Шинос шавед: Шуъбаи адабиёти хориҷӣ

Шуъбаи адабиёти хориҷӣ   яке аз шуъбаҳои асосии китобхонаи миллии Тоҷикистон ба ҳисоб меравад. Ва онро  метавон китобхонаи хурд дар дохили китобхонаи бузург номид.
Шуъбаи адабиёти хориҷӣ дар соли 1956 дар Китобхонаи миллии ба номи Абулқосим Фирдавсӣ кушода шудааст ва қатори бахшҳову шуъбаҳои дигар  аз моҳи марти соли 2012 то ин замон дар бинои нави Китобхонаи миллии Точикистон фаъолият мекунад.
Фаъолияти Шуъбаи адабиёти хориҷӣ  барои дар

Директорони Китобхонаи миллӣ: Раҳматзода, Овчинникова, Слиозберг, Каримова, Абдуллоева

Усмон Раҳматзода аз сентябри соли 1937 то феврали 1938 директори китобхона буд. Мавсуф соли 1906 дар ш. Хуҷанд дида ба ҷаҳон кушода, соли 1932 Институти иқтисоду савдои ш. Маскавро ба поин оварда, дар корҳои масъули ҳизбию давлатӣ заҳмат кашидааст. Солҳои 1939-1941 муҳаррири рўзномаи «Тоҷикистони Сурх» (ҳоло «Ҷумҳурият») буд. Иштирокдори Ҷанги Бузурги Ватанӣ (1941-1945). Солҳои 1945-1947 дар Мактаби олии ҳизбии шаҳри

Тасвирҳои бачагонаи Занбӯр ва Момоҳаво дар “Дастони моҳир”

Ин бор дар маҳфили “Дастони моҳир” мавзуъ тасвири Занбӯр ва Момоҳаво буд. Чун тобистон аст ва замони гаштугузори ин ду ҷонвараки зебост. Бачаҳо дар бораи ин ду ҷонвараки хурдакак чӣ медонанд?
Саволе буд, ки чун анъана дар аввал ба ширкаткунандагонаш дода шуд. Мураббиён аввал посух гирифтанд ва баъдан донишҳои онҳоро дар ин бора пурра карданд. Гуфтанд, ки занбӯр ҷонвари хеле фоидаовар аст, ки шарбати гулҳоро мечашад ва ҳосили онро, ки асал аст,

Назарияи тозаи шинохти инсон

Рӯзи 5 июли соли равон дар толори Конуни забони тоҷикӣ ва омӯзиши забонҳои хориҷии Китобхонаи миллии Тоҷикистон маҳфили рӯнамоии китоби “Назария дар бораи тафовут дар тибиати ашёӣ: дар мавриди қонуниятҳои тафовути табиат, минталитет ва зарфиятҳои инсон” бо иштироки олимони соҳаҳои гуногун, рӯзноманигорон ва доираи васеъи алоқамандон баргузор гардид.
Дар оғози ҳамоиш муаллифи китоб, физикдони тоҷик Т. Раҷабов дар хусуси ҳадафи таълифи китоб, мӯҳтаво ва моҳияти илмии мавзӯи он суханронда таъкид намуд, ки илми муосир дар шинохти табиати инсон имрӯз аз имкониятҳои соҳаҳои гуногуни донишҳои муосир истифода менамояд. Махсусан, аз нигоҳи қолабҳои тафаккури умумии тибатшиносӣ ва илмҳои дақиқ пажӯҳиш намудани вежагиҳои табиати инсон ба ҳукми анъана даромада истодааст.
Дар китоби мавриди назар мо бори нахуст кӯшиш ба харҷ додаем, ки

Страницы