июля 2016

“Роғун”-ро ширкати итолёвӣ хоҳад сохт

Ахиран Ширкати итолиёвии «Салини Импреҷило» - “Salini Impregilо”- и Италия барандаи озмуни байналмилалӣ барои сохтмони НБО «Роғун» гардид ва маросими ба тасвиб расонидани Созишномаи ҳамкорӣ байни нерӯгоҳи «Роғун» ва Ширкати ёдшуда якуми июли соли 2016 баргузор гардид.
Мулоқоти Асосгузори сулҳу Ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бо

Бойгонии маълумоти хатии шуъбаи библиографияи миллӣ аз соли 1947 фаъол аст

 Шуъбаи библиографияи миллӣ фаъолияти худро соли 1971  оғоз намуда, корҳои зиёдеро дар самти кишваршиносӣ ва библиографияи миллӣ  анҷом медиҳад. Феҳристнигории анъанавӣ ва электронии ҳуҷатҳои шуъба ва ба роҳандозии корҳои илмӣ – интишорӣ роҷеъ ба масоили кишваршиносӣ, аз ҷумла:
Бунёд ва такмили фонди ҳуҷҷатҳо.
Ташкили дастгоҳи маълумотдиҳӣ– билиографӣ:

Садбарги сафед ва гурбача супориши дигари “Дастони моҳир” ба атфол

Гурба ҳайвони хонагист, ки барои ҳама шинос аст. Агарчи на ҳама дар хона сагу гурба нигоҳ медоранд, вале тифлон хуб медонанд, ки гурба ҳайвони аслан хонагист. Агар дар хона ҳам онро надида бошанд, вале дар кӯчаҳо зиёд мебинанд, бо онҳо бозӣ мекунанд, чун гурбаҳо хислатан дӯстони тифлаконанд.
Садбарги сафед ҳам барои атфол бегона нест. Онро метавон сари ҳар қадам дид. Ҳатто бо роҳе, ки атфол ба Китобхона меоянд, гулгаштҳои зиёдро мегузаранд, ки ҳатман чашмашон ба навъҳои

«Имло ва забони адабӣ»-и профессор Назарзода

Забони модарии мо, ки дар даврони истиқлол барои рушду густариши он тамоми имконияту шароит фароҳам шудааст, дар даврони истиқлолият ба муваффақияту дастовардҳои чашмгире ноил шудааст. Забони тоҷикӣ имрўз дар ҳақиқат ба як забони тавонои расмиву коргузорӣ табдил ёфта, тибқи  Сарқонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон (моддаи 2) «Забони давлатии Тоҷикистон забони тоҷикӣ аст».
Имрўз забони давлатии мо дар паноҳи давлат қарор дошта, Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон барои рушду густариши он тамоми иқдому чорабиниро дар амал пиёда менамояд. Асари «Имло ва забони адабӣ»-и доктори илми филология, профессор  Сайфиддин Назарзода ба масъалаҳои ташаккули таърихии имлои забони тоҷикӣ бахшида шуда, аз чор боб ва замимаҳо иборат аст.  Боби аввал масъалаҳои хат ва алифбои забони авестоӣ, форсии бостон, форсии миёна, бохтарӣ, портӣ, суғдӣ, хутану сакоӣ ва

Мужда: “Таърихи Бухоро, Хуқанд ва Қошғар” омода ба чоп шудааст

Кормандони шуъбаи дастхатҳои Шарқ ва китобҳои нодири Китобхонаи миллии Тоҷикистон китобе бо номи “Таърихи Бухоро, Хуқанд ва Қошғар” (дар шарҳи ҳукумронии Амир Мирҳайдар дар Бухоро, Муҳаммадалихон дар Хуқанд, Ҷаҳонгирхоҷа дар Қошғар) аз хатти форсӣ ба хатти срилик баргардон кардаанд, ки рўзҳои наздик чоп хоҳад шуд.
Ин асар ба Мирзошамси Бухороӣ тааллуқ дошта, дар шаҳри Теҳрон соли 1277 ҳиҷрӣ (1860-1861 мелодӣ) дар ҳаҷми 340 саҳифаи хатти форсӣ рўи чоп омадааст.

Шумо мехоҳед дар бораи шахсиятҳои барҷастаи Русия китоб хонед?

