марти 2017

Бештар аз бист нафар як давраи омӯзиши забони арабиро дар Китобхонаи миллӣ хатм карданд

Бештар аз 20 нафар донишомӯзони давраи омӯзишии Китобхонаи миллӣ аз фанни забони арабӣ соҳиби шаҳодатнома шуданд.
Рӯзи шанбеи гузашта маросими супурдани шаҳодатномаҳо барои афроде, ки давраи омӯзишии забони арабиро дар Китобхонаи миллӣ ба анҷом расондаанд, доир шуд. Боз бештар аз 20 нафар аз донишомӯзони ин силсиладавраҳои омӯзишӣ баъди супурдани имтиҳон соҳиби шаҳодатнома шуданд.

Накҳати баҳории аввалин намоиши китоби наврӯзӣ дар Китобхонаи миллӣ

Субҳи имрӯз бо талоши Шуъбаи хизматрасонии махсуси Китобхонаи миллӣ аввалин намоиши китоби наврӯзӣ дар фазои ин боргоҳи маърифат атри хуши Наврӯз пошид.
Номгӯи беш аз 50 китоби наврӯзӣ ҳадя ба алоқамандони толори хониш барои маъюбон шуд. Ҳар касе мехоҳад дар бораи оини Наврӯз, сайри таърихии он, шуъаро дар бораи Наврӯз ва ғайра ошноӣ пайдо кунад, саре ба ин толор, воқеъ дар

Якшанбеи низофат дар Китобхонаи миллӣ

Чун расми рӯзҳои гузашта субҳи имрӯз низ ҷамъе аз кормандони Китобхонаи миллӣ ба коргоҳашон ҳозир шуданд, то тибқи нақшаи ҳаррӯза дар ободониву тозагии Китобхона саҳм бигиранд.
Онҳо атрофи бинои муҳташамро чорӯб заданд, хасу хасрубаҳоро бардоштанд, барои кабудизоркунии атроф корҳои дигарро анҷом доданд.
Баҳор ҳам фаро расид, то Наврӯзи оламафрӯз рӯзҳои бошумор мондаанд ва бояд корҳои ободониву сарсабзгардонӣ то Наврӯз анҷом бигиранд.

Даричаи ошноӣ: Ҳаким Низомии Ганҷавӣ

Тибқи маълумоти баъзе сарчашмаҳо 12-уми март зодрӯзи Ҳаким Низомии Ганҷавӣ, яке аз машҳуртарин ва маъруфтарин достонсароёни адабиёти форсу тоҷик аст.
Ҷамолиддин Абумуҳаммад Илёс бинни Юсуф бинни Закӣ бинни Муайид мутахаллис бо номи Низомӣ ва номвар ба Ҳаким Низомӣ шоир ва достонсарои порсигӯи ҳавзаи тамаддуни форсӣ дар қарни шашуми ҳиҷрӣ (дувоздаҳуми милодӣ) аст, ки ба унвони пешвои достонсароӣ дар адаби форсӣ шинохта шудааст.

Низомӣ дар зумраи гӯяндагони тавонои шеъри форсӣ аст, ки на танҳо

Экспедитсияи Ҳисор дар солҳои 1896 -1899

Русҳо водии Ҳисорро ҳанӯз охири асри ХIХ омӯхта буданд. Императори рус ҷиҳати омӯзиши ҷуғрофӣ ва сарватҳои табии ин водии зархез ҳанӯз солҳои 1896-1899 экспедитсияи вежа ташкил кардааст, ки ба он олимони саршиноси соҳа сафарбар шудаанд. Ҳеч медонед, ки як нусха китобе, ки аз натиҷаи ин экспедитсия охири қарни 19 дар Санк-Петербург нашр шуда буд, дар бойгонии Китобхонаи миллӣ вуҷуд дорад?

