июня 2017

Лаҳзаҳои дигари талош барои ободонӣ ва нигоҳубини сабзаву гул

Субҳи рӯзи якшанбе дар Китобхонаи миллӣ рӯзҳои покизагиву низофат идома доштанд. Кормандон бештари вақти худро дар ин рӯзи истироҳат дар ҳотаи Китобхона гузарониданд ва гулҳои шукуфонро нигоҳубин карданд. Сабзаҳоро об монданд. Лозим меомад дар бахше аз ҳота бо сатилҳо об баранд ва зери буттаву гул ва дарахтони ташналаб резанд.
Рӯзҳои июн хеле гарм омаданд, дар чунин ҳолатҳо лозим меояд бештар таваҷҷуҳ сурат

Олими олимақом, адиби соҳибкамол

Саид Нафисӣ Ҳам олими муваффақ буд ва ҳам шоир ва ҳам нависанда. Вурудаш ба адабиёт аз шеъру қиссаву ҳикоя шуруъ шудааст. Вале дар пажуҳиши осори ниёкон аз ҷумлаи муваффақтаринҳо дар Эрони муосир аст. Бахусус, дар пажуҳиши устод Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ ва шинохти ин нобиғаи назми оламгир хизматҳои шоиста кардааст. Ва ин хадамоташро Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон бо ҷоизаи давлатии Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ

Аз профессор Раҳим Додхудоев чиро метавон дар Китобхонаи милӣ мутолиа кард?

Аз ҷумлаи маъруфтарин забоншиносони тоҷик аст, ки дар омӯзиши забонҳои помирӣ, таърихи забони тоҷикӣ, Авасто ва забонҳои помирӣ, фонетикаи таърихии забонҳои помирӣ хизматҳои шоён кардааст.
Додихудоев Раҳим Халилович 15 июни соли 1928 дар  деҳаи Сохчарви ноҳияи Шуғнони ВМКБ ба дунё омадааст. Соли 1980 бо унвони доктори илми филологӣ ва соли 1981 профессор сарфароз гардонида шудааст.
Солҳои 1946-1950 дар Институти ҳарбии забонҳои хориҷии Вазорати мудофиаи СССР-ро хонда, дар системаи истихборотии низомии шўравӣ

Низомиддин Зоҳидӣ – шарқшиноси муваффақи тоҷик

Зоҳидӣ Низомиддин Шамсиддинзода аз ҷумлаи олимони пуркорест, ки дар баробари пажуҳишҳои арзишмандаш як бахши муҳими сиёсати хориҷии кишварро раҳнамоӣ ва сарварӣ мекунад. Аз соли 2010 то соли 2016 муовин ва аз 2-феврали соли 2017 Муовини якуми вазири корҳои хориҷии Тоҷикистон аст. Аз донандагони хуби забони арабист.
Низомиддин Зоҳидӣ  8 - уми июни соли 1957 дар деҳаи Пўлодони

Рӯзи ободонии охири ҳафта

Имрӯз ҳам чун анъанаи рӯзҳои шанбе дар Китобхонаи миллӣ рӯзи ободониву низофат буд.

Кормандон бештари вақти худро дар кабудизор гузарониданд. Ниҳолҳоро нарм карданд, ба гулҳо об рехтанд, бехи гулҳоро аз алафҳои бегона тоза карданд.

Ҳамчунин зарур омад як бори дигар ҷӯйборҳоро аз хасу хасрӯбаҳо тоза кунанд, то аз он об ба

Оварам шеъри Шукўҳиро гувоҳ...

Аз ҷумлаи шоирони тозагӯ буд. Ашъори ишқии ӯ дар сатҳи хеле баланд эҷод шуда буд ва замоне, ки зинда буд, хеле аз ғазалҳо ва шеърҳои ишқии ӯро маъруфтарин ҳунармандон ба оҳанг даровардаву мехонданд. Ҳам ғазал гуфта ва ҳам рӯбоиву дубайтӣ. Дар шеър барои кӯдакон ҳам муваффақ будааст. Насри барҷаставу мондагор дорад.
Аминҷон Шукўҳӣ 10 – уми июни соли 1923 дар деҳаи Рўмони ноҳияи Хуҷанд ба дунё омадааст.

