Тонк месозем, то посбони Ватан бошем

 Имрўз дар маҳфили «Дастони моҳир» шўъбаи кўдакон ва наврасон бахшида ба  рўзи «Ғалаба» мавзӯъ сохтани мошинҳои зиреҳпӯши ҷангӣ, аз ҷумла тонк матраҳ шуд. Бачаҳо тонк сохтанд ва гуфтанд, ки бо ин тонкҳо мехоҳанд Ватани маҳбубро аз ҳар душман ҳимоя кунанд.

 Нўҳуми май рўзи «Ғалаба» бар Олмони фашистӣ мебошад. Мардуми собиқ шуравӣ 1418 рўзи дароз ва душвор интизорӣ  кашида, боварӣ доштанд, ки он рўзи

Дарав дар боғи Китобхонаи миллӣ

 Дирўз шурўъ аз субҳи барвақт як гурӯҳ кормандони Китобхонаи миллӣ даст ба корҳои тозагиву ободонӣ ба боғи Китобхона заданд. Алафҳои боғ расидаву мавсими даравашон низ расида бу ва мебоист онро дарав мекарданд. Ин поккориро метавон як рӯзи дарави умумӣ дар ҳотаи Китобхонаи миллӣ номид.

 Боронҳои пай дар пайи фасли баҳор, ки аз миёнаҳои моҳи апрел шуруъ ба боридан карданд, имкон надоданд, ки алафи боғ сари вақт дарав шавад. Ва ин борон сабабгори

Ёде аз Гурминҷ Завқибеков дар остонаи 90-умин солгарди умраш

 Имрӯз ҳунарманди варзида ва яке аз чеҳраҳои шинохтаи театр ва синемои кишвар, Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон, дорандаи ҷоизаи давлатии ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ Гурминҷ Завқибеков ба синни мубораки 90 қадам мегузошт. Дардо аламо, ки ҳамин гуна як ҳунарманди нотакрор ва борикназар умри тӯлонӣ надид ва имрӯз дар байни мо нест. Шоиста аст ҳоло бо чанд ҷумла аз ӯ ёд кунем.

Деҳаи зебоманзари Шучанди ноҳияи Рўшон, ки Гурминҷ соли 1929 

Китоби сарвари Чин Си Ҷинпин бори аввал дар Тоҷикистон нашр шуд

 Дар аввалин рӯзи сафари Асосгузори сулҳу Ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба Пекин (25-уми апрели соли равон) ҷиҳати ширкат дар кори Форуми дуюми ҳамкории байналмилалии сатҳи баланд «Як камарбанд - як роҳ»   дар нашриёти “Контраст”-и пойтахти кишвар китоби сарвари Чин Си Ҷинпин  бо номи “Дар бораи дипломатияи миллии Чин, ибтикори Як камарбанд – як роҳ ва ҷомеаи сарнавишти ягонаи башарият” бо забони тоҷикӣ интишор ёфт.

Китоби дарсии “Адабиёти тоҷик”

 Адабиёт як навъи ҳунар буда, дар тафовут аз меъморӣ, наққошӣ, ҳайкалтарошӣ, кандакорӣ, гулдўзӣ, рассомӣ, мусиқӣ, театр, кино, рақс ва суруд ҳаёти воқеиро бо сухан тасвир мекунад. Адабиёт калимаи арабӣ буда, шакли ҷамъи «адаб» аст ва маънои фазилатҳои маънавӣ (одоб, хулқи нек, хушгуфторӣ, хушрафторӣ ва ғайра) – ро дорад. Адабиёт ба маънои васеъ ва маҳдуд фаҳмида мешавад. Агар адабиёти сиёсӣ, илмӣ ва ғайра дар назар дошта шуда бошад, ин дарки адабиёт ба маънои васеъ аст. Агар адабиёти бадеиро дар назар дошта бошем, маънои маҳдуд ё мушаххасаш он аст, ки маҷмўи асарҳои бадеиро дар бар мегирад. Адабиёти бадеӣ ҳақиқати ҳаётро ба воситаи тасвири манзара ва

Соате бо “Ойини ойина” бошем ва баъд равем суроғи “Қалами найшакарӣ”

 “Ойини ойина” ва “Қалами найшакарӣ” исми ду китоби Шоири халқии Тоҷикистон Назри Яздонист.  «Ойини ойина» аз саргузашт ва эҷодиёти Шоири халқии Тоҷикистон Назри Яздонӣ ҳикоят мекунад. Андешаҳое, ки муҳаққиқон ва аҳли қалам дар бораи мушаххасоти эҷодиёти устод гуфтаанд, ҷолиби диққат ҳастанд. Қисмате аз саргузашти шоир, ки бо қалами ӯ пешниҳод мешавад шояд барои хонандагони арҷманд ибратбахш бошад. Китоб дар мачмӯъ васфу тантанаи дарду ифтихори ватандорӣ, роҳату ҷабри ишқу муҳаббат, андешаҳои бадеъ аз пастиҳо ва баландиҳои рӯзгори инсонаш, ки ба андешаи шоир, лаззату ширинии рӯзгори инсони дар ҳамин бешу ками зиндагӣ ҳаст.

Страницы