апреля 2017

Семинари муштараки илмӣ- таълимӣ

Субҳи имрӯз, 26-уми март бо ташаббуси шуъбаи Абонементи байни китобхонаҳои Китобхонаи миллии Тоҷикистон ҳамоиши илмӣ – таълимӣ таҳти унвони «Маърифат чароғи саодат аст» баргузор гардид.
Дар семинар роҳбарони муассисаи таҳсилоти умумии назди  Донишгоҳи тоҷикӣ – славянӣ, хонандагони мактаб ва кормандони КМТ ширкат варзиданд.

Ободонии рӯзи чаҳоршанбе: идомаи гулшинониву кабудизоркунӣ

Аз субҳи имрӯз корҳои ободонӣ дар саҳни Китобхонаи миллӣ идома доштанд.

Боз ҳам гулшинониву побели заминҳо. Нармкунии бехи ниҳолҳо, тоза кардани ҷӯйборе, ки чун наҳраки равон бояд аз он об сӯйи ин сабзазору гулзор ҷорӣ шавад.

Ва боз ҳам сангу алафҳои хушкшударо тоза карданд. Бахше аз заминҳоро нарм намуданд,

Нашри нахустин шумораи маҷаллаи «Китобдорӣ»

Маҷаллаи «Китобдорӣ» иборат аз 32 саҳифа зери назари директори Муассисаи давлатии  «Китобхонаи миллии Тоҷикистон», профессор Сайфиддин Назарзода  аз чоп баромад.

Китобхонаи миллии Тоҷикистон рўз то рўз дар ҳама самтҳои фаъолияти худ, хусусан ҷалби хонандагон, ташрифи хонандагон, диҳиши адабиёт, баргузории чорабиниҳои илмию фарҳангӣ, ғанигардонии фондҳои китобӣ, автоматикунонии раванди китобдорӣ-иттилоотӣ ва дигар самтҳои фаъолияташ қадамҳои устувор ба пеш мегузорад ва ба комёбиҳои назаррас ноил гардидааст. Дар баробари рўшди самтҳои фаъолияти зикршудаи китобхона, ҳамчунин шумораи нахустини маҷаллаи илмӣ-фарҳангии Китобхонаи миллии Тоҷикистон бо номи

Шеъру суруду тарона ва хушгӯиҳо дар маҳфили Равшандилон

Маҳфили навбатии “Равшандилон” бо суханони ифтитоҳии аъзои фаъоли Шуъбаи хизматрасонии махсус Шавкат Мирзоев оғоз шуд. Вай гуфт, ки ин маҳфили идомадор хеле барои афроди эҷодкор аз ҷумлаи касони дорои имкониятҳои маҳдуд зарур аст. “Мо ҳоло метавонем сурудаву навиштаҳои худро аз назари мутахассисон гузаронем, маслиҳат дарёфт кунем ва шеъру ҳикоя ва дигар эҷоди худро такмил диҳем”.
Оростаи Ниёз як шеър қироат кард,

Шуруъи омӯзиши забони инглисӣ барои афроди дорои имкониятҳои маҳдуд дар Китобхонаи миллӣ

Дарси омӯзиши забони инглисӣ барои афроди дорои имкониятҳои маҳдуд дар Шуъбаи хизматрасонии махсус аз сар гирифта шуд.
Дар айни замон дар он 10 нафар аз ҷумлаи фаъолтарин хонандагони шуъба омӯзиш мебинанд.
Омӯзиши забонҳо дар Шуъбаи хизматрасонии махсус ҳафтае ду маротиба-рӯзҳои сешанбе ва панҷшанбе барои касоне роҳандозӣ мешавад, ки ятим, нимятим ва афроди дорои имкониятҳои

Рўй овар бар китобу дониш аз он саҳл гир...

Китоб манбаи илму дониш, сарчашмаи дарёи ақл, махзани фарҳанги миллӣ, пояи тамаддуни ҷаҳони мутамаддин, хосса ойинаи ҳаёт ва калиди дари ганҷи сухан аст. Бо ҳамин далел шоири бузурги форсу тоҷик Абдураҳмони Ҷомӣ китобро “аниси кунҷи танҳоӣ”-ву «фvpyғи субҳи доноӣ» номидааст.

