января 2018

Маҳфили “Дар сӯҳбати адиб” бо Бароталӣ Абдураҳмон

Адиби маъруф Бароталӣ Абдураҳмон дар поёни як маҳфили диданиву шуниданӣ як нусха маҷаллаи “Современник”, ки соли 1900 ба табъ расидааст  ва як китоби адабиёти асрҳои 19- ро ба Китобхонаи миллӣ тақдим намуд.

Баъд аз зуҳри дирӯз, 18-уми январ бо ташаббуси шуъбаи тарғиб ва баргузории чорабиниҳои фарҳангии Китобхонаи миллии Тоҷикистон дар

Олими кимиё Султон Собиров

21-уми январи соли равон олими шинохтаи соҳаи кимиё, профессор Султон Собиров 85-сола мешуд. Аммо ёрону дӯстону шогирдонаш ин санаро бе ӯ таҷлил мекунанд.

Султон Собиров аз ҷумлаи олимони машҳури соҳаи кимиёст. Муаллифи бештар аз 100 асари илмӣ ва 10 шаҳодатномаи муаллифӣ. Соҳиби шогирдони бешумор ва даҳҳо тан таҳти роҳбарии ӯ рисолаҳои номзадиву

Толори пурхонандаи шуъбаи кӯдакону наврасон: умед ба ояндаи мутолиаи китоб

Зарфи ду ҳафтаи аввали соли ҷорӣ 3 ҳазору 338 нафар вориди толори хониши шуъбаи кӯдакон ва наврасон шудаанд. Афзоиш бесобиқаи сафи хонандагон эҳтимолан ба рӯзҳои таътили зимистона вобаста аст. Яъне, хонандагон нишастан дар хонаву бозӣ дар кӯчаро бо китобу китобхона иваз кардаанд.

Кормандони шуъбаи кӯдакон ва наврасон ба дархости хонандагони навраси худ тӯли ин ду

Боздиди беш аз сад нафар хонандагони мактаби “Нури ирфон” аз Китобхонаи миллӣ

Бештар аз сад нафар хонандагони мактаби “Нури ирфон”-и шаҳри Ҳисор нимаи аввали рӯзи гузашта ба Китобхонаи миллӣ омаданд ва бо шароити он, толорҳои хониш, низоми хизматрасонӣ ба муштариён ва ғайра ошно шуданд.

Кормандони Шуъбаи тарғиб ва баргузории чорабиниҳои фарҳангӣ онҳоро раҳнамоӣ карданд ва бо роҳандозии суҳбатҳои муфассал меҳмонони

Баҳси самтҳои асосӣ ва рушди ҷаҳонгардӣ дар Китобхонаи миллӣ

Соли 2017 аз толорҳои хониш ва намоишгоҳҳои Муассисаи давлатии «Китобхонаи миллии Тоҷикистон» 20229 нафар меҳмонон дидан намуданд, ки аз ин 1262 нафараш меҳмони хориҷӣ буданд.
Дар Китобхонаи миллӣ бо ташаббуси шуъбаи тарғиб ва баргузории чорабиниҳои фарҳангии Китобхонаи миллии Тоҷикистон  мизи мудаввар таҳти унвони «Самтҳои асосӣ ва рушди туризм дар  Ҷумҳурии  Тоҷикистон» доир гардид.

“Боғкўчӣ”, яъне чӣ?

Гузашти солҳо моро аз беҳтарин расму русум, одатҳои ниёгон, фарҳанги қадимӣ, ки мағз андар мағзашон меҳру муҳаббат ҷо кардаанд, дур мекуннад. Оинҳои аҷдодӣ зери чанги солҳо мемонанд ва наслҳои имрӯз бехабаранд, ки гузаштагонашон барои обод нигоҳ доштани хонаи меҳру эътиоқод ба ҳамдигар, чӣ русумеро риоя ва пос медоштанд. Яке аз ин оинҳои фаромӯшшуда “Боғкӯчӣ” ном дошт.

