Ҷумъа Қувват

 Ҷумъа Қувват шоирест, ки умре дар музофот зистааст. Шеъру достонҳояш ҳама илҳом аз чашмаҳои мусаффои диёраш, кӯҳҳои сар ба афлоки зодгоҳаш. Ва ҳамин покии чашмаву васфу тараннуми гулу раёҳини диёр шеъри ӯро бештар мусаффотар кардаву ба дилҳон нишондааст. Шоири маҳбуб ҳоло ба синни мубораки 70 қадам гузошт ва матлаби зер аз ҳаёти ӯст. Ҷумъа Қувват шоир ва журналист 13 июни соли 1950 дар ноҳияи Нуробод таваллуд  шудааст. Хатмкардаи Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон (ҳоло ДМТ) буда, аз соли 1971 дар корҳои рўзноманигорист.

Шарҳи байти савуми ғазали аввали девони Бедил

Муқими дашти улфат бошу хоби ноз сомон кун,

Ба ҳам меоварад чашми ту мижгони гиёҳ он ҷо.

МУҚИМИ ДАШТИ УЛФАТ БУДАН – дар мақоми луфту меҳрубонӣ қарор доштан, ки он ҷойгоҳ муҷиби баҳравар шудани солик ё ошиқ аз иноят ва лутфи илоҳӣ гардад. Яъне, фурсате луфту меҳрубонии хешро дареғ мадор.

ДАШТИ УЛФАТ – водии лутфу инояти маъшуқ нисбат ба ошиқ.

 

Баъди 80 сол...

 Ислом Саломов аҳ ҷумлаи коргардонҳои чирадасте буд, ки бо ҳунари воло ва маҳорати беҳамто як бахши фарҳанги кишвар дар калонтарин вилояти онро шукуҳу шаҳомати хос мебахшид. Аз мавлудаш 81 сол гузашт ва ду сол аст аз ҷамъи мо рахти сафар барбастааст. Аммо ному ёдаш ҷовидонӣ дар умқи синаи посдорони фарҳанг боқист. Ислом Саломов коргардон ва ҳунарманди 10 июни соли 1939 дар  деҳаи Камодони ноҳияи Мастчоҳ  таваллуд 

 

Китоби нав. Хайрулло Амонулло. “Орзуи кӯдакӣ”

Ин китоб охири соли гузашта чоп шуда ва ба тозагӣ ба Китобхонаи миллӣ расид. Муаллиф орзуҳои кӯдакии худро ба риштаи қалам кашидааст, ки бештар майлу ҳаваси мошинрониву мошинсаворӣ доштааст. Ва орзуҳои кӯдакии худро бо талошҳо ва омӯзишҳо амалӣ кардааст. Китоб сагузаштист ва хонандаро водор мекунад бихонад, то бидонад, ки муаллиф ба кадом роҳҳо ба орзуҳояш расидааст.

Хайрулло  Амонулло 10  августи  соли  1967 дар  Ҷумҳурии  Тоҷикистон  таваллуд  шудааст. Оиладор , соҳиби  5 фарзанд  мебошад. 

Маърўзаи Ваколатдор оид ба ҳуқуқи кўдак дар Ҷумҳурии Тоҷикистон аз чоп баромад

  Дар муқаддимаи китб мехонем: Соли  2019  ду  санаи  муҳим  - 25  солагии  қабули   Конститутсияи Ҷумҳурии  Тоҷикистон  ва  30 -  солагии  қабули  Конвенсияи СММ  дар  бораи  ҳуқуқҳои   кўдак   ҷашн  гирифта  шуд.  Санадҳои   мазкур, ки  муносибатро  нисбат  ба арзишҳои   муҳими   ҳаёти  ҷомеа  -  инсон,  ҳуқуқ  ва  озодиҳои   ў  ба  қуллӣ  тағир  дода,  заминаи  муҳими  ҳуқуқии   инсонро  гузоштанд, дар  ҳифз  ва  пешбурди  ҳуқуқҳои  кўдак   нақши  муҳим бозиданд.

Дар  ин  давра  ҷиҳати  таъмини  манфиатҳои  беҳтарини  кўдакон, ташкили   шароити  мусоид  барои  инкишофи  ҳамаҷонибаи  онҳо,  ҳифзи  ҳуқуқ   ва  озодиҳои  кўдакон, ки аз  ҳадафҳои   муҳими 

Шарҳи байти дуюми нахустин ғазали Девони Бедил

Адабгоҳи муҳаббат нози шўхӣ барнамедорад,

Чу шабнам сарбамўҳри ашк меболад нигоҳон ҷо.

АДАБГОҲИ МУҲАББАТ – ин таркиб зоҳиран ифодагари маънии манзил ва ҷое, ки таълими ишқ намоянд, маҳсуб меёбад. Ба иртиботи маънии манзури шоир таъбире барои ифодаи моҳияти ишқ аст, ки дар тафсири ҳақиқати риёзат ва машаққат дар роҳи расидан ба муроди дил эҷод шудааст, яъне адабгоҳи муҳаббат он ҷост, ки дарси ишқ бихонанд ва таҳсили такмили худ бикунанд, то бирасанд ба мақоми инсони комил.  Ин ҷо ҳосили сухани шоир он аст, ки барои мактаби ишқ шӯхиву тафреҳу шодмонӣ мафоҳими бегонаанд ва андешаву гуфт

 

Страницы