Аниси кунҷи танҳоӣ китоб аст,
Фурғи субии доноӣ китоб аст.

Инсон метавонад ба востаи китоб ба адабиёту фарҳанг, сиёсат иҷтисодиёти мамолики зиёд ошно гашта, ба сайри хаёлии олам барояд.

Ёде аз Габриэл Гарсиа Маркес

“...вақтҳое, ки вай байни оддитарин ташвишҳои рўзгор ва муҳимтарин корҳои давлат фарқе намегузошт-ҳамаашро як хел, бесаброна ва ниҳоят бо ҷиддият иҷро мекард, вақтҳое, ки вай эътимоди комил дошт бо воситаи обутоби ҳарбӣ одамонро хушбахт кардан ва маргро фиреб додан мумкин аст!

Оқибат чӣ? Як пири фартут. Ва ақл бовар намекард, ки ин пири фартут ҳамон одамест, ки ҳукмаш ҳудуд надошт, ҳамон одамест, ки агар мепурсид, соат чанд аст, ба ў ҷавоб медоданд: “Ба шумо соати чанд даркор, генералам”!

Ва алҳақ  гардиши вақт дар ихтиёри ў буд; агар лозим бошаду раво донад, фармон медод, ки рўзро шаб гўед ва шабро рўз ва идҳои анъанавиро пешу пас мебурд, тақвимро

Гули ҳафтранги баҳорӣ: мавзуъ барои “Дастони моҳир”

Гули ҳафтранги баҳорӣ номи мавзуъи барномаи “Дастони моҳир” буд, ки субҳи имрӯз бо ширкати хонандагони ҷавон дар толори хониши кӯдакону наврасон гузашт.
Ҳамчуноне аз номаш пайдост, суҳбат аввал аз гулҳои рангоранг буд. Интихоби мавзуъ ҳам беҳуда набуд. Мо дар фасли баҳорем, ҳама табиати атфроро гулпӯш мебинем. Аз дарахтон то замин ҳама бо сабза пӯшида шудаву гулҳои рангоранг мешукуфанд.

Ҷойи ӯ дар дида буд, акнун ба дилҳо рафта....

Боз нафаре аз сафи кормандони Китобхонаи миллӣ аз ин олам ба олами дигар рахти сафар барбаст. Боз ситорае дар осмони зиндагӣ хомӯш шуд.  Боз як инсони самимӣ бо қалби пур аз муҳаббат ёру ошноро тарк кард, хонаи худро ба мотамсаро табдил дод, наздикону пайвандонашро ба азои худ гирифтор кард.

Наргис хеле бармаҳал аз олам рафт, вай нав аз

Академик Баҳодур Искандаров – фотеҳи ҷанг ва олими муваффақ

Олиме, ки майдони пурхатари ҷангро дидаву солҳо бо бӯйи боруту садои тонку тӯп зистааст. Аз муҳоорибаҳо ҷони солим бурдаву чун фотеҳи ҷанги хонумонсӯз ба Ватан баргаштааст. Аммо вуруд ба шоҳроҳи илм дарҳои дигари пирӯзиро ба рӯяш боз кардааст.

Баҳодур Искандаров 12-уми апрели соли 1912 дар деҳаи Сочарви  ноҳияи Шуғнони ВМКБ дар оилаи деҳқон ба дунё омадааст.

Рӯзи ҷаҳонии китоб ва ҳуқуқи муаллиф

Боз як рӯзе, ки китобро таблиғ мекунад ва дар радифи он ёдовар мешавад, ки муаллифони китоб ҳақу ҳуқуқҳое доранд. Рӯзест, ки одамон ба ҳамдигар китоб метавонанд туҳфа кунанд ва дар баъзе мамолик ноширон ва тоҷирон ба харидорони китоб садбарг ҳам туҳфа мекунанд. Ва боз: рӯзест, ки ҳамасола як шаҳри олам Пойтхати ҷаҳонии китоб барои як сол интихоб мешавад.