адабиёт доир ба фарҳанг

80-солагии Маҳмудҷон Воҳидов: Ҳунарманди нотакрор дар саҳнаи театри тоҷик

  Маҳмудҷон Воҳидов яке аз падидаҳои нотакрори фарҳангӣ буда, дар таърихи маданияти тоҷик мақоми хос пайдо кардааст. Ҳунарпешаҳое ҳастанд, ки дар инкишофи санъат ҳиссаи арзандае мегузоранд, онро то фатҳи ягон қуллаи тоза, мебароранд, дар театр ягон равияