Табрикоти Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба муносибати ҷашни Сада

 Ҳамватанони азиз!

      Ба шарофати истиқлолияти давлатии кишвари маҳбубамон суннату анъанаҳои бостонӣ, ҳунарҳои мардумӣ ва ҷашнҳои миллии халқи куҳанбунёдамон эҳё гардида, имрӯз дар ҳаёти мардуми мо ҷойгоҳи арзишманд пайдо кардаанд. Сада ҳамчун яке аз ҷашнҳои бостонии миллати тоҷик аз ҷумлаи ҳамин ойинҳои эҳёшудаи мо буда, дар ҳамаи манотиқи кишвар таҷлил карда мешавад. Имрӯз, ки мо дар остонаи ҷашни 

«Терроризму экстремизм – ҷаҳолату гумроҳӣ

     

     Дар шароити ҷаҳонишавии фарҳанг, вусъат гирифтани фаъолияти ҳизбу ҳаракатҳои тундрав ва гурӯҳҳои муташаккили фаромарзӣ ҳимояи осудагӣ ва сулҳу  суббот дар кишвар ба яке аз вазифаҳои муҳим мубаддал гаштааст. Азбаски имрӯз терроризм ва экстремизм ҳамчун «вабои аср» ба амнияти ҷаҳони муосир шинохта шудааст ва он на танҳо ба марзу бум, балки ба ҳастии миллату ҳастии инсоният таҳдид месозад, муқовимат бар зидди он кори ҷонии ҳар як фарди ҷомеаи соҳибфарҳанг ва бонангу номус аст.

Тунукасозӣ низ аз ҷумлаи ҳунарҳои мардумист

      Ҳунари тунукасозӣ дар ороиши деворҳо, бомпўш, нигасаи хона ва дигар қисмҳои бино ба кор бурда  мешавад. Устоҳои тунукасоз дар иҷрои корҳои  истеҳсолӣ аз асбобу олоти хосси ин ҳунар: миқрози тунукабурӣ, анбўр, сандон ва хоиск, гиро, кордҳои махсус, исканаву сумба ва чанде  дигар истифода мекунанд. Дар пайванд кардани тунукапораҳо устоҳо аз усулҳои  қаткунӣ, кафшери  махсус ва баъзан ширешҳо истифода  мебаранд.

 Тунукасозӣ яке аз бахшҳои пешаи оҳангарӣ мебошад, ки ба коркард  ва истеҳсоли маснуоти

Рағза чист?

     Рағза матои дурушти пашминест, ки риштаи он аз пашми гўсфанд тайёр мешавад. Ҳунари рағзабофӣ асосан дар байни тоҷикони кўҳистон ва қисми водиҳо, ки ба парвариши гўсфандон шуғл доранд, аз замонҳои қадим маъмул буд. Рағзабофӣ кори занҳо буда, одатан онҳо дар фасли зимистон ришта ресида, аз он дар дукон матои рағза мебофтанд. Нахуст пашми гўсфандҳоро тарошида, аз он тавассути дук (дар баъзе ҷойҳо онро «орчуқ» ё «урчуқ» меноманд) ё чалак риштаи пашмин мересиданд. Риштаҳои омодашударо ба дукони рағзабофӣ васл карда, ба бофтани рағза шурўъ менамуданд.

Ҳунарҳои мардумӣ: БЎРЁБОФӢ

     Вобаста ба бўрё дар байни мардум маросиме бо номи «бўрёкўбон» роиҷ мебошад. Бўрёкўбон ҳангоми ба хонаи нав кўчидани оила созмон дода мешавад. Дар гузашта ин маросим ба монанди ҳашар баргузор мегардид. Соҳибхона дўстон ва наздикони  худро ба хона даъват мекард. Онҳо ба фарши хона бўрё андохта, аз  болояш гилему палосро паҳн карда, бо пойҳояшон мекўфтанд, ки ҳамвор шавад. Ва аз хонаи кўҳна ба хонаи нав асбобу анҷоми 

Зарбулмасал чист?

    Зарбулмасалҳои тоҷикӣ қариб тамоми рузгори моддии мардумро дар бар мегиранд. Дар онҳо фарҳанги моддӣ ба монанди хўрок, пўшок, ашёи рузгор, осиёб, танўр; ҳайвоноти хонагӣ: паррандаҳо, ҳашарот; кишоварзӣ, деҳқонӣ, анвои меваҷот, касбҳо ва амсоли ин тасвир шудаанд. Мазмун ва мундариҷаи зарбулмасалҳо гуногун буда, дар онҳо

Страницы