июня 2017

Панҷ ҳарфи Ваҳдат

Бист сол пеш имзои Созишномаи истиқрори сулҳ ба мардумони кишвари  азияткашидаву  маъъюсгардидаи тоҷик руҳу равони тоза ворид кард. Ваҳдат. Дар асл калимаи оддиест, иборат аз 5 ҳарф, аммо маъниҳои амиқ ва беҳтарин дар замири он нуҳуфтаанд, ки ба андешаи  ман инҳоянд:

В - ватану миллат.
А -  адолат.
Ҳ – ҳамдигарфаҳмӣ, ҳидояту  садоқатмандӣ.

Ато Ҳамдам – адиб, рӯзноманигор, дромнавис, тарҷумон...

Адиб, рӯзноманигор, тарҷумон, драматург...Ато Ҳамдам  ҳам адиби нуктасанҷ аст, ҳам рӯзноманигори маъруф, ҳар драматург ва ҳам тарҷумон.
Ў муаллифи бисёр қиссаву ҳикояҳо, пйесаву киносенарияҳо, повесту очеркҳост ва қисме аз ин асарҳо дар ИДМ ва дигар кишварҳои  дунё бо чандин забон чоп ва дастраси хонандагони сершумор гардидаанд.
Ато  Ҳамдам 13 июни соли 1948 дар деҳаи  Тошбулоқи  ноҳияи Ҳисор таваллуд ёфта, баъди хатми омўзишгоҳи ҷумҳуриявии – равшаннамоӣ  факултаи  филологияи  ДДТ ва  баъдан  Мактаби олии ҳизбии  шаҳри Тошкандро  (1977) ба итмом расонидааст.

Чопи библиографияи монографии академик Убайд Зубайдов

Интишороти «Сомон-Граф» библиографияи монографии академик Убайд Зубайдовро дар таҳияи корманди собиқадори Китобхонаи миллии Тоҷикистон Ҷурабой Раҷабов ва мудири шуъбаи пажуҳишгоҳи рушди маорифи назди Академияи таҳсилоти Тоҷикистон Асрор Сатторов дар ҳаҷми 260 саҳифа ба забонҳои тоҷикӣ ва русӣ аз чоп баровард.

Дарси занбурӯғ дар “Дастони моҳир”

Чун анъана дар барномаи «Дастони моҳир» ин навбат бачагон хоҳиши омода намудани замбуруғҳоро карданд. Чун талабу дархости хонандагони шуъбаро ба назар гирифта, ин мавзуъро дар миён гузоштанд.
Дар оғоз чун ҳамеша дар бораи занбурӯғҳо маълумот доданд ва гуфтанд, ки онҳо кай дар куҷо ва чаро мерӯянд. Онҳо ба инсон чӣ аҳамияте доранд ва ҳадди шифобахшии онҳо то куҷост.
Ба бачаҳо гуфтанд, ки занбурўғ дар фасли баҳор,

Панҷ номгӯ китоби Бобоҷон Икромов ба Китобхонаи миллӣ ворид шуд

Бобоҷон Икром-адиб ва рӯзноманигори саршиноси кишвар панҷ номгӯ китобҳои тозанашри худро ба Китобхонаи миллӣ эҳдо кард.
Рӯзи 15-уми июни соли равон ба шуъбаи такмили адабиёти Китобхонаи миллии Тоҷикистон 5 номгӯ китобҳои адиб ва рӯзноманигори шинохта, барандаи ҷоизаи байналмилалии «Зеҳни миллат», дорандаи ҷоизаи Иттифоқи журналистони Тоҷикистон ба номи Абулқосим

«ДОНИШ» ба Китобхонаи миллӣ омад

Дар давоми соли ҷорӣ аз ҷониби Китобхонаи Ҷумҳурии Покистон 134 номгў китобу маҷаллаҳо ба Китобхонаи миллӣ тақдим гардид ва аз ин шумора 74 ададаш маҷаллаи “Дониш” мебошад.
Алоқа ва робитаҳои адабиву фарҳангӣ ба мисли муносибатҳои иқтисодию иҷтимоӣ ва тиҷоратӣ аз аҳамият холӣ набуда, дар инкишофу равнақи муносибатҳои байни давлатҳо нақши бузурге доранд.
Дар баробари равобити сиёсиву иҷимовӣ робитаҳои фарҳангиву адабӣ ва байникитобхонавии Тоҷикистон бо дигар мамолики хориҷи кишвар низ бештар  шуда истодааст. Дар замони Истиқлол Китобхонаи миллии Тоҷикистон бо беш аз 25 давлати ҷаҳон додугирифти китобӣ барқарор кардааст.

