Чопи китоб аз замони Бостон то ба имрӯз. Китобҳои пергаментӣ

«Авасто» китоби муқаддаси зардуштиён аст. Вай дар ибтидо чун маҷмўаи шифоҳӣ  шинохта мешуд. Китоби «Авасто» дар осори вазъҳои пайғамбари зардуштиён Зардушт (солҳои 628-551 то мелод) ба вуҷуд омада буд ва замони ҳахоманишиҳо ба хаттӣ мехӣ навишта шуд. Пеш аз ҳуҷуми Искандари Мақдунӣ (334 то мелод), мегўянд, ки барои навиштани он гўё пўсти 1200 

Маҳфили “Ҳамешабаҳор” дар шаҳри Кӯлоб. Шоҳҷоиза насиби хонандаи синфи 9 шуд

​Дар боғи Мирсаид Сайид Ҳамадонии шаҳри Кўлоб  маҳфили «Ҳамешабаҳор» –и Муассисаи давлатии Китобхонаи миллии Тоҷикистон бо сарпарастии шоир Ниҳонӣ баргузор гашт. Маҳфил дар боғи чароғоншудаи дилрабо бо иштироки зиёди алоқамандони шеър доир шуд. Роҳбарии маҳфилро шоир Хайрандеш ва Умарҷони Эмомалӣ ба ўҳда доштанд.

 Маҳфил чун ҳамеша хотирмону ҷолиб гузашт ва  

МУАРРИФИИ КИТОБ: Неъмат Файзӣ. Шикори охирин

Неъмат Файзӣ, ки беш аз 60 сол умр дорад, аз соли 1979, баъди хатми факултети филологияи тоҷики Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон (алҳол ДМТ) солҳои зиёде ба толибилмони деҳаи Қалъаи Дўсти ноҳияи Деваштич дарс медиҳад. Дар нахустин китоби ў се ҳикоя, таронаҳо ва пораҳо аз хотирот гирд оварда шудаанд, ки аз истеъдоди то ҳол кашфшудаи муаллиф дарак медиҳанд.

Неъмат Файзӣ (Файзиев Неъмат Сангинович) 10.10.1956 дар деҳаи Қалъаи Дўсти ноҳияи Ғончӣ (ҳоло Деваштич) ба дунё омадааст.  

Бахшҳое аз “Намунаи адабиёти тоҷик”-и устод Садриддин Айнӣ. Бисотии Самарқандӣ

Шогирд ва муосири Исмати Бухороӣ ва маддоҳи Султон Халил аст.

                                 (Аз Давлатшоҳӣ)

            Ман зи бахти шўри худ бирёнам, эй пистадаҳон,

            То ба гирди шаккари ту раста мегардад набот.

            Ташналаб дар Карбалои ҳаҷр мемирам, аҷаб,  

Сад баҳори умр бину ҷун баҳорон зинда бош..

Инсон касби худро дўст дораду шефтаи касби худ бошад, ҳеҷ душвориро эҳсос  намекунад. Зеро муҳаббати касб аз ҳама болотар аст. Ин суханонро дар бораи устоди ботаҷриба, муаллимаи ҳалиму меҳрубон Раъно Камолова низ метавон гуфт.

Раъно Иззатуллоевна Камолова соли 1976 Донишкадаи давлатии педагогиии ш. Душанберо бо ихтисоси омўзгор бомуваффақият хатм намуд. Фаъолияти меҳнатиашро аз соли 1977 дар яке аз 

ШОИРИ НАБАРДҲО. Шеъри устод Лоиқ Шералӣ дарпосухи як номаи марҳум Сулаймон Лоиқ

Ба шоири инқилобӣ Сулаймон Лоиқ

Нестӣ ту Лоиқи ғамҳо[1] дигар,

Лоиқи андӯҳу мотамҳо дигар.

Шаҳрбанди худ наӣ, разми туро 

Мешиносад ҷумла оламҳо дигар.  

Страницы