Шоири халқии Тоҷикистон, муаллифи Суруди миллӣ устод Гулназар Келдӣ аз олам даргузашт

Имрӯз баъди як бемории начандон тӯлонӣ  Шоири халқии Тоҷикистон, муаллифи Суруди миллӣ Гулназар Келдӣ аз олам даргузашт. То ин лаҳзаҳо шабакаҳои иҷтимоӣ аз таъзияи шогирдону мухлисон ва алоқамандони шеъри Гулназар пур шуд. Гулназар Келдӣ аз ҷумлаи шинохтатарин адибони кишвар аст, ки миёни ҳаводорони каломи баъдеъ аз маъруфияти хос бархӯрдор аст. Дар назму наср қувва озмудаву ҳамеша муваффақ будааст. Ҳар сол дар остонаи зодрӯзи шоир аксари нашрияҳое, ки 

Муаррифӣ: Умари Шерхон. Молики раҳи кўр

«Молики раҳи кўр» аз маҷмўи ҳикояҳои солҳои мухталиф эҷодшудаи муаллиф, як қисса ва чор мақолаи марбут ба мавзўи модар мураттаб гардидааст. Маҷмўа борои  доираи васеи хонандагон пешбинӣ мегардад. Умари Шерхон, рӯзноманигор ва адиби шинохтаи тоҷик буда, таълифоти зиёде дорад ва умре дар нашрияву рӯзномаҳо ва нашриётҳо кор кардааст. Аз ҷумла: дар ҳафтавори « Наврўзи Ватан « (солҳои1991 – 1992 ) ва рўзномаи « Нидои ранҷбар « (солҳои 1992 – 1995) ба ҳайси мудири шуъба ва узви ҳайати таҳририя будааст.  

Китоби нав. Шаҳбози Рустамшо. “Номномаи «Таърихи Систон»

Дастури мазкур фарогири номвожаҳои хоси « Таърихи Систон» буда, ҷиҳати таҳия намудани  луғатномаҳо ва барои тадқиқи паҳлуҳои гуногуни маводи ономастикӣ мусоидат менамояд. Ҳамчунин, барои мутахассисони соҳаи забоншиносӣ дар таҳия намудани фарҳангҳои дузабона, этимологӣ, имлоӣ ва орфоэпӣ кўмак карда  метавонад. Дар дастур ҳамчунин тавсифи вижагиҳои таърихӣ – ҷуғрофӣ ва этнографии « Таърихи Систон» бо мақсади беҳтар тасвиру тавсиф намудани ин ёдгории хаттии давраи классикӣ ҷой дода шудааст. Бояд тазаккур дод, ки ин дастур тамоми  

Китоби нав. Султонмуроди Одина: Хирмани барчош

Дар маҷмўа қисса, ҳикояҳо ва саҳнаҳои дар солҳои гуногун иншо намудаи адиб гулчин карда шудаанд. Мавзӯъҳои асосии онҳо тасвири бадеии ҳаёти ҷомеа, тасвири ҳаёти халқи тоҷик дар давраи тақдирсози гузариш ба кушодани ҷаҳони ботинии инсонҳои касбу кори гуногун дар ин замони мураккаби зиндагии мардум мебошад. Ғояи асосии онҳоро ватандўстӣ, зиракии сиёсӣ ва ҳаллӣ тазоди зиндагӣ ташкил медиҳад. Китоб ба ифтихори 70-солагии адиб ба табъ расидааст.

Муаллиф дар пешгуфтори китоб меорад: Шайхи Бузург 

Нигаҳбони оташи шеър

Муаллифи Суруди миллӣ, Шоири халқии Тоҷикистон Гулназар Келдӣ ин шабу рӯз дар бемористони “Истиқлол” гирифтори беморист ва тибқи хабарҳо аз дирӯз зери дастгоҳи нафаси сунъист. Ду рӯз пештар дар тамос бо ҳаводорони шеър ва дӯстонаш ҳоли худро хуб арзёбӣ карда буд.  Дар зер мақолаи профессор Абдунабӣ Сатторзодаро меорем ва ба шоири маҳбуб аз даргоҳи Худованд шифои комил мехоҳем. 

​Аз “Намунаи адабиёти тоҷик” Амир Умархон – волии Фарғона (вафот 1237 ҳиҷрӣ)

                                      ​Ғазал

                   (Аз як маҷмўаи дастнавис)

  Бувад дар ишқ гаҳ бо мусҳафи рухсор савгандам,

Гаҳе бо ҳалқаи гесўи анбарбор савгандам.

Чи сон дил аз хами зулфи гиреҳгири ту баргирам, 

Чу шавқам дод бо он мусҳафи рухсор савгандам.                

Страницы