нафар афзудааст

Шуъбаи хизматрасонӣ ба мўштариёни Китобхонаи миллӣ эълон кард, ки теъдоди хонандагони ин боргоҳи маърифат ба 90234 нафар расидааст.
Танҳо дар моҳи майи соли равон 774 нафар ба узвияти китобхона пазируфта шудаанд.
Ба Китобхонаи миллӣ дар моҳи май аз Донишгоҳи миллӣ 96 нафар ва аз Донишгоҳи тибии пойтахт 85 нафар аъзо шудаанд.
Дар ин моҳ аз ҷумлаи шаҳрвандони хориҷӣ 9 нафар ба узвияти Китобхона пазируфта шудаанд,