Ваҳдати миллӣ - омили асосии рушди фаъолияти китобдорӣ

Нақши китоб ва китобхона дар тарбияи меҳанпарастӣ, худшиносии насли наврас бисёр ҳам бузург аст. Барои пурзўр намудани фаъолияти тарғиботию ташвиқотӣ дар ин самт бояд тавассути баргузории чорабиниҳои гуногуни ҷумҳуриявӣ ва минтақавӣ ҷалби мутахассисони варзида ба роҳ монда шавад.

Истиқрори Ваҳдати миллӣ ба рушди китобу китобдорӣ заминаҳои мусоид фароҳам овард.

Одина Ҳошимов

Савте, ки бад-ин сабки мулоим шунавам,
Қисмат бидеҳ фурсатам, ки доим шунавам.
Эй кош маро ато шавад умри дигар,
Умре, ки фақат Одина Ҳошим шунавам.

Хайрандеш

Шаҳсутуни  санъати тоҷик Одина Ҳошим агар зинда мебуд, имрӯз, 13-уми июн ба синни мубораки 80 медаромад. Аммо умри ин булбули хушсадо, ин донишманди варзида, ин таронасарои мақбули дилу дида басо кутоҳ буд. Ӯ дар синни панҷоҳу панҷсолагӣ тарки олам кард

Академик Бобо Сангинов-аввалин селексионери тоҷик

Аввалин селексионери тоҷик, академики АИ Тоҷикистон, узви вобастаи Академияи илмҳои кишоварзии Русия, дорандаи Ҷоизаи давлатии ба номи Сино Бобо  Сангинов 1 – уми июни соли 1935 дар деҳаи Рарзи ноҳияи Айнӣ таваллуд ёфтааст. Мактаби сесолаи агрономии шаҳри Истаравшан (соли 1953) ва факултаи агрономии Институти хоҷагии қишлоқи Тоҷикистонро (соли 1958) хатм кардааст. Муддате ба сифати сарагрономи шўъбаи кишоварзии ноҳияи Мўъминобод заҳмат кашида, солҳои 1958-1959 ходими калони илмии шўъбаи селексия ва тухми­парварии Стансияи минтақавию таҷрибавии хоҷагии қишлоқи дар Вахш будаи Институти таҳқиқоти илмии зироати Тоҷикистон, 1959-1962

Латофат Кенҷаева-адибе, пайваста дар талош аст

Аз ҷумлаи муваффақтарин адибонест, ки танҳо эҷод накард, балки даст ба кори ноширӣ зад ва муваффақ ҳам шуд. Даҳҳо номгӯ китобҳо маҳсули заҳматҳои ӯ дар замони Истиқлолиятанд, ки дар интишороти таъсискардааш чоп мешуданд. Вай ин китобҳоро ба бозори фурӯш мебаровард ва ҳатто ҳаргиз хаста ҳам намешуд агар ҳамаи теъдоди нашршуда харидор намеёфт. Баръакси дигарон бар ин назар буд, ки хонанда китоб мехонад, вале китобро ба ӯ расонида тавонистан лозим.
Латофат Кенҷаева – адибе, ки бештар дар бораи кӯдакон менависад, 8-ум и июни соли 1950 дар ноҳияи Ғончӣ (ҳоло Деваштич) ба дунё омадааст. Соли 1967 ба шаҳри Душанбе омада, соли 1972 шўъбаи рўзноманигории Донишгоҳи миллии Тоҷикистонро бо дипломи сурх ба

Ободгарӣ дар рӯзи якшанбе

Аз субҳи имрӯз дар Китобхонаи миллӣ рӯзи ободгарӣ буд. Мисли дирӯз имрӯз ҳам кормандон аз сари субҳ ба маҳалли кор ҳозир шуданд ва гулҳоро об монданд, бехи дарахтонро нарм карданд.
Бо обпошак ба масофае, ки яқин аст аз ҷӯйбор об намеравад, ба сару бехи сабзаҳо об пошиданд.
Ва рӯзи ободгарӣ ҳамин нигоҳубини сабзазори ҳотаи Китобхонаи миллӣ буд, то аз гармои июн гулҳо пажмурда нашаванд, дарахтон хушк

Зафар Нозим: Ба мазмун сурудан, на афзун сурудан...

Як ҷумла аз мусоҳибаи Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон шодравон Зафар Нозим бо шоир Салими Зарафшонфар, ки соли 1999 дар ҳафтаном аи “Ҷавонони Тоҷикистон” чоп шудааст. Ва агар нек ба эҷодиёти ин марди ҳунар бингарем, дармеёбем, ки ҳамин як ҷумла барояш тамоми умр ҳам шиор будаву ҳам меъёр. Теъдоди таронаҳои Зафар Нозим ба ҳадде нестанд, ки шумарда нашаванд. Аммо теъдоди кам ҳам таронаҳои мондагоранд, аксари онҳо акнун дар