июля 2016

“Осорхонаи китоб» Ин чӣ осорхонаест ?

Дар ошёнаи сеюми Китобхонаи миллии Тоҷикистон «Осорхонаи китоб»-и шуъбаи дастхатҳои Шарқ ва китобҳои нодир воқеъ аст, ки айни ҳол дар он беш аз 100 нусхаи ҷолиби диққат, ки ҳар кадомро метавон як дастоварди хаттии ниёгонамон ҳисобид, дар маърази тамошо гузошта шудааст.
Ҳамасола садҳо нафар аз меҳмонони воломақом ва тамошобинон аз дохил ва хориҷи кишвар ба ин осорхона ташриф меоваранд.

646 китоби тозавуруд ба Шуъбаи нигаҳдории китоб

        Дирўз ба  шуъбаи нигоҳдории китоби Китобхонаи миллии Тоҷикистон аз шуъбаи такмили адабиёт 646 нусха адабиёти тозанашр бо забонҳои тоҷикӣ, русӣ ва узбекӣ ворид  гардид.
Дар байни китобҳои тозаворид «Куллиёти осор»-и шодравон Абдулманнони Насриддин, донишманди маъруфи кишвар иборат аз ҳафт ҷилд низ ҳаст.
Дар куллиёти олими шинохта рисолаҳои илмии ӯ, ки бархе замони дар қайди ҳаёт будани устоди сухан чоп шудаву баъзеи дигар ба тозагӣ нашр

Чатри рангоранги ман

Маҳфили имрӯзаи “Дастони моҳир” аз суҳбати чатр оғоз шуд. Чатр ва боз ҳоло ки борон ҳам гоҳ ҳасту гоҳ нест. Вале одамон дар тобистони гарм барои ҳимояи пӯсти худ аз чатр истифода мебаранд. Ҳарчанд чатри борониву офтобӣ фарқ мекунад ва мухлисону ҳаводорони чатри офтобӣ назар ба чатри боронӣ ба маротиб камтаранд.
Рӯзи борони шадид марзу зан ё тифли бечатрро камтар мебинем. Вале дар гармои тобистон чатрпӯшони офтобӣ ба ҳадде каманд...

Бештар аз 120 нафар донишомӯзони макотиби олии шаҳри Душанбе таҷрибаомӯзони Китобхонаи миллӣ буданд

Зиёда аз 120 нафар таҷрибаомўзон аз донишгоҳҳои гуногуни кишвар аз ҷумла, аз Донишгоҳи миллии Тоҷикистон, Донишгоҳи муштараки Тоҷикистону Русия, Литсеи алоқа ва туризм, Донишгоҳи давлатии фарҳанг ва санъати Тоҷикистон, Донишгоҳи идоракунии давлатии назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон таҷрибаомӯзи Маркази такмили ихтисоси Китобхонаи миллии Тоҷикистон буданд.
Онҳо  дар давоми таҷрибаомўзӣ бо  барномаи

Теъдоди хонандагони шуъбаи хизматрасонии махсус то 808 нафар расидааст

Дар нимсолаи аввали соли равон 808 нафар донишҷӯён дар толори хизматрасонии махсус саргарми мутолиа шудаанд. Теъдоди хонандагони коллеҷ ва литсей-интернатҳо, ки ба ин толор ворид шудаанд, 443 нафар, аспирантон 86, нафақахӯрон 172 нафар мебошанд.
Бунёд ва пурра намудани фонди шўъба бо адабиёт ва маводи электронӣ
Дар фонди шуъба 4117 адабиёт мавҷуд мебошад,

Шумори хонандагони толори кӯдакон дар моҳи аввали таҳсил афзудааст

Ин аст хулосаи як оморе, ки ахиран аз Шуъбаи маркетин ва менеҷменти фаъолияти китобдорӣ ироа шудааст
Шуъбаи маркетинг ва менеҷменти фаъолияти китобдорӣ барои омӯхтани фикру андеша ва шинос намудани  хонандагон ба шароиту имкониятҳои Китобхонаи миллии Тоҷикистон пайваста корҳои тарғиботию ташвиқотиро ба роҳ мемонад.
“Даъват ба китоб ва Китобхона”, яке аз он