Шоире бо диди тоза

Шояд ашъори ҳеч шоире аз муосирон ба ҳадди шеърҳои Ҳақназар Ғоиб суруд нашуда бошанд. Аксари сарояндагони маъруф дар барномаи худ таронае аз аз ашъори ӯ доранд.

Дар муаррифии Ҳақназар Ғоиб аз Иттифоқи Нависандагони Тоҷикистон мехонем:

ҲАҚНАЗАР ҒОЙИБ 7 январи соли 1943 дар деҳаи Офтоблиқои ноҳияи Кӯлоб чашм ба олами ҳастӣ кушодааст.

Баъди хатми Омӯзишгоҳи педагогӣ (1960) ва Донишкадаи давлатии омӯзгории Кӯлоб (1966), як сол омӯзгорӣ карда, аз соли 1966 машғули рӯзноманигорист.

Саду биступанҷ соли модари Қаҳрамони Тоҷикистон

Шоираи маъруф Розияи Озод – модари Қаҳрамони Тоҷикистон, аллома Бобоҷон Ғафур 125-сола шуд. Розия Озод 61 сол пеш, аниқтараш соли 1953 дар синни 63-солагӣ тарки олам карда буд.

Розияи Озод (Ғафурова Розия Бойматовна) 18 январи соли 1893 дар шаҳри Хуҷанд, дар  оилаи косиб ба дунё омадааст. Соли 1944 таҳсили ибтидоиро дар мактаби кўҳна идома дода, бо вуҷуди душвориҳои зиндагӣ, ба омўзиши мустақил мепардозад. Баъдтар мактаб кушода, ба бачаҳои деҳа хондану навиштанро меомўзонад. Соли 1944 узви Иттифоқи нависандагон буд. Розияи Озод яке аз аввалин занони тоҷик аст, ки фарзандонашро ба мактаби русӣ додаст.

«Ҳаёт бо об месабзад»

Дар толори матбуоти даврӣ намоиши рӯзномаву маҷаллаҳо бахшида ба Даҳсолаи байналмилалии амал «Об барои рушди устувор» баргузор шуд.

Тавре ба ҳамагон маълум аст, Асосгузори сулҳу Ваҳдати миллӣ–Пешвои миллат,  Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар Паёми охири худ ба парлумони кишвар бори дигар аз нақшаҳои навини  Ҳукумати Ҷумҳурӣ дар ояндаи наздик сухан ронда, зикр доштанд, ки  «мо татбиқи

Маҳфили навбатии “Ҳамешабаҳор” дар толори хониши кӯдакону наврасон

“Ҳамешабаҳор” ҳамоиши навбатии худро дар толори хониши кӯдакон ва наврасон барои хонандагони хурдсоли Китобхонаи миллӣ доир намуд.

Шоири маъруф Хайандеш-масъули ин маҳфили ҳамеша ҷолиб дар суханони муқаддамотии худ гуфт, ки “ҳадафи ин нишаст пайдо кардани истеъдодҳои ҷавон аст. "Ҳамешабаҳор" талош мекунад истеъдодҳоро дар миёни ҳама одамон, ҳар синну сол пайдо ва муаррифӣ

Тафреҳ: се шеъри хуб аз Абдулҳусайни Тавфиқ

Абулҳусайни Тавфиқ соли 1297 (1918) дар шаҳри Қандаҳори Ҷумҳурии Исломии Афғонистон дида ба ҷаҳон  кушод.  Соли 1329 ба Кобул омада, ба доираи адабии он пайваст. Бинобар он ки ашъори ватандўстонаву зидди истибдод мегуфт, соли 1330 дар шумори рўшанфикрони зиёде ба зиндон афтод. Баъдан дар бахши бойгониву нашароти миллӣ кор кард.

Бибиҷони рафтаи бачаҳо: ёде аз шоираи ширинкалом Гулчеҳра Сулаймонӣ

Ду мисраъ аз як шеъри дилнишини Гулчеҳра Сулаймониро шояд бисёриҳо то кунун медонанд:

Бибиҷонам меояд,

Дилу ҷонам меояд.

Ва чун аз аз ин олам рахти сафар баст, баъзе нашрияҳо навиштанд: Бибиҷон дигар намеояд.