Пайвандгари Шарқу Ғарб 270-сола шуд

   Аз таваллуди мутафаккири бузурги олмонӣ Иоҳанн Гёте моро 270 сол ҷудо мекунад. Ва ин беш аз дусад сол пеш марде дар қалби Аврупо шефтаи Шарқ ва адабиёти Шарқ буд, бо ғазалиёти Ҳофиз ишқ меварзид, дар пайравӣ ба он эҷод мекард. Шарқро, Ҳофизу Саъдиву Мавлоноро ва моро ба ғарбиён ошно мекард. Аз ин нобиғаи нотакрор ва ин ошиқи Шарқи афсонавӣ асарҳои зиёде боқӣ монда, ки борҳо ба забонҳои гуногуни олам, аз ҷумла тоҷикиву форсӣ тарҷума ва нашр шудаанд.  

   Гёте Иоҳанн Волфганг шоир ва мутафаккири олмонӣ

Миллати фарҳангсолор. Китобу китобдорӣ аз назари Пешвои миллат

    Китоб сарчашмаи илму дониш ва маърифат аст. Он нерўи пешбарандаи ҷомеаи башарӣ мебошад. Китоб ин дўсти мўнису ғамхоре мебошад, ки моро аз гаҳвора то синни пиронсолӣ роҳнамоӣ менамояд. Миллати тоҷик аз қадим китобдору китобдўст буд, ин буд, ки дар тўли таърих аҷнабиён тамоми боигарии халқи тоҷикро ба тороҷ бурда, дар назди фарҳангу адабиёти он оҷиз мондаанд. Ва метавон гуфт, ки фарҳангу адабиёти миллати тоҷик бар сари ин аҷнабиён дастболо шудааст. Онҳо ҳатто тарзи давлатдории тоҷиконро омўхта, онро ҳамчун беҳтарин тарзи давлатдорӣ эътироф намуда, дар давлатдории худ 

Суол ва ҷавоби зиндагиномаи Пешвои миллат

   Таърих гувоҳи ҳар ҳодисаву рўйдодҳои гуногун дар курраи олам намегузорад, ки касе онҳоро инкор кунад. Боиси фахри тамоми мардуми бошараф, бохирад, бофарҳангу ботамаддуни тоҷику тоҷикистонӣ аст, ки дар фазои сулҳу субот умр ба сар мебарем. Поягузори ин ҳама оромиву осоиш, амният ва мулки ободу зебо Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон мебошанд.

   Солҳои 1991-1997 Ҷумҳурии Тоҷикистон бо дасисаҳои душманони дохиливу хориҷӣ гирифтори ҷанги шаҳрвандӣ шуд, ки дар натиҷа бештар аз 150  ҳазор нафар бегуноҳ ҷони худро аз даст

Лаклаки сафед дар тасаввури атфол

  Дар шуъбаи кўдакон ва наврасони Китобхонаи миллии Тоҷикистон маҳфили навбатии «Дастони моҳир» баргузор шуд, ки ба лаклаки сафед бахшида шуда буд. Сараввал муаллима дар бораи ин намуди паранда маълумот дод. Вай гуфт:

   Оилаи лаклакҳои сафед зернамуде ба назар мерасад, ки дар зери таҳдиди маҳвашӣ қарор доранд. Лаклаки сафед парандаи мавсимии 

Сулаймон бо чунин ҳашмат, назарҳо буд бо мураш

   Сулаймон яке аз персонажҳои қиссаву ривоятҳои тоҷикӣ, писари Довуди набӣ ва севвумин подшоҳи банӣ Исроил, ки соли 1006 ё 1001 то милод ба тахти шоҳӣ нишастааст. Мувофиқи маъхазҳои динӣ, ў ҳамчун шахси худопараст Байту-л-муқаддасро бино карда чун подшоҳи одил ба ободии  кишвар ва рафоҳияти раият дақиқати махсус медодааст. Дар муддати кўтоҳ шуҳрати адлу дод, илму дониш, ҳикмат ва рою тадбири  неки ҳукуматдории ў ба ҷаҳон паҳн гардидааст.

   Сулаймон дар Таврот подшоҳ ва дар китоби муқаддаси Қуръон паёмбар ва яктопарастӣ манбаи ибрат дониста шудааст. Эҳтимол меравад, ки симои мавсуф  қабл аз интишори дини 

Анонс: “Маҳфили Ҳамешабаҳор” дар саҳни Китобхонаи миллӣ

Рӯзи 4 - уми сентябри соли ҷорӣ  "Маҳфили Ҳамешабаҳор" баргузор мегардад.


МАВЗУЪ: Баҳори ФАРЗОНА ВА ОЗАРАХШ
Баҳсҳо перомуни китобҳои ин ду шоири шаҳири кишвар хеле шавқовар ва хотирмон хоҳанд гузашт

 

Страницы