С. Назарзода: Забони тоҷикӣ ганҷи шойгони миллати тоҷик аст

Ҷумҳурии Тоҷикистон   25-умин солгарди Истиқлолияти давлатии худро бо шукӯҳу шаҳомат пешвоз мегирад. Дар назди таърихи чандинҳазорсолаи сарнавишти миллати мо ин давра шояд аз лиҳози замонӣ саҳифае беш набошад, вале аз лиҳози пешомади рӯйдоду ҳодисаҳо ва пайдо шудани чархиши бунёдӣ дар рушду нумӯи ин сарзамину ин миллати бостонӣ дар таърих назир надорад.
Таъмини сулҳу ваҳдати умумиву саросарӣ баъд аз чанд соли ҷанги дохиливу бародаркуш ба марҳилаи созандагиву бунёдкорӣ қадам гузошта, дар як муҳлати кӯтоҳтарин дар амал пиёда намудани ҳадафҳои муҳими стратегӣ, дар амал татбиқ намудани ислоҳоти бунёдӣ дар риштаҳои маорифу тандурустӣ, сохторҳои кишоварзиву саноатӣ намунае чанд аз дастовардҳои бунёдии даврони истиқлоланд. Тамоми ин дастоварду муваффақияту музаффариятҳо зери роҳбариву роҳнамоиҳои бевоситаи Президенти Ҷумҳурии

Нахустасари экспедитсионии этнографӣ дар Тоҷикистон

Соли 1927 филиали Академияи фанҳои Шўравӣ дар шаҳри Тошканд «Ҷамъият доир ба омўзиши Тоҷикистон ва халқҳои эронинажод берун аз сарҳади он» асареро бо номи «Дар бораи Тоҷикистон» (По Таджикистану) аз чоп баровард. Муаллифи асари мазкур Андреев Михаил Степанович мебошад, ки дар он реҷеъ ба экспедитсияи этнографии Тоҷикистон дар соли 1925 нақл мекунад. Ин асар бо забони русӣ буда, ҳамчун ҳисобот ё худ натиҷагирӣ аз корҳои

Семенари илмӣ-таълимии «Нури Ваҳдат» дар Китобхонаи миллӣ

Семинари илмӣ-таълимии “Нури ваҳдат” субҳи имрӯз дар Китобхонаи миллии Тоҷикистон бо ширкати ҷамъе аз шахсиятҳои маъруф ва пажуҳишгарон баргузор шуд.
Салима Раҷабова, ҷонишини Директори Китобхона дар сухани ифтитоҳии худ аз силсилачорабиниҳои ин боргоҳи маърифат бахшида ба рӯзи Ваҳдати миллӣ ёд кард ва гуфт, ёде аз он рӯзҳое, ки миллатро ба вартаи ҳалокат мебурд, вале аз худгузаштагиҳои фарзандони фарзонаи он...

Аз силсилаи тасбеҳи рӯзгор: Китоб

Зиёд иттифоқ меуфтад, ки аз ман суол мекунанд: «Ҳеҷ китоб дорӣ?».
Ва ҳар бор беихтиёр ин посух аз лабам меҷаҳад: «Китобро танҳо пайғамбарон доранд!». Ба наздикӣ дар ҷамъе ҳамин моҷаро такрор шуд ва як дӯстам, ки миёни ману ишон таоруфе нест ин бор бо дилтангӣ гуфт: «Чаро тӯтивор ҳамеша ин ҷумларо такрор мекунӣ?!».
Лозим донистам таърихчаи ин ҷумларо бигӯям, агарчи ҳамеша метарсам, ки онро мабодо сохтаи

Чаро Девдара Гулдара шуд?

Бесомониҳое, ки баъди пош хўрдани собиқ Иттиҳоди Шўравӣ арзи вуҷуд кард, вазъи бисёр давлатҳоро мураккаб сохт. Аз ҷумла Тоҷикистон низ дар ин гардиши сиёсӣ ба вартаи ҳалокат рў ба рў гардид.
Соли 1992 низоъҳои сиёсӣ Ватани азизу маҳбуби моро ба ҷанги шаҳрвандӣ оварда расонд. Мардуми бесарусомон хонадони худро гузошта, ҳар тараф пош хўрданд. Тарсу ваҳм ва даҳшат ҳамаро саросар фаро гирифта, дигар умед...

Дарси хештаншиносӣ аз «Мероси хаттии бостон»

Қадру қиммати осори бостонии хаттӣ, археологӣ, кишоварзӣ, меъморӣ ва тамоми гунаҳои дигари тамаддуни ориёӣ, ки моли пешгузаштагони номовари мо мебошанд, дар матни тамаддуни ҷаҳонӣ мусаллам ва мўътабар аст. Бо таваҷҷўҳ ба ин матлаб Маркази тоҷикшиносии Китобхонаи миллии Тоҷикистон тасмим гирифтааст, ки маъхазҳои дасти аввали таърихиву адабиро, ки аз аҳди бостон ба забонҳои гуногун ба ёдгор мондааст, ҷамъовариву тадвин намояд ва ба ихтиёри хонандагони гиромӣ гузорад. Дар ин замина тарҷумаи китоби муқаддаси Авасто ба нашр расонида шуд. Осори арзишманде, ки муҳтавои ин ҷилд ва ҷилди ояндаро фароҳам овардаанд, маҷмуаи нисбатан мукаммали ёдгориҳои хаттии ниёгони мо дар аҳди бостон маҳсуб мешаванд. Сарчашмаҳои таърихие, ки ба забонҳои юнонӣ, ҳиндӣ, чинӣ, арабӣ ва ғайра таълиф шуда, роҷеъ ба ин тамаддуни ҷаҳонафрўзи бостонӣ матолиб ва мадорики

Страницы