июля 2017

Аз Тошхўҷа Асирӣ чӣ метавон хонд?

“Асирӣ марди қаландармиҷозу озодтабъ буд. Хушомадгӯӣ ва мудоҳанаро намедонист. Аз риёву нифоқ мутанаффир ва аз тамаъ борӣ буд. Бо вуҷуди соҳиби илму камол будан, мансабҳои илмиро қабул накард, ба сангиосиёбтарошӣ таъмини маишат менамуд. Ба адабиёти ҷадида моил ва ба хубиҳои услуби ҷадида қоил буд. Дар бораи мактаби ҷадида ба илтимоси фақир шеъре гуфта буд...”

Рўзноманигор, забоншинос ва тарҷумони маъруфи тоҷик Саидризо Ализода 130-сола шуд

Дар бораи ин марди хирад хеле метавон зиёд навишт. Ҳарчанд гузаштаи ӯ пурра таҳқиқ нашудааст, вале
Саидризо Ализода 27-уми июли соли 1887 дар шаҳри Самарқанд дар оилаи косиби шоҳибоф ба дунё омад. Ў бо ғамхории падар бо роҳу василаҳои гуногун савод баровард. Дар давоми 13 сол ҳамроҳи падараш ба сифати шогирд дар корхонаи бофандагӣ кор ва пайваста худомўзӣ кард. Таҳсили ибтидоиро дар назди падараш гирифта, баъдан дар мактаби ҷадид, ки дар оғози асри 20 таъсис ёфта буд, таҳсил кард. Муаллими мактаби ҷадид, ҳуруфчин ва мусаҳҳеҳи бахши тоҷикии нашрияҳои М. Беҳбудӣ «Самарқанд» ва «Оина»

“Дил, руҳ ва инсон”-и донишманди маъруф Саидҷон Нодирӣ аз чоп баромад

Нашриёти «Донишварон» таҳти унвони «Дил, рўҳ ва инсон» рисолаи нави илмӣ-публитсистии Саидҷон Нодириро аз чоп баровард.
Рисолаи мазкур натиҷаи заҳмати чандинсолаи пизишки маъруфи рўҳшиносу равоншифо, номзади илмҳои тиб, Корманди шоистаи Ҷумҳурии Тоҷикистон Саидҷон Нодирӣ мебошад, ки тавассути гипноз, сўзанзанӣ, гиёҳдармонӣ ва усули мануалӣ бо табобати беморон солҳои тўлонӣ машғул аст.
Баъзе аз маводи ин рисола қаблан дар рўзномаву маҷаллаҳои Тоҷикистон, Русия ва Эрон интишор гардида, аз ҷониби мутахассисони варзидаи соҳаи тиб бо хушнудӣ ва қадрдонӣ пазируфта шудааст.

Тафреҳ: Як ғазали дилчасп аз Хоҷа Ҳофиз

Биёву киштии мо дар шати шароб андоз,
Хурӯши валвала дар ҷони шайху шоб андоз.

Маро ба киштии бода дарафкан, ай соқӣ,
Ки гуфтаанд: накӯӣ куну дар об андоз.

Зи кӯи майкада баргаштаам зи роҳи хато,
Маро дигар зи карам дар раҳи савоб андоз.

Адиби лаҳистоние, ки дар бораи Тоҷикистон яке аз беҳтарин романҳои худро навишт

Коммунисти лаҳистонӣ ва марде, ки дар бораи Тоҷикистон як романи машҳури худро бахшид. Дӯстии хубе бо устодон Айнӣ ва Лоҳутӣ дошт. Аз ҷумлаи қурбониёни соли 1937 ва ба ҷурми сохтаву бофтаи фаъолиятҳои зиддиинқилобӣ қатл шудааст.
Бруно Ясенский 17.7.1901 дар мавзеи Климонтови уезди Сандомир дар хонаводаи пизишк ба дунё омадааст. Нависандаи лаҳистонӣ ва рус. Соли 1922 донишгоҳи Краковро хатм кардааст.

Журналист, нависанда, вазир, пуштибони аҳли фарҳанг...

Яке аз муваффақтарин масъулони Ҳукумати Тоҷикистон буд ва дар ҳар вазифае, ки фаъолият дошт, соҳа ба пешрафт ноил шуд. Бахусус, солҳои Истиқлолият, ки яке аз муҳимтарин соҳа: иттилоот ва фарҳангро сарварӣ мекард. Рушди санъату фарҳанги тоҷик дар замони Истиқлолияти давлатӣ ба номи ӯ иртиботи ногусастанӣ дорад.

Сухане аз рўзгори шахсияти намоёни давлативу ҷамъиятӣ, фарзанди асили Тоҷикистон, номзади илмҳои фалсафа, нависанда, академики Академияи байналмилалии иттилоотрасонӣ, узви Иттиҳоди рўзноманигорони Тоҷикистон Бобохон Алиевич Маҳмадов.

