Бойгонии маълумоти хатии шуъбаи библиографияи миллӣ аз соли 1947 фаъол аст

 Шуъбаи библиографияи миллӣ фаъолияти худро соли 1971  оғоз намуда, корҳои зиёдеро дар самти кишваршиносӣ ва библиографияи миллӣ  анҷом медиҳад. Феҳристнигории анъанавӣ ва электронии ҳуҷатҳои шуъба ва ба роҳандозии корҳои илмӣ – интишорӣ роҷеъ ба масоили кишваршиносӣ, аз ҷумла:
Бунёд ва такмили фонди ҳуҷҷатҳо.
Ташкили дастгоҳи маълумотдиҳӣ– билиографӣ:

Садбарги сафед ва гурбача супориши дигари “Дастони моҳир” ба атфол

Гурба ҳайвони хонагист, ки барои ҳама шинос аст. Агарчи на ҳама дар хона сагу гурба нигоҳ медоранд, вале тифлон хуб медонанд, ки гурба ҳайвони аслан хонагист. Агар дар хона ҳам онро надида бошанд, вале дар кӯчаҳо зиёд мебинанд, бо онҳо бозӣ мекунанд, чун гурбаҳо хислатан дӯстони тифлаконанд.
Садбарги сафед ҳам барои атфол бегона нест. Онро метавон сари ҳар қадам дид. Ҳатто бо роҳе, ки атфол ба Китобхона меоянд, гулгаштҳои зиёдро мегузаранд, ки ҳатман чашмашон ба навъҳои

«Имло ва забони адабӣ»-и профессор Назарзода

Забони модарии мо, ки дар даврони истиқлол барои рушду густариши он тамоми имконияту шароит фароҳам шудааст, дар даврони истиқлолият ба муваффақияту дастовардҳои чашмгире ноил шудааст. Забони тоҷикӣ имрўз дар ҳақиқат ба як забони тавонои расмиву коргузорӣ табдил ёфта, тибқи  Сарқонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон (моддаи 2) «Забони давлатии Тоҷикистон забони тоҷикӣ аст».
Имрўз забони давлатии мо дар паноҳи давлат қарор дошта, Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон барои рушду густариши он тамоми иқдому чорабиниро дар амал пиёда менамояд. Асари «Имло ва забони адабӣ»-и доктори илми филология, профессор  Сайфиддин Назарзода ба масъалаҳои ташаккули таърихии имлои забони тоҷикӣ бахшида шуда, аз чор боб ва замимаҳо иборат аст.  Боби аввал масъалаҳои хат ва алифбои забони авестоӣ, форсии бостон, форсии миёна, бохтарӣ, портӣ, суғдӣ, хутану сакоӣ ва

Мужда: “Таърихи Бухоро, Хуқанд ва Қошғар” омода ба чоп шудааст

Кормандони шуъбаи дастхатҳои Шарқ ва китобҳои нодири Китобхонаи миллии Тоҷикистон китобе бо номи “Таърихи Бухоро, Хуқанд ва Қошғар” (дар шарҳи ҳукумронии Амир Мирҳайдар дар Бухоро, Муҳаммадалихон дар Хуқанд, Ҷаҳонгирхоҷа дар Қошғар) аз хатти форсӣ ба хатти срилик баргардон кардаанд, ки рўзҳои наздик чоп хоҳад шуд.
Ин асар ба Мирзошамси Бухороӣ тааллуқ дошта, дар шаҳри Теҳрон соли 1277 ҳиҷрӣ (1860-1861 мелодӣ) дар ҳаҷми 340 саҳифаи хатти форсӣ рўи чоп омадааст.

Страницы