Рӯзи ободонии охири ҳафта

Имрӯз ҳам чун анъанаи рӯзҳои шанбе дар Китобхонаи миллӣ рӯзи ободониву низофат буд.

Кормандон бештари вақти худро дар кабудизор гузарониданд. Ниҳолҳоро нарм карданд, ба гулҳо об рехтанд, бехи гулҳоро аз алафҳои бегона тоза карданд.

Ҳамчунин зарур омад як бори дигар ҷӯйборҳоро аз хасу хасрӯбаҳо тоза кунанд, то аз он об ба

Оварам шеъри Шукўҳиро гувоҳ...

Аз ҷумлаи шоирони тозагӯ буд. Ашъори ишқии ӯ дар сатҳи хеле баланд эҷод шуда буд ва замоне, ки зинда буд, хеле аз ғазалҳо ва шеърҳои ишқии ӯро маъруфтарин ҳунармандон ба оҳанг даровардаву мехонданд. Ҳам ғазал гуфта ва ҳам рӯбоиву дубайтӣ. Дар шеър барои кӯдакон ҳам муваффақ будааст. Насри барҷаставу мондагор дорад.
Аминҷон Шукўҳӣ 10 – уми июни соли 1923 дар деҳаи Рўмони ноҳияи Хуҷанд ба дунё омадааст.

Баъди хатми курсҳои муаллимтайёркунӣ дар мактабҳои ноҳияи

Омўзиш ва муаррифии осори таърихӣ, фарҳангӣ ва экспедитсионии Шуъбаи нигоҳдории депозитарӣ

Шуъбаи нигоҳдории депозитарӣ яке аз сохторҳои асосии Китобхонаи миллии Тоҷикистон буда, фаъолияти он дар самти хадамоти китобдорӣ ҳифзу нигоҳдории асарҳои нодир ва иҷрои дархостҳои хонандагон нигаронида шудааст. Айни замон дар махзани шуъба асарҳои нодир аз қабили хулоса ва натиҷаҳои корҳои илмӣ-таҳқиқотӣ доир ба таърих, фарҳанг ва этнографияи Тоҷикистон, матбуоти даврии

Страницы