Гули ҳафтранги баҳорӣ: мавзуъ барои “Дастони моҳир”

Гули ҳафтранги баҳорӣ номи мавзуъи барномаи “Дастони моҳир” буд, ки субҳи имрӯз бо ширкати хонандагони ҷавон дар толори хониши кӯдакону наврасон гузашт.
Ҳамчуноне аз номаш пайдост, суҳбат аввал аз гулҳои рангоранг буд. Интихоби мавзуъ ҳам беҳуда набуд. Мо дар фасли баҳорем, ҳама табиати атфроро гулпӯш мебинем. Аз дарахтон то замин ҳама бо сабза пӯшида шудаву гулҳои рангоранг мешукуфанд.

Ҷойи ӯ дар дида буд, акнун ба дилҳо рафта....

Боз нафаре аз сафи кормандони Китобхонаи миллӣ аз ин олам ба олами дигар рахти сафар барбаст. Боз ситорае дар осмони зиндагӣ хомӯш шуд.  Боз як инсони самимӣ бо қалби пур аз муҳаббат ёру ошноро тарк кард, хонаи худро ба мотамсаро табдил дод, наздикону пайвандонашро ба азои худ гирифтор кард.

Наргис хеле бармаҳал аз олам рафт, вай нав аз

Академик Баҳодур Искандаров – фотеҳи ҷанг ва олими муваффақ

Олиме, ки майдони пурхатари ҷангро дидаву солҳо бо бӯйи боруту садои тонку тӯп зистааст. Аз муҳоорибаҳо ҷони солим бурдаву чун фотеҳи ҷанги хонумонсӯз ба Ватан баргаштааст. Аммо вуруд ба шоҳроҳи илм дарҳои дигари пирӯзиро ба рӯяш боз кардааст.

Баҳодур Искандаров 12-уми апрели соли 1912 дар деҳаи Сочарви  ноҳияи Шуғнони ВМКБ дар оилаи деҳқон ба дунё омадааст.

Страницы