Абдуллоҷон Ғаффоров

Абдуллоҷон  Ғаффоров  5 - июли соли 1931 дар деҳаи Қистакўзи ноҳияи Бобоҷон Ғаффоров дар оилаи яке аз маорифчиёни маъруф, омўзгори шинохта, Муаллими шоистаи  Тоҷикистон  Абдуғаффор Ҳасанов чашм ба олами ҳасти кушодааст.

Соли 1947 ба курси тайёрии Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи Б. Ғафуров дохил шуд ва соли 1948 донишҷўи факултаи таъриху филологияи Донишгоҳи миллии Тоҷикистон гардид. Баъдан соли 1957 ба аспирантураи Институти шарқшиносӣ ва мероси хаттии АИ ҶТ дохил шуд. Баъди ба аспирантура дохил шудан А. Ғааффоров бо тавсияи

Рафтани олим

Дар бораи Юсуф Баширхонович Исҳоқӣ, яке аз чеҳраҳои машҳури тибби мусоири тоҷик, аз ҷумлаи маъруфтаринҳо дар миёни олимони соҳа, роҳбари дисӯзу ободгар метавон хеле суханҳо гуфт. Ва дар мақолаи иқтибосшудаи зер ҳамаи хизматҳои олими барӯманд зикр шуда.
Устод Исҳоқӣ дар айни камолоти эҷодиву шӯру шавқи корӣ, ки метавонист ҳамроҳ бо даҳҳо шогирдону ҳамсафонаш барои рушди илми Тоҷикистони соҳибистиқлол корҳои шоиста анҷом диҳад, аз ҷониби душманону хоинони миллат ба қатл расонда шуд. Рафтани нобаҳангом ва фоҷеавии олими барӯманд зарбаи мудҳиш ва

Шоире бо як кӯлвор ашъори ҳаҷву танз

Басир Расо аз ҷумлаи касонест, ки дар сурудани ашъори ҳаҷвӣ маъруфияти хос пайдо кардааст. Ҳарчанд дар шеъри лирикиву иҷтимоӣ низ муваффақ буд, ғазал ҳам гуфтаву рубоӣ ҳам.
Ва ҷолибтар аз ҳама: муддати 54 сол дар маҷаллаи “Хорпуштак” кор кард ва аз ин 46 солаш сардабири ин маҷаллаи танзу ҳаҷв буд.

Шоири тоҷик Басир  Расо соли  1931  дар  деҳаи Водхуди  ноҳияи  Ванҷ  ба  дунё  омадааст.  Аз  соли  1963  аъзои

Саҳифае аз таърих: «Қонуни забон» рисолати худро иҷро кард

Вақте ки Қонуни забони Ҷумҳурии Тоҷикистон 22 июли соли 1989 қабул гардид, Тоҷикистон дар ҳайати як давлати абарқудрат вуҷуд дошт, ки сиёсати забонии ҳамаи ҷумҳуриҳои бародарӣ аз як марказ идора мешуд ва албатта қонуни забоне, ки дар Тоҷикистон қабул гардид, яке аз қонунҳои аввалин дар доираи Иттиҳоди Шуравӣ буд. Баъд аз Ҷумҳурии Эстония дувумин Қонуни забон дар Ҷумҳурии Тоҷикистон қабул гардид ва албатта

Баҳси масоили ҳуқуқии танзим дар нишасти имрӯзаи Китобхонаи миллӣ

Масоили ҳуқуқӣ ва риояи Қонуни Ҷумҳурии ТоҷиситонДар бораи танзими анъана ва ҷашну маросимҳо дар Ҷумҳурии Тоҷикистон» субҳи имрӯз бо ширкати ҷамъе аз коршиносон ва кормандону масъулини Китобхонаи миллӣ мавриди баррасӣ қарор гирифт.
Нишасти мазкур, ки дар толори “Ошёни булбулон” баргузор шуд, бо ташаббуси шуъбаи тарғиб ва баргузории чорабиниҳои фарҳангӣ доир гардид.
Гадобек Маҳмудов, муовини Директори Китобхонаи

Об барои рушди устувор

Дар толори хониши кӯдакону наврасон чорабиние баргузор шуд, ки  ба эълон гардидани Даҳсолаи байналмилалии амал “Об барои рушди устувор барои солҳои 2018-2028”  бахшида шуда буд.

Тоҷикистон ташаббускори чандин барномаҳои байналмилалӣ оид ба об аст. Тавре Директори Китобхонаи миллӣ, профессор Сайфиддин Назарзода дар сухани муқаддамотии худ зикр кард,  об  сарчашмаи асосии тамоми мавҷудоти зиндаи рўи олам