декабря 2018

Ту яке ҳадя бароям зи кафи дасти Худоӣ

Озар аз шоирони тозагӯст. Кам менависад, вале ба ҳадде хуб менависад, ки аз ҳар ғазалаш чанд шоҳбайт метавон пайдо кард. Шоири мушоҳидакор аст ва образҳову қаҳрамонҳои лирикиаш ҳаминзамонианд. Суханаш сода нест, вале зудфаҳм аст. Аз ҷумлаи шоирони фаъол дар саҳифаҳои иҷтимоист ва шеърашро бештари хонандагонаш аз ҳамин саҳифаҳо мехонанд ва атрофаш баҳс мекунанд. Дар замоне, ки нақди адабӣ кунд шуда, баҳои хонанда барои шоир беҳтарин нақд аст. Ва Озар инро ба хубӣ дарк мекунад.

Озар (Салимов Миралӣ) 13 декабри соли 1968 дар ноҳияи Восеи вилояти Хатлон ба ҷаҳон омадааст. Соли 1986 мактаби миёнаи №9-ро хатм карда,

Боздиди белорусҳо аз Китобхонаи миллии Тоҷикистон

Намояндагони Донишгоҳи давлатии технологии Белорусия аз ҷумла, сардори шуъбаи кор бо шаҳрвандони хориҷӣ Елена Иосифовна ва ноиби академияи миллии Академияи илмҳои Белорусия Александр Сиганов аз  Китобхонаи миллии Тоҷикистон боздид ба амал оварданд.

Меҳмонон аввал аз толори кӯдакон ва наврасон

Китоби нав: “Равандҳои инноватсионӣ дар фаъолияти библиографии китобхонаҳо”

Истиқлолияти давлатии Тоҷикистон баҳри рушду нумӯи тамоми самтҳои ҳаёти ҷомеа шароити созгоре замина гузошт. Ин буд, ки аз ҷониби Ҳукумати мамлакат дар радифи самтҳои гуногуни илму маърифат ба соҳаи китобдорӣ низ таваҷҷуҳи хосса зоҳир карда шуд. Зикр намудан ба маврид аст, ки аз ҷониби Ҳукумати кишвар дар даврони соҳибистиқлолии кишвар як қатор санадҳои меъёрӣ-ҳуқуқӣ ва барномаҳои махсуси давлатӣ доир ба рушди соҳаи китобдорӣ қабул гардида, дар амал татбиқ шуданд, ки ҳамчун омили ҳуқуқӣ ва таъминкунандаи масоили иқтисодӣ дар рушди соҳа замина гузоштанд.

Ҳамзамон, бунёд ва ба истифода додани биноҳои наву замонавии

Наваду панҷ соли профессор Рустамбек Юсуфбеков

Агар профессор Рустамбек Юсуфбеков зинда мебуд, имсол синни мубораки 95-ро пур мекард. Аммо афсӯс, ки соли 2007 дар синни 84-солагӣ олами моро тарк намуд. Шахсе буд, ки дар вазнинтарин солҳо бори пурзаҳмати пажӯҳишҳои илмиро кашидаву дар вазифаҳои пурмасъули давлаӣ кор карда. Ёдаш ба хайр!

Рустамбек Юсуфбеков 31 декабри соли 1923 дар  деҳаи Рини  ноҳияи Ишкошими  ВМКБ  ба  дунё  омадааст.  Доктори илми иқтисодӣ  (1971),  профессор  (1973), узви вобастаи АИ  Тоҷикистон   (1983),  Ходими   шоистаи  илми   ҷумҳурӣ соли (1983).  Баъди  хатми  (1950)  Институти  давлатии  педагогии   шаҳри  Душанбе  (ҳоло  ДДОТ  ба номи С. Айнӣ) дар аспирантураи Академияи илмҳои  ҷамъиятшиносии  назди  КМ  КПСС 

Публисистикаи Саломиддин Мирзраҳматов-муаррифгари чеҳраҳои таърихӣ ва сиёсӣ

Чунин ном дошт мизи гирде, ки охири ҳафтаи гузашта дар Китобхонаи миллӣ бо ширкати ҷамъе аз донишмандон, коршиносон ва таҳлилгарон баргузор шуд. Саломиддин Мирзораҳматов-рӯзноманигори шинохта, ки ҳамакнун дар Қазоқистон ҳаёт ба сар мебарад, ахиран бо иншои чандин очерк аз ҳаёти маъруфтарин чеҳраҳои сиёсӣ ва фарҳангии Тоҷикистон маъруфияти бештаре

Соли рушди сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ: ОСИЁБ

Дар болои санги осиёб дўл ҷойгир шудааст, ки он қуттимонанд буда, қисми болоии он калон аст ва ба самти поён хурд шуда меравад. Баландии дўл 90-120 см буда, ғунҷоиши 100-150 кг ғалларо дорад. Гандум аз сўрохии поении дўл ба сўрохии байни сангҳо мерезад ва дар натиҷаи  чарх зада, соиш хўрдани сангҳо ба якдигар гандум ба орд табдил меёбад. Орди ҳосилшуда аз байни сангҳо ба хамба ё охур пош хўрда мерезад ва аз он ҷо ордро бо белча ба халтаҳо мебардоранд.

