Китоби дарсии “Табиатшиносӣ” барои синфҳои сеюм

  Китобе, ки дар борааш нақл карданием, “Табиатшиносӣ” ном дорад. Ва чуноне аз номаш пайдост, китобест дар бораи табиат. Мураттибон дар сарсухани он навиштаанд:   Агар шумо ба китоб дуруст муносибат кунед, мавзўъҳои онро бо диққат хонед, аз бисёр ҳодисаҳои олами атроф бохабар мешавед. Инчунин китоб барои бехатарии ҳаёт ба шумо маслиҳатҳои муфид медиҳад.

Омўзиши олами атроф барои ҳар як шахс зарур

Бозгул Додхудоева 80-сола шуд

  Бозгул Додхудоева дар Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон чашм ба дунё кушода баъди хатми мактаби миёна омӯзишгоҳи педагогии шаҳри Кӯлобро ба итмом мерасонад. Сипас факултаи таъриху филологияи Донишгоҳи педагогии шаҳри Душанберо хатм мекунад. Аввал муаллим баъдан ҷонишини директор ва панҷ соли дигар директори мактаби рақами 38-и шаҳри Душанбе шуда, кор кардааст.

 Мудири маорифи ноҳияи Марказии шаҳри Душанбе, ҷонишини раиси ҳукумати ҳамин ноҳия, мудири маорифи шаҳри Душанбе ва аз соли 1976 то соли 1988 12 сол муовини вазири

 

90 соли синамои тоҷик: Муруре ба таърихи офариниши филми «Қисмати шоир»

  14 марти соли 1959, яъне 60 сол пеш «Тоҷикфилм» филми ҳунарии «Ғисмати шоир»-ро ба навор гирифт, ки он асари барҷастаи бадеии кинематографияи миллии тоҷик гардид. «Қисмати шоир» ба истиқболи ҷашни 1100 солагии рӯзи таваллуди асосгузори адабиёти классики тоҷик Абӯабдулло Рӯдакӣ наворбардорӣ шуд. Сенарияи филм ба қалами нависандаи бузурги тоҷик, кинодраматург Сотим Улуғзода тааллуқ дорад. Муаллиф кори бағоят мураккаби худро чунин тафсил дода буд

Боз як маҳфили “Дар суҳбати адиб” дар Шуъбаи кӯдакон ва наврасон

  Ҳафтаи китоби кӯдак ба охир расид. Ҳафтае, ки  садҳо нафар ба Китобхонаи миллӣ омаданд ва бо толорҳои хониши он аз наздик ошно шуданд. Ва аксари онҳо донишомӯзони мактабҳои миёнаву олӣ буданд. Ва боз гурӯҳе аз онҳо наврасону кӯдакон -  хонандагони толори хониши кӯдакон ва наврасони Китобхонаи миллӣ буданд.

 Дар маҳфили “Дар суҳбати адиб”, ки бо ширкати нависанда Муҳаббат Юсуфӣ,   сармуҳарири

Амун Ёдгорро мешиносед?

  Асарҳои созии Амун Ёдгоров низ дарки лирикии воқеиятро инъикос менамоянд, ки дар байни онҳо Консертино барои фортепиано ва оркестри симфонӣ бештар машҳур ва маъмул гардидааст. Ба дўстдорони мусиқӣ инчунин Сонатаи ў барои алт ва фортепиано, Квартети созӣ, Вариатсия барои фортепиано, силсилаи асарҳои вокалии бачагона маълуманд. Мусиқии Амун Ёдгоров бо истифодаи моҳиронаи воситаҳои вокалӣ ва созӣ, талошҳои эҷодӣ дар таҷассуми хусусиятҳои миллӣ, гуногунрангӣ ва фасоҳати оҳанг фарқ

Аввалин пионердухтари тоҷик

  Ӯро бештар бо ҳамин расмаш бо Иосиф Сталин мешиносанд. Замони Шӯравӣ миёни пионерон ин расм ва соҳиби он шуҳрати беандоза доштанд. Бо гузашти солҳо кам касоне мондаанд, ки корномаи Мамлакат Наҳанговаро донанд. Ин мақола ёдномаест аз у ва расми машҳуре, ки замоне саҳифаҳои беҳтарин нашрияҳои кишварро оро медод.

Соли 1924 дар хонадони тоҷики шоҳмансурӣ  (Шоҳмансур деҳае буд дар ҳудуди пойтахти имрўзаи Тоҷикистон) тифлаки хушандоме ба дунё

Страницы