Адабиётшиноси маъруф Ҳамроқул Шодиқулов

18 майи соли 1938 дар деҳаи Чоршанбеи ноҳияи  Самарқанди вилояти Самарқанд таваллуд ёфтааст. Баъди хатми шуъбаи забон ва адабиёти тоҷики факултаи филологияи Донишгоҳи давлатии Самарқанд, солҳои 1961-1963, дар мактаби миёнаи №12 ноҳияи Сариосиё омўзгори забон ва адабиёти тоҷик ва мудири бахши таълим будааст.

Соли 1963 дар Институти забон ва адабиёти ба

Ёде аз профессор Хушқадам Қамариддинов

Агар профессор Қамариддинов зинда мебуд, 26-уми май ба синни муборак 85 қадам мегузошт. Олими барӯманд соле пеш, аниқтараш 9-уми май, 17 рӯз пеш аз зодрӯзаш тарки олам карда буд. Аз профессор Қамариддинов, ки табиби ҳозиқ ва донишманди шинохта буд, китобҳои зиёди пажӯҳишӣ боқӣ мондаанд, ки барои наслҳо хидмат хоҳанд кард.

Хушқадам Қамардинов 26 майи соли 1933 дар ноҳияи  Ишкошими ВАБК, дар оилаи колхозчӣ таваллуд шудааст. Соли 1958 факултети муолиҷавии Институти тиббии Тоҷикистонро (ҳоло Донишгоҳи тиббии Тоҷикистон) хатм кард. Солҳои 1958-1960 ҷонишини сардухтури беморхонаи райони Ишкошим кор кардааст.

Лухтакчаи зебои ман

Лӯхтакро кӣ чӣ гуна месозад? Ин суоле буд, ки муаллима Фирӯза Аҳророва ба ширкаткунандагони маҳфили навбатии “Дастони моҳир” дар миён гузошт. Ва аз ҳар кадом посух гирифт.

Баъдан ӯ тарзи омода сохтани мошинчаву лўхтакро ба хонандагон нишон дод ва гуфт, ки барои сохтани онҳо аз кадом лавозимоти инҷо буда бояд истифода кард.

Хатми боз як давраи омӯзишӣ барои китобдорон дар Китобхонаи миллӣ

Имруз хатмкунандагони давраи омӯзишии китобдорӣ дар Маркази такмили ихтисоси Китобхонаи миллӣ соҳиби шаҳодатномаҳои хатм шуданд. Гадобек Маҳмудов-ҷонишини Директори Китобхонаи миллӣ баъди як суханронии кутоҳ дар бораи ҳадафҳои давраи хатмшудаи омӯзишӣ дар ҳузури меҳмонон аз Донишкадаи ҷумҳуриявии такмили ихтисос ва бозомўзии кормандони соҳаи маориф Ш.Акобиров, А.Наҷмиддинов, С.Эгамбердиев,

Страницы