Агар ҳа, пас ба Шуъбаи нигоҳдории депозитарии Китобхонаи миллии Тоҷикистон муроҷиат намоед.
Соли 2013 дар нашриёти «ОЛМА Медиа Груп» шаҳри Маскав, китоберо таҳти унвони «Шахсиятҳои барҷастаи Русия» (Великие люди России) бо теъдоди 4500 нусха интишор дод. Китоб дорои аҳамимяти илмӣ-таърихӣ буда, ба дўстдорони илму фарҳанг ва таърихи оламшумули Русия пешниҳод шудааст
         Ин асари маълумотӣ, донишномаи мусаввар буда, доир ба ҳаёт ва фаъолияти чанде аз намояндагони машҳури халқи рус, таърих ва урфу одати мардуми Русия маълумот медиҳад.
Шахсиятҳои машҳуре, ки дар ин китоб дар бораашон маълумот оварда шудааст, саҳми беандозае дар рушди таърих ва илму фарҳанги халқи рус гузоштаанд.     
Мутафакири юнони қадим Ҳеродот, ки ўро падари

Махзани китобҳои шуъбаи нигоҳдории китоб бо 805 номгӯй китоб ғанӣ шуд

Зарфи шаш моҳи охир кормандони шуъбаи такмили адабиёт дар ҳамкорӣ бо шуъбаи нигоҳдори китоб аз нашриётҳои кишвар бо теъдоди  1549 нусха (805 номгўй) китобҳои ҳатмӣ ва 964 нусха (235номгўй ) нашрияҳои гуногунро қабул намуданд.
Аз ҷониби раёсати “Тоҷикматлубот”, Фонди ФР  “Содействие”,  “Россотрудничество”,  Пажўҳишгоҳи илмӣ-тадқиқотии фарҳанг ва  иттилоот,  КМ Туркия, Маркази илмии Камоли

Кӯчактарин Қуръон дар Китобхонаи миллӣ 1,6 грамм вазн дорад

Хурдтарин нусхаи чопи сангии Қуръони карим дар «Осорхонаи китоб»-и шуъбаи дастхатҳои Шарқ ва китобҳои нодири Китобхонаи миллии Тоҷикистон ба намоиш гузошта шудааст, ки бо хурдӣ ва зебогии махсус диққати ҳазорон меҳмонони дохилӣ ва хориҷиро ба худ ҷалб намудааст.
Андозаи дарозии ин китоби муқаддас 1,8 см буда, бараш 1,2 см ва вазнаш 1,6 грамм мебошад.
Дар ҳар як саҳифа 12 сатр навишта шуда, дар анҷомаш 10 муҳри курашакл зада шудааст.

Чопи нахустин китоб дар бораи ноки заминӣ (топинамбур)

Олимони Маркази рушди инноватсионии илм ва технологияҳои нави Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон – Партоев Қ., Ясинов Ш.М., Сайдалиев Н.Х. ба муносибати 25 – солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон китоби навро таҳти унвони «Аҳамияти топинамбур дар таъмини озўқаворӣ ва сўзишворӣ дар Тоҷикистон» ба табъ расониданд.
Бино ба гуфтаи Шервони Умриддин, сухангӯи Академияи илмҳои Тоҷикистон, китоб аз 167

Шинос шавед: Шуъбаи адабиёти хориҷӣ

Шуъбаи адабиёти хориҷӣ   яке аз шуъбаҳои асосии китобхонаи миллии Тоҷикистон ба ҳисоб меравад. Ва онро  метавон китобхонаи хурд дар дохили китобхонаи бузург номид.
Шуъбаи адабиёти хориҷӣ дар соли 1956 дар Китобхонаи миллии ба номи Абулқосим Фирдавсӣ кушода шудааст ва қатори бахшҳову шуъбаҳои дигар  аз моҳи марти соли 2012 то ин замон дар бинои нави Китобхонаи миллии Точикистон фаъолият мекунад.
Фаъолияти Шуъбаи адабиёти хориҷӣ  барои дар

Директорони Китобхонаи миллӣ: Раҳматзода, Овчинникова, Слиозберг, Каримова, Абдуллоева

Усмон Раҳматзода аз сентябри соли 1937 то феврали 1938 директори китобхона буд. Мавсуф соли 1906 дар ш. Хуҷанд дида ба ҷаҳон кушода, соли 1932 Институти иқтисоду савдои ш. Маскавро ба поин оварда, дар корҳои масъули ҳизбию давлатӣ заҳмат кашидааст. Солҳои 1939-1941 муҳаррири рўзномаи «Тоҷикистони Сурх» (ҳоло «Ҷумҳурият») буд. Иштирокдори Ҷанги Бузурги Ватанӣ (1941-1945). Солҳои 1945-1947 дар Мактаби олии ҳизбии шаҳри

Директорони Китобхонаи миллӣ: Раҳматзода, Овчинникова, Слиозберг, Каримова, Абдуллоева

Усмон Раҳматзода аз сентябри соли 1937 то феврали 1938 директори китобхона буд. Мавсуф соли 1906 дар ш. Хуҷанд дида ба ҷаҳон кушода, соли 1932 Институти иқтисоду савдои ш. Маскавро ба поин оварда, дар корҳои масъули ҳизбию давлатӣ заҳмат кашидааст. Солҳои 1939-1941 муҳаррири рўзномаи «Тоҷикистони Сурх» (ҳоло «Ҷумҳурият») буд. Иштирокдори Ҷанги Бузурги Ватанӣ (1941-1945).