С. Назарзода: «Забон бояд тавоно, гӯё, зоё ва ҷӯё бошад!»

Бо заҳмату кори донишмандони Институти забон, адабиёт, шарқшиносӣ ва мероси хаттии ба номи Рӯдакии Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон   «Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ» дар ду ҷилд ба табъ расид, ки беш аз 87 ҳазор калимаву ибораро дар бар гирифта ва то ҷое ҷамъбасти вожашиносии солҳои охир маҳсуб мешавад. Имрӯзҳо дар ин Институт  таҳияи «Фарҳанги мукаммали  забони тоҷикӣ» дар шаш ҷилд оғоз гардидааст, ки ҷомеътарин фарҳанг дар таърихи фарҳангнигории забони тоҷикӣ буда, беш аз 200 ҳазор

Шарофати иди забон ва бунёди китобхонаи нав

Имрўз бахшида ба «Рўзи забон» ва ифтитоҳи як китобхонаи нави ҳарбӣ дар Қувваҳои Ҳарбӣ Ҳавоӣ ва Мудофиаи зидди ҳавоӣ (Қисми ҳарбии 07033) семенари илмӣ-амалӣ баргузор гардид, ки намояндагони Китобхонаи миллии Тоҷикистон, Мавзунаи Орумбекзода-сармутахассиси шуъбаи чорабиниҳои фарҳангӣ, Муҳаммаднабӣ Баёнӣ – Сардори шуъбаи нигаҳдории депозитарӣ

Симо зебо, пайкар тавоно бошад

Таҳия ва нашри як силсила осори муҳиму бунёдӣ дар бахши забоншиносии тоҷик, махсусан, асарҳо оид ба таърихи забони тоҷикӣ, забони муосири тоҷикӣ, фарҳангу луғатномаҳои гуногун, аз қабили «Фарҳанги тоҷикӣ ба русӣ», «Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ», «Донишномаи Рӯдакӣ», “Фарҳанги мукаммали забони тоҷикӣ” ва чанде асарҳои дигар дараҷаи омодагӣ ва иқтидори илмии  мутахассисони тоҷикро дар ин самт намоён сохт.

Фалак – мероси фарҳанги миллӣ

Таърихи фалак хеле куҳан буда, пайдоиши ин суруди мардумиро ба қарнҳои IX-X мансуб медонанд. Шояд ҳамин тавр ҳам бошад, чунки ин қарнҳои «тиллоӣ» фарзандони бузургеро парвариш намуда, тафаккури илмиву адабии тоҷикон дар ин давра қуллаҳои баландро фатҳ кард. Масалан, муаллифи мақолаи «Панҷ намуди фалак» Ҷ. Темурзода аз китоби «Ҷавоҳири қалб» чунин ривоятро меорад:
«Чун  овозаи  шеъри Ятимӣ дар саросари Мовароуннаҳр ва Хуросон паҳн гардид,

Страницы