Бе ситора нестам…

 Ман  шеърҳои Шуморо  хеле бо диққат мутолиа намудам. Хурсанд шудам, ки як духтари тоҷик, ки ҳанӯз дар синфи 10 мехонад, чунин сатрҳои шеъриро бо эҳсоси баланд, бо шавқу завқи самимӣ навишта аст…

 Мирзо Турсунзода, Шоири халқии Тоҷикистон

 Соле, ки шоираи маҳбуб Зулфия Атоӣ дар синфи даҳум таҳсил мекард, устод Турсунзода – садри удобои тоҷик баъди мутолиаи дастаи шеърҳои ӯ сатрҳои болоро навишта фиристоданд. Ва китоби “Бе ситора нестам...”-и Зулфия Атоӣ бо ҳамин сатрҳои устод Турсунзода ва дастхати эшон оғоз шудааст.

“Харгўши сайёд”

 Китоби «Харгўши сайёд» аз асарҳои адиби бузурги мисалнависи рус И.А.Крилов мураттиб шуда, ки онҳоро шоир ва тарҷумони шинохтаи тоҷик Ҳикмат Раҳмат бо тоҷикӣ гардонидааст. Дар хусуси зарурати шоири ин китоб метавон гуфт, ки бо масалҳои пурҳикмату хирадмандонаи ин шоир наслҳои зиёде тарбият гирифтаанд ва мутолиаи онҳо ба тарбия ва рушду камоли одамон, махсусан ҷавонону наврасон дар рўзҳои мо низ мусоидат хоҳад кард.

Тарҷумаи масалҳо аз нашри И.А.Крилов, Басни Нашриёти «Художественная литература», Москва, 1966 сурат гирифтааст.

Ҳунарманде, ки умре дар саҳна буд (ВИДЕО)

 Таваллуд ва марги ҳунарманди маъруф Борис Наматиев моҳи январ будааст. 10-уми январи соли 1930 дар шаҳри Киркии Туркманистон дида ба олам кушодааст ва 19 январи соли 2016 дар  синни 86-солагӣ дар Байтулмуқаддас тарки олам кардааст. Яке аз чеҳраҳои шинохтаи ҳунари тоҷик буд, ки ҳатто баъди кӯч бастан ба Исроил ансамбли тоҷикӣ бо номи “Бухоро” таъсис додаву муваффақ шудааст. Дар бойгонии радио ва телевизиони тоҷик таронаҳои зиёде аз ӯ маҳфузанд, ки чун фонди тиллоӣ нигаҳдорӣ мешаванд. 

 

Саду панҷ сол пеш дар ин рӯз: Мавлуди Аслӣ Бурҳонов, Артисти халқии СССР

 Бо номи ў нахустин қадамҳои театри тоҷик вобастаанд. Яке аз ҳунарварони пешқадами касбии драмавии тоҷик, иҷрокунандаи нақшҳои лирикию драмавӣ дар асарҳои саҳнавии миллӣ ва классики ҷаҳон, яке аз аввалин ҳунарпешаи кинои тоҷик мебошад.

 Ҳунарпешае, ки дар ягон мактаби театрӣ таҳсил накардааст ва бо роҳи хеш қадам ниҳода бисёр душворӣ ва азиятҳоро паси 

Ёде аз Муқаддас Набиева дар 70-умин солгарди умраш

  Муқаддас Набиева – овозхони маъруф ва яке аз маҳбубтарин ҳунармандони кишвар аз солҳои 70-и асри гузашта то ба имрӯз аст. Шояд ҳеч сарояндаи эстрада дар Тоҷикистон маҳбубияти ӯро надошта бошад. Хеле ҷавон рафт ва риштаи ҳаёташ фоҷеавӣ канда шуд. Аз рӯзи маргаш, ки инак 41 сол мегузарад, ҳамоно реҳлати фоҷеабораш муаммост. То кунун даҳҳо мақолаҳо навишта шудаанд, таҳқиқотҳои журналистӣ анҷом шудаанд, вале ба суоли аслии сабаби фоҷеа ҷавоби қотеъ дода нашуд. Зарфи ин ду-се соли охир ҳатто аз муаммоҳои ҳаёти шахсии ӯ, ишқи ӯ, маҳорати ҳунариву   касбиаш даҳҳо

Аслӣ Бурҳонов. Ленини тоҷик

 Ӯро аксари мардум, замоне, ки Иттиҳоди Шӯравӣ побарҷо буд, Ленини тоҷик меномиданд. Чун аз муваффақтарин ҳунармандони кишвар буд, ки образи Владимир Ленинро бо маҳорати хоса бозид. Дар эҷодиёти вай ҳам лениннома нақши бузург дорад. Ҳунараш дар офариниши нақши доҳӣ ба ҳадде писанд омад, ки шоситаи унвони Артисти халқии СССР шуд.

 Бурҳонов Аслиддин Бадриддинович актёри театр ва режиссёри тоҷик 8 январи соли 1915 дар шаҳри Бухоро таваллуд ёфтааст. Ў соли 1965 Артисти

Страницы