Осиёб дастгоҳи ордкунии анвои ғалладона ва баъзе меваҳои хушк мебошад, ки аз замонҳои қадим маъмул аст. Бинобар шароити

Таҷлили Рӯзи ҷаҳонии маъюбон дар Китобхонаи миллӣ

Чорабинии навбатии шуъбаи хизматрасонии махсуси Китобхонаи миллӣ ба Рӯзи ҷаҳонии маъюбон бахшида шуда буд. Дар чорабинӣ Директори Китобхонаи миллии Тоҷикистон, профессор Абдусалом Мирализода ширкат кард ва дар сухани ифтитоҳии худ ин рӯзро ба ҳамаи ҳозирин аз ҷумлаи хонандагони фаъоли толори хониши ин шуъба муборакбод кард.
Абдусалом Мирализода гуфт, ки “аз замони ба

Боздиди рузноманигорони Ӯзбекистон аз Китобхонаи миллии Тоҷикистон

Гурӯҳи муҳаррирону хабарнигорони маъруфи Воситаи ахбори оммаи чопӣ ва электронии Ҷумҳурии Ӯзбекистон ба Китобхонаи миллии Тоҷикистон ташриф оварданд. Меҳмононро дар даромадгоҳи ошёнаи дуюм аҳли роҳбарияти Китобхонаи миллӣ пешвоз гирифтанд.

Рӯзноманигорон аз шаҳрҳои бузурги давлати щамсоя - Тошкент, Бухоро, Самарқанд, Фарғона, Намангон, Ҷиззах ва Термиз омада буданд.

Соли рушди сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ: Қолинбофӣ

Бофти қолин аз якчанд қисм иборат аст: тор, пуд, печаки паҳлуӣ, тўр, пўпак ва тугун ё гиреҳ. Тор ресмоне мебошад, ки ба таври даврашакл аз рўи гулаи боло ва поён кашида мешавад. Торро аз ресмонҳои пахтагин, абрешимин ва аз мўйи гўсфанд тайёр мекунанд. Пуд аз байни тор, аз қисми дарунӣ ва берунии он гузашта, барои қолинро ба ҳам пайваста, гиреҳҳои аз пашм бофтаро  нигоҳ медорад. Тугун (гиреҳ)-ро бо пашм аз байни

Талбакова Ҳуснигул-забоншиноси маъруфи кишвар

Аз ҷумлаи забоншиносони маъруфи кишвар аст ва умре дар факултаи филологияи тоҷики Донишгоҳи миллии Тоҷикистон кор кардааст. 24-уми декабри соли равон 75-сола мешавад. Модари мушфиқи фарзандон ва устоди ғамхор барои шогирдон аст.

Ҳуснигул Талбакова 24 декабри соли 1943 дар ноҳияи собиқ Қизилмазор яъне Темурмалики ҳозира ба дунё омадааст. Ў соли 1961 донишҷўи Унверситети давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленин (ҳоло Донишгоҳи миллии Тоҷикистон) гардид ва соли 1966 Унверситети номбурдаро хатм намуд.

Аз соли 1966 то соли 1967 дар Унверситети давлатии Тоҷикистон ба номи

Ҳазрат Сабоҳӣ: журналист, муҳаққиқ, муаррих ва пажӯҳишгари осори ниёгон

Ҳазрат Сабоҳӣ ҳоло дар зодгоҳаш шаҳри Самарқанд зиндагӣ дорад. Муаллифи пурарзиштарин асарҳои таърихист. Олими дақиқназар ва журналисти соҳибназар аст. Яке аз пурмаҳсултарин қаламкашони кишвар аст, ки то ин замон даҳҳо китобу мақолоташ аз таърихи адабиёту санъат рӯи чоп дидааст.  Ва рӯи 15 декабр  ба синни 70 қадам гузошт.

Ҳазрат Сабоҳӣ 15 декабри соли 1948 дар шаҳри Самарқанд таваллуд шудааст. Соли 1971 шуъбаи рўзноманигории факултаи филологияи тоҷики Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленинро хатм кардааст. Солҳои 1971-1976 дар рўзномаи «Ҷавонони Тоҷикистон» (собиқ «Комсомоли Тоҷикистон») ба ҳайси корманди адабӣ, мудири