Ба баҳонаи зодрӯз: Маҳмадшариф Каримов кист?

Дар арафаи Наврўзи хуҷастапай устод Маҳмадшариф Каримов-як тан аз китобшиносони варзида ва собиқадори Китобхонаи миллӣ зодрӯз дорад. Устод Муҳаммадшариф Каримов аз зумраи касонест, ки умре китобдорӣ кардаву дар ин соҳа пажӯҳишҳои арзишмандеро анҷом додааст. Бо баҳонаи зодрӯз аз роҳи тайкардаи ӯ мехоҳем ёд кунем.

Сардори Маркази такмили ихтисос Каримов Маҳмадшариф Мусоевич, мутаваллиди соли 17.03.1957, хатмкардаи факултети китобдории Донишкадаи давлати фарҳанг ва санъати Тоҷикстон ба номи Мирзо Турсунзода – китобшиноси дараҷаи олӣ. 

 

ПОЛИГРАФИЯ: Ҳолат ва рушди дурнамои он

 Бо дастгирии Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон  ва Донишгоҳи Техникии Тоҷикистон ба номи Академик М. С. Осимӣ  рӯзҳои 13-14 марти соли 2020 конрфонси байналмилалии илмӣ-амалии таҳти унвони «Полиграфия: ҳолат ва рушди дурнамои он» дар баргузор гардид.

Дар конфронси  мазкур тамоми олимону муҳақиққону дониҷуёни кишварҳои ИДМ ширкат варзиданд ва суханронӣ намуданд.

Туҳфаи ноширони Ӯзбекистон

 Ба китобхонаи миллӣ 32 нусха китоб аз нашриётҳои мухталифи Ҷумҳурии Ӯзбекистон тақдим шуд. Акнун хонандагони ӯзбекзабони мо имкон доранд бо як силсила китобҳо ба забони ӯзбекӣ, ки бахше бо ҳуруфи лотинӣ ва бахши дигар бо ҳуруфи крилӣ чоп шудаанд, ошно шаванд ва онҳоро дар толорҳои хониши Китобхонаи миллӣ мутолиа намоянд.

Ҳар кас талаби Наврўз кунад...

Бо фарорасии баҳори нозанин чанд рўзи охир кишвари зебоманзари моро як руҳияи баланди ифтихору сарфарозӣ аз истиқболи ҷашни бузурги аҷдодӣ – Наврўзи оламафрўз фаро гирифтааст ва аз ҳар гўшаю канор, ҳар хонадони соҳибиқболи он садои ин ҷашни зиндагисоз ҳамҷуриву ҳамнавоӣ доранд, ба гўш мерасад. Воқеан, Наврўз ба ҳама шодиву хурсандиҳо шоиставу арзанда аст, зеро бузургони мо фармуданд, ки «Ҳар кас талаби Наврўз кунад, ба хуррамиву ободӣ ва шодиву

Наврўз шуду лолаи хушранг баромад...

«Наврўз барои миллати тоҷик китоби сарнавишт буда, ниёгони мо ҳатто дар давраҳои мушкилтарини таърихӣ ин ҷашни муқаддас ва хуҷастаи худро ҳимоят мекарданд ва бо Наврўз дубора зинда мешуданд. Наврўз ҳамчун ҷавҳари тобнок ва нишонаи ҷовидонаи тамаддуни халқи тоҷик ҳамеша нигоҳдорандаи мардум, забон, расму ойин, фарҳангу таърих ва ниҳоят Ватан будааст»

Эмомалӣ Раҳмон

 

Сайре дар ҳикматҳои наврӯзӣ

 Дар ин айём мардумон дар боғҳо сайругашти идона намуда, духтарон дар шохаҳои дарахт бо белинчак бод мегирифтанд, ки ин манзара хеле ҳам зебову хотирмон буд. Либосҳои идонаи занон нисбат ба либосҳои мардона фарқе доштанд. Мардон тоқии чоргул ба сар мегузоштанд, ки он рамзи чор фаслро дошт. Лекин занон, ки ба монанди табиат офаридагор буданд, дар матоъҳои либосҳояшон гулҳои  табиатро нақшбардорӣ 

Страницы