Муаллифи “Суҳбати мардона” шастсола шуд

 Ҳокими Азиз замоне аз зумраи маъруфтарин чеҳраҳои радио ва телевизиони Тоҷикистон буд. Чӣ дар радио ва чӣ дар телевизион дар таҳияи беҳтарин барномаҳо бо диди тозаву мавзӯъҳои ҷолиб саҳм дошт. Ҳоло ҳам силсилабарномаҳои телевизионии вай, аз ҷумла барномаи пурбинандаи “Суҳбати мардона” дар ёду хотири бинандаҳо нақш бастааст. Чун мусоҳибонаш дар ин барнома мисли зиндаёд устод Лоиқ Шералӣ шахсиятҳои варзидаву шинохта буданд.  Аммо имрӯз ба баъзе сабабҳо аз кори журналистӣ канор рафт.

Муаррифӣ: “Куруши Кабир – Зулқарнайн”

“Эй инсон, ҳар ҷо, ки бошӣ ва ҳар ҷо, ки биёӣ, зеро медонам хоҳӣ омад, ман Курушам, ки барои порсиҳо ин давлати бекаронро бунён ниҳодам, бад-ин мушти хок, ки маро пӯшондааст, рашк мабар!...”

Ва мегӯянд: Искандар вақте ин навиштаро барояш тарҷума карданд, сахт таҳти таъсир қарор гирифт. Зеро ба хотир овард, ки азамати инсон чӣ қадр машкук ва нопойдор аст. (“Эрони бостон”, нақл аз Плутарх, банди 90).

Ин чанд ҷумла аз сарсухани Бостонӣ Поризӣ, донишманди эронӣ ва мутарҷими  китоби Мавлно Абдулкаломи Озод “Куруши Кабир – Зулқарнайн” иқтибос шуд. Китоб соли 2019 дар нашриёти  

Баҳром Фирўз: “Чӣ сон аълохон гаштам”

 Ин китоб соли гузашта, бахшида ба  80-солагии адиби маъруф Баҳроф Фирӯз чоп шуда буд. Дар ин маҷмўа ҳикояҳои нависандаи ширинбаёни тоҷик Баҳром Фирўз гирд оварда, асосан ба ҷавонон нигаронида шудаанд. Ҳикояҳо беш аз 40 сол пеш навишта шуда бошанд ҳам, мавзўъ, дарунмоя ва муҳтавояшон ҳоло ҳам басо зарурӣ, дар тарбияи ҷавонон, масъулияти падару модарон дар тарбияи  фарзанд аҳамияти хеле баланд доранд.

Забони сода, шевою равони  адиб ва банду басти ҳикояҳо  ҳар хонадаро водор месозад,  ки  баъди анҷоми  ироати ҳар яки он ҷиддан ба андеша фурў равад ва барои худ хулосаи дурусти

Таърихи адабиёти ҷаҳон. Олҷас Сулаймонов (1936)

Таърих хосияти аҷиб дорад. Дар ҳолати касодии маънавӣ ва ё идеологиву иқтисодӣ чун бозёфта нодир истеъдодҳое ба саҳнаи он мебарояд, ки ба тамоми ҳастиашон барои ворастан аз қолабҳо ва омилҳои монеазо ҷадал менамоянд.  Яке аз устодони назми шўравӣ ва ходими намоёни ҷамъиятӣ, адиби номии қазоқ Олҷас Сулаймонов аз зумраи чунин истеъдодҳо буда, адабиёти замони нави қазоқиро ба сатҳи баланди инкишоф расонид. 

Аслиддин Низомӣ: Таърихи мусикии тоҷик

Тамаддунҳо садо дорад ва ин садои онҳо аз қаъри асрҳо то ба замони мо маҳз тавассути оҳангу таронаҳои асил, навҳаву сўгвориҳо, қиссаву достонҳо омада расидаанд. Нолаи умедворонаи модари тоҷик дар сари гаҳвора, захмаи устоди танбўрӣ, нохунзаниҳои пурпечутоби думбранавози кўҳистонӣ, навои хазинаи найи чўпонӣ, наърҳои карнай ва ғулғулаи нигораҳои базмӣ, суруди «Ёр –ёр»

Ёде аз Нисор Шакармамадов - яке аз маъруфтарин фолклоршиносони кишвар

Нисор Шакармамадов соли 1960 баъди хатми факултаи филологияи тоҷики Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба ҳайси корманди хурди илмӣ фаъолияташро таҳти роҳбарии профессор Раҷаб Амонов дар шуъбаи фолклори Пажўҳишгоҳи забон ва адабиёти ба номи Рӯдакии шаҳри Душанбе оғоз карда, сипас баъди таъсиси шуъбаи помиршиносии Академии Улуми Тоҷикистон дар Вилояти худмухтори Бадахшони куҳистонӣ ба 

Страницы