Баъди хатми курсҳои муаллимтайёркунӣ дар мактабҳои ноҳияи

Омўзиш ва муаррифии осори таърихӣ, фарҳангӣ ва экспедитсионии Шуъбаи нигоҳдории депозитарӣ

Шуъбаи нигоҳдории депозитарӣ яке аз сохторҳои асосии Китобхонаи миллии Тоҷикистон буда, фаъолияти он дар самти хадамоти китобдорӣ ҳифзу нигоҳдории асарҳои нодир ва иҷрои дархостҳои хонандагон нигаронида шудааст. Айни замон дар махзани шуъба асарҳои нодир аз қабили хулоса ва натиҷаҳои корҳои илмӣ-таҳқиқотӣ доир ба таърих, фарҳанг ва этнографияи Тоҷикистон, матбуоти даврии

Панҷ ҳарфи Ваҳдат

Бист сол пеш имзои Созишномаи истиқрори сулҳ ба мардумони кишвари  азияткашидаву  маъъюсгардидаи тоҷик руҳу равони тоза ворид кард. Ваҳдат. Дар асл калимаи оддиест, иборат аз 5 ҳарф, аммо маъниҳои амиқ ва беҳтарин дар замири он нуҳуфтаанд, ки ба андешаи  ман инҳоянд:

В - ватану миллат.
А -  адолат.
Ҳ – ҳамдигарфаҳмӣ, ҳидояту  садоқатмандӣ.

Ато Ҳамдам – адиб, рӯзноманигор, дромнавис, тарҷумон...

Адиб, рӯзноманигор, тарҷумон, драматург...Ато Ҳамдам  ҳам адиби нуктасанҷ аст, ҳам рӯзноманигори маъруф, ҳар драматург ва ҳам тарҷумон.
Ў муаллифи бисёр қиссаву ҳикояҳо, пйесаву киносенарияҳо, повесту очеркҳост ва қисме аз ин асарҳо дар ИДМ ва дигар кишварҳои  дунё бо чандин забон чоп ва дастраси хонандагони сершумор гардидаанд.
Ато  Ҳамдам 13 июни соли 1948 дар деҳаи  Тошбулоқи  ноҳияи Ҳисор таваллуд ёфта, баъди хатми омўзишгоҳи ҷумҳуриявии – равшаннамоӣ  факултаи  филологияи  ДДТ ва  баъдан  Мактаби олии ҳизбии  шаҳри Тошкандро  (1977) ба итмом расонидааст.

Чопи библиографияи монографии академик Убайд Зубайдов

Интишороти «Сомон-Граф» библиографияи монографии академик Убайд Зубайдовро дар таҳияи корманди собиқадори Китобхонаи миллии Тоҷикистон Ҷурабой Раҷабов ва мудири шуъбаи пажуҳишгоҳи рушди маорифи назди Академияи таҳсилоти Тоҷикистон Асрор Сатторов дар ҳаҷми 260 саҳифа ба забонҳои тоҷикӣ ва русӣ аз чоп баровард.

Дарси занбурӯғ дар “Дастони моҳир”

Чун анъана дар барномаи «Дастони моҳир» ин навбат бачагон хоҳиши омода намудани замбуруғҳоро карданд. Чун талабу дархости хонандагони шуъбаро ба назар гирифта, ин мавзуъро дар миён гузоштанд.
Дар оғоз чун ҳамеша дар бораи занбурӯғҳо маълумот доданд ва гуфтанд, ки онҳо кай дар куҷо ва чаро мерӯянд. Онҳо ба инсон чӣ аҳамияте доранд ва ҳадди шифобахшии онҳо то куҷост.
Ба бачаҳо гуфтанд, ки занбурўғ дар фасли баҳор,

Панҷ номгӯ китоби Бобоҷон Икромов ба Китобхонаи миллӣ ворид шуд

Бобоҷон Икром-адиб ва рӯзноманигори саршиноси кишвар панҷ номгӯ китобҳои тозанашри худро ба Китобхонаи миллӣ эҳдо кард.
Рӯзи 15-уми июни соли равон ба шуъбаи такмили адабиёти Китобхонаи миллии Тоҷикистон 5 номгӯ китобҳои адиб ва рӯзноманигори шинохта, барандаи ҷоизаи байналмилалии «Зеҳни миллат», дорандаи ҷоизаи Иттифоқи журналистони Тоҷикистон ба номи Абулқосим