Боз як рӯзи ободкориҳо дар Китобхонаи миллӣ

Субҳи имрӯз гурўҳе аз кормандони Китобхонаи миллӣ ба корҳои тозагиву ободонӣ ба саҳни бинои Китобхона ҷалб гардиданд.
Онҳо бештар вақти худро сарфи тозакунии бехи ниҳолҳо, побели қитъаҳои замин, нармсозии заминҳо карданд.
Рӯзҳои низофат дар Китобхонаи миллӣ ҳамарӯзианд ва ин ба худ ҳукми анъана гирифтааст, ки кормандон бонавбат барои ободониву тоза кардани атрофи бино талош

Нақши китоб ва китобхона дар таҳкими сулҳ ва Ваҳдати миллӣ

Бист сол мегузарад аз он рӯзе, ки дар Маскав пойдевори сулҳи тоҷикон гузошта шуд ва тӯли ин бист сол Тоҷикистон марҳила ба марҳила пояҳои Истиқлолияти худро мустаҳкам кард. Дар таҳкими ин сулҳи пойдору  Ваҳдати миллӣ китобу китобхона чӣ нақше доштанду доранд?
20 сол пеш дар шаҳри Маскав мўҳтарам Эмомалӣ Раҳмон – Асосгузори сулҳу Ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Саид Абдуллоҳи Нурӣ, раҳбари Иттиҳоди

Нақши китоб ва китобхона дар таҳкими сулҳ ва Ваҳдати миллӣ

Бист сол мегузарад аз он рӯзе, ки дар Маскав пойдевори сулҳи тоҷикон гузошта шуд ва тӯли ин бист сол Тоҷикистон марҳила ба марҳила пояҳои Истиқлолияти худро мустаҳкам кард. Дар таҳкими ин сулҳи пойдору  Ваҳдати миллӣ китобу китобхона чӣ нақше доштанду доранд?
20 сол пеш дар шаҳри Маскав мўҳтарам Эмомалӣ Раҳмон – Асосгузори сулҳу Ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Саид Абдуллоҳи Нурӣ, раҳбари Иттиҳоди

Соате бо шеъри Марямбонуи Фарғонӣ

Маҳфили “Дар суҳбати соҳибдилон” қаблазидӣ буд. Як рӯз пеш аз иди бонувон – Рӯзи Модар хонандагони Шуъбаи хизматрасонии махсус ифтихори ҳамнишинӣ бо шоираи номдори тоҷик, насрнависи муваффақ ва як бонуи хеле самимиву заминӣ Марямбонуи Фарғонӣ доштанд. Шоираи маъруф ба маҳфил бо як бағал китоби тозанашраш “Табъи гуҳаррез” ва як олам шеъри тозаву тар омад ва соате, ки шамъи маҳфил буд, хонандагон аз сурудаҳояш як ҷаҳон маънӣ бардоштанд.

Агар Шодон Ҳаниф дар ҳаёт мебуд, 10-уми март ба синни 83 қадам мегузошт

Шодон Ҳаниф, Нависандаи халқии Тоҷикистон ва яке аз адибони пурмаҳсул ва хушнависи кишвар 10 марти соли 1934 дар деҳаи Оҳалиқи вилояти Самарқанд ба дунё омадааст.
Соли 1958 шуъбаи тарҷумони Донишгоҳи давлатии Тоҷикистонро хатм кардааст.
Ходими адабӣ, мудири шуъбаи рўзномаи «Тоҷикистони советӣ», муҳаррир, мудири шуъбаи нашриёти «Ирфон», сармуҳаррири идораи барномасозии Вазорати фарҳанги

Тифлию домони модар....

Сад ҷону дил фидои як муддаои модар,
Фатҳу кушоиш орад дасти дуои модар. Модар! Чӣ калимаи зебо ва дилнишинест. Вақте ки мо ин калимаро ба забон мегирем, тамоми вудҷудамонро як эҳсосе, ки пур аз меҳру муҳаббат, ширинии ҳаёт ва қалбҳоямонро як гармӣ фаро мегирад. Модар қиматтарин неъмати дунё, сарчашмаи муҳаббати бекарон, ҳимматбаландтарин шахс мебошад.
Модар сутуни ҳар як хонадон аст.

Як рӯз баъди Рӯзи Модар: Чанд намуна аз “Модарнома”-и абарустод Лоиқ Шералӣ

Ёрон ҳама ҷо, вале Ватан дар як ҷост,
Ҳар санги Ватан мисоли ҳайкал зебост,
Олам ҳама ҷо азиз, лекин бар ман
Модар яктост, Тоҷикистон яктост.

ДАР ШАБИ БОРОН

Ин шаби туршрӯи боронӣ
Кулбаи модарам ба ёд омад.
Боми ӯ мечакад зи боронҳо,