августа 2017

Сарчашмаҳо ва ҷавҳари асосии хизматрасонии иттилоотӣ ба хонандагон

Бо вуҷуди ин ба муваффақиятҳои муайяни ба даст овардаи соҳаҳои иттилоотшиносӣ ва библиографияшиносӣ нигоҳ накарда, хизматрасонии иттилоотӣ ба хонандагон ҳамчун яке аз омилҳои муҳими пешрафти минбаъдаи илми китобдорӣ ва оммавӣ гардонидани он дар ҷомеа ба тавсияҳои  амалӣ  эҳтиёҷ дорад.

Солҳои охир нақши иттилооти илмӣ дар пешрафти

Профессор Абдусаттор Нуралиев - устоди мумтози журналистони тоҷик

Аз аввали солҳои 70-и асри гузашта ҳар касе бо ихтисоси журналист факултаи филологияи тоҷики Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон (ҳоло Донишгоҳи миллӣ)-ро хатм кард, ҳатман, ки сабқҳои устод Абдусаттор Нуралиевро ёд дорад.  Муддати ин бештар аз 50 сол устод гоҳ омӯзгори журналистон будаву гоҳ сарвари кафедра ва гоҳи дигар декани факултет. Аз ҷумлаи шахсиятҳои маъруф ва пажуҳишгарони борикназаранд.

Вазъ ва ниёзмандиҳои китобхонаҳои Раштонзамин

Китобхонаҳои ноҳияҳои Лахш, Тоҷикобод, Нуробод ва Рашт ба китобҳои тозанашр, техникаи китобдорӣ, технологияи муосир ва пайвастшавӣ ба шабакаи Интернетӣ ниёзи бештар доранд. Бештари кормандони китобхонаҳо дар вақти суҳбат хоҳиш намуданд, ки баҳри пешрафти кори китобхонаҳо ёрии амалӣ-методӣ зиёд карда шавад.

Як ҳайат аз Китобхонаи миллии Тоҷикистон бо сарварии

Ахтари мусиқии тоҷик

Хоҳам эй, пардасози шоиста,
Парда то парда ҳамчу гулдаста.
З-устухони сафеди ман бошад,
Дастаи торат устухонбаста.

Чор мисраъ аз соядасти Бозор Собир ба ҳунарманди маъруф Ҷӯрабек Мурод. Ҷӯрабек Мурод касе нест, ки ба ошноӣ ниёз дошта бошад. Ин марди ҳунар муддати зиёд аз панҷоҳ сол аст, ки миёни мардум шуҳрат дорад ва имрӯз ҳам аз он

Маҳфили «Хандарез» бо иштироки гурўҳи «Ғарибшо компания»

Баъд аз зуҳри 18-уми августи соли равон  дар шуъбаи хизматрасонии махсуси Китобхонаи миллии Тоҷикистон маҳфили навбатии   «Хандарез» баргузор гардид.
Меҳмонони маҳфил ҳунармандони гурўҳи «Ғарибшо Компания» бо ширкати Бахтиёр Раҳимов ва Ташриф Халилов буданд.
Дар ин нишаст ҳунармандон аввал дар бораи худ, фаъолиятҳои эҷодӣ, роҳҳои расидан ба ташкили гуруҳ ва ғайра суҳбат карданд.

Рассоми халқии Тоҷикистон Сироҷиддин Нуриддинов

Нуриддинов Сироҷиддин соли 1919 дар шаҳри Самарқанд ба дунё омадааст. Кандакор, наққош ва рассоми тоҷик. Ходими хизматнишондодаи Санъати РСС Тоҷикистон (1967). Пас аз хатми омўзишгоҳи педагогӣ чанд муддат муалимӣ кард. Аз соли 1952 ин ҷониб бо Хонаи ҷумҳуриявии эҷодиёти халқ (ш. Душанбе) ҳамкорӣ дошт.

Санъати кандакориро мустақилона, аз рўи эҷоди устоҳои халқии Тоҷикистон (Ю. Баротбеков ва дигарон) омўхтааст. Асари нахустини вай намоя (панно), ки тасвири Айнӣ дорад, бо услуби дар чўб кандакорӣ кардани устоҳои ўротеппагӣ офарида шудааст.

Нуриддинов кандакори ҷўянда аст ва бо заҳмати мунтазам равиши эҷодии хос ба даст овардааст. Дар асарҳояш нақши

«Динкард» дар арафаи нашр

Китоби қадимии «Динкард» чорумин ҷилди силсилаи «Тоҷнома» аст, ки бо талоши донишманди маъруф Фарангис Шарифова рӯйи чоп дид.

Китоби «Динкард» маҷмўи қоидаҳои динӣ мебошад. Аз сабаби номаълум мондани баъзе наскҳои он дар ин ҷилд китобҳои сеюм, панҷум ва ҳафтуми «Динкард» ҷамъоварӣ ва таҳия шудаанд. Муқаддимаи китоб ба гирдоварандаи ин маҷмўа ва баргардонкунандаи матнҳо аз хати форсӣ, доктори илмҳои филологӣ Фарангис Шарифова   тааллуқ дорад.

Китоби севуми «Динкард» дар бобати усул ва ақоиди зардуштӣ аз дидгоҳи калом ва фалсафа маълумот медиҳад. Дар ин қисмат доир ба рўзгори шахсиятҳои маъруфе аз қабили Каюмарсу Зардушту Фаридун низ сухан рафтааст.

Бо ин ду-се нодон, ки чунон медонанд....

Аз қаъри гили сиёҳ то авҷи Зуҳал,
Кардам ҳама мушкилоти гетиро ҳал.
Берун ҷастам зи қайди ҳар макру ҳиял, 
Ҳар банд кушода шуд, магар банди аҷал.

Ин одами доно ва хирадманд, ки ба ҷуз банди аҷал дигар ҳамаи мушкилоти ҷаҳонро ҳал кардааст, Абўалӣ Синост. Бале,  ҳамон Абўалӣ ибни Сино, ки бо асарҳои оламгири худ дар Шарқу Ғарб ва Шимолу Ҷануб машҳур гаштааст. Абўалӣ ибни Сино

Ҳамнишинӣ бо китоб

Мавлоно Абдурраҳмони Ҷомӣ, ин нобиғаи фарҳанги миллат, шоири тавонову олими беҳамто ва донишманди закиву марди фозил фармуда:

Аниси кунҷи танҳоӣ китоб аст,
Фуруғи субҳи доноӣ китоб аст.
Бувад бе музду миннат устоде,  
Зи дониш бахшад ҳар дам кушоде.

Ин чор мисраъ шояд замоне гуфта шуд, ки Ҷомии

Дар толори «Матбуоти даврӣ» бештар чӣ мехонанд?

Аз моҳи январи соли 2012 то  нимаи моҳи августи соли 2017 ба толори шуъбаи матбуоти даврии Китобхонаи миллии Тоҷикистон 56 ҳазору 3000 нафар хонада ворид шудаву  ба дархости онҳо корманди шуъба зиёда аз 600000 нусха ва бастаи рўзномаву маҷалларо пешкаш кардаанд.

Тибқи таҳлили ҳамарўзаи кормандонди шуъбаи Матбуоти даврии Китобхонаи миллии Тоҷикистон, танҳо дар  15 рўзи аввали  моҳи август ба толори матбуоти