Афсона мехонем

 Агар инсон аз хурдсолӣ афсона шунавад, афсона хонад, афсона донад, зиндагии ӯ дар оянда низ зебову гуворо хоҳад шуд. Чунки афсона ба инсон дарси ҷавонмардиву қаҳрамонӣ, ростгӯиву ростқавлӣ, далериву шуҷоатманд, меҳрубониву вафодорӣ ва садоатмандӣ омӯхта, барои амалӣ намудани орзуҳои ширину рангинаш ҳидоят менамояд. Афсона аз замонҳои қадим то имрӯз аз даҳон ба даҳон, аз насл ба насл, аз деҳ ба деҳ, аз кишвар ба кишвар гузашта, суфтаву равон мегарданд ва боз ҳам такмил меёбад. Беҳуда нест, ки бузургону адибони ҳамаи ҳалқҳо ба ин сарвати бебаҳои халқӣ аҳамияти махсус дода, онҳоро ҷамъоварӣ ва ба наср бозгӯйӣ кардаанд.

Дарси ватанхоҳӣ дар китоби Сайдулло Амин “Спитамон”

 Дар адабиёти Ғарбу Шарқ роҷеъ ба юришҳои Искандари Мақдунӣ ва ҷоннисориҳои ниёи қаҳрамони мо, Спитамон асарҳои мансуру манзуми зиёде эҷод шудаанд. Таҳқиқот хоҳ таърихист хоҳ адабӣ назари нависандаро ба ин воқеоти хеле қадим ифода мекунад. Ба вижа, симои Искандар дар назми ниёгони мо чун паямбар, хирадманд ва хайрхоҳу адолатпарвар таҷассум гардидааст.

Шоири заҳматкаш ва пуркор, дўсти гиромии ман Сайдулло Амин ҷасорати навбатӣ зоҳир намуда,ба офаридани симоҳои Искандару Спитамон камар барбастаанд.

Офаридани достонҳои каҳарамонӣ дар адабиёти бостонии форсу

Тафреҳ: Панҷ ғазали хуб аз Саййидои Насафӣ

Дар дили мо гар намеоӣ ба чашми мо биё,

Аз муҳит андеша дорӣ, бар лаби дарё биё!

Хок дар чашмам занад наззора ҳамчун гирдбод,

Эй насими пираҳан, аз домани саҳро биё!

Аз тапидан рехт зери дом болу пар маро,

Бар сари сайди худ, эй сайёди бепарво биё!

Синаро чун лола аз доғат чароғон кардам,

 

Зафар Сайидзода

  Аз Зафар Сайидзода то кунун бештар аз бист матлаб дар сомонаи мо интишор ёфтааст. 13 китоби ӯро дар шакли электронӣ ба мутолиаи хонандагони худ пешкаш кардаем. Дар ин муддат китобҳои Зафар Сайидзода ва матолдиби чопшуда дар бораи осори ӯро дар сомнаи Китобхонаи миллӣ 29 ҳазору 301 нафар мутолиа кардаанд.

Рӯзи бузургдошти орифи бузург, Шайх Саъдии Шерозӣ ба кулли дӯстдорони каломи бадеъ муборак бод!

 Аввали урдибиҳштмоҳи ҳар сол (баробар ба 21 апрели соли масеҳӣ) Рӯзи бузургдошти паямбари шеъри форсӣ, орифу ҳакиму фарзонаи бузург – Афсаҳу-л-мутакаллимин Шайх Саъдийи Шерозист. «Саъдӣ ҳикмати амалиро ба пойи «кабутари номабар»-и сабукболи тезпарвози шеъру адаби худ баста ва ва онро дар ҳама офоқи забони форсӣ ва маорифи исломӣ карон то карон ба парвоз даровардааст. Агар «Гулистон»-у «Бӯстон» набуд, олами ислом аз маҷмуъае латиф аз ахлоқу ҳикмати амалӣ маҳрум 

Ҳамоиш бахшида ба солгарди мавлуди Қаҳрамони Тоҷикистон

 Бо ташаббуси шуъбаи Конуни забони тоҷикӣ ва омӯзиши забонҳои хориҷии Китобхонаи миллии Тоҷикистон мизи мудаввар бахшида ба бахшида ба 141 – солагии Устод Садриддин Айнӣ таҳти унвони « Солонаи Садриддин Айнӣ» доир гардид.

 Бо сухани ифтитоҳӣ муовини директори Китобхонаи миллии Тоҷикистон Гадобег Маҳмудов зикр намуд, ки “хизматҳои олим, академик ва нахустин Президенти Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон, Қаҳрамони Тоҷикистон дар

Страницы