Экспедитсия: Фарҳанги модии тоҷикони болооби Зарафшон

Китоби «Материальная культура таджиков верховьев Зеравшана» (Фарҳанги модии тоҷикони болооби Зарафшон) нашри вежаи институти таърихи ба номи Аҳмади Дониши Академияи илмҳои Тоҷикистони Шуравӣ буда, онро соли 1973 нашриёти «Дониш» чоп кардааст.  Матни китоб бо забони русӣ буда, дар ҳамкорӣ бо ходимони илмии шуъбаи этнографӣ дар асоси маводҳои таҳқиқоти этнографии солҳои 1958 – 1966 таҳия шудааст.
Ин асар асосан аз бобҳои «Манзил», «Ғизо» ва «Либос» иборат буда, инчунин ҳар як боб дорои зермавзўҳо мебошанд, ки мазмуни бобҳоро мушаххас мекунанд.
Қайд кардан ба маврид аст, ки аз соли 1958 то 1966 минтақаҳои Зарафшон зери омўзиши этнографӣ (экспедитсияи этнографӣ)

“Роғун”-ро ширкати итолёвӣ хоҳад сохт

Ахиран Ширкати итолиёвии «Салини Импреҷило» - “Salini Impregilо”- и Италия барандаи озмуни байналмилалӣ барои сохтмони НБО «Роғун» гардид ва маросими ба тасвиб расонидани Созишномаи ҳамкорӣ байни нерӯгоҳи «Роғун» ва Ширкати ёдшуда якуми июли соли 2016 баргузор гардид.
Мулоқоти Асосгузори сулҳу Ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бо

Бойгонии маълумоти хатии шуъбаи библиографияи миллӣ аз соли 1947 фаъол аст

 Шуъбаи библиографияи миллӣ фаъолияти худро соли 1971  оғоз намуда, корҳои зиёдеро дар самти кишваршиносӣ ва библиографияи миллӣ  анҷом медиҳад. Феҳристнигории анъанавӣ ва электронии ҳуҷатҳои шуъба ва ба роҳандозии корҳои илмӣ – интишорӣ роҷеъ ба масоили кишваршиносӣ, аз ҷумла:
Бунёд ва такмили фонди ҳуҷҷатҳо.
Ташкили дастгоҳи маълумотдиҳӣ– билиографӣ:

Садбарги сафед ва гурбача супориши дигари “Дастони моҳир” ба атфол

Гурба ҳайвони хонагист, ки барои ҳама шинос аст. Агарчи на ҳама дар хона сагу гурба нигоҳ медоранд, вале тифлон хуб медонанд, ки гурба ҳайвони аслан хонагист. Агар дар хона ҳам онро надида бошанд, вале дар кӯчаҳо зиёд мебинанд, бо онҳо бозӣ мекунанд, чун гурбаҳо хислатан дӯстони тифлаконанд.
Садбарги сафед ҳам барои атфол бегона нест. Онро метавон сари ҳар қадам дид. Ҳатто бо роҳе, ки атфол ба Китобхона меоянд, гулгаштҳои зиёдро мегузаранд, ки ҳатман чашмашон ба навъҳои

«Имло ва забони адабӣ»-и профессор Назарзода

Забони модарии мо, ки дар даврони истиқлол барои рушду густариши он тамоми имконияту шароит фароҳам шудааст, дар даврони истиқлолият ба муваффақияту дастовардҳои чашмгире ноил шудааст. Забони тоҷикӣ имрўз дар ҳақиқат ба як забони тавонои расмиву коргузорӣ табдил ёфта, тибқи  Сарқонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон (моддаи 2) «Забони давлатии Тоҷикистон забони тоҷикӣ аст».
Имрўз забони давлатии мо дар паноҳи давлат қарор дошта, Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон барои рушду густариши он тамоми иқдому чорабиниро дар амал пиёда менамояд. Асари «Имло ва забони адабӣ»-и доктори илми филология, профессор  Сайфиддин Назарзода ба масъалаҳои ташаккули таърихии имлои забони тоҷикӣ бахшида шуда, аз чор боб ва замимаҳо иборат аст.  Боби аввал масъалаҳои хат ва алифбои забони авестоӣ, форсии бостон, форсии миёна, бохтарӣ, портӣ, суғдӣ, хутану сакоӣ ва

Мужда: “Таърихи Бухоро, Хуқанд ва Қошғар” омода ба чоп шудааст

Кормандони шуъбаи дастхатҳои Шарқ ва китобҳои нодири Китобхонаи миллии Тоҷикистон китобе бо номи “Таърихи Бухоро, Хуқанд ва Қошғар” (дар шарҳи ҳукумронии Амир Мирҳайдар дар Бухоро, Муҳаммадалихон дар Хуқанд, Ҷаҳонгирхоҷа дар Қошғар) аз хатти форсӣ ба хатти срилик баргардон кардаанд, ки рўзҳои наздик чоп хоҳад шуд.
Ин асар ба Мирзошамси Бухороӣ тааллуқ дошта, дар шаҳри Теҳрон соли 1277 ҳиҷрӣ (1860-1861 мелодӣ) дар ҳаҷми 340 саҳифаи хатти форсӣ рўи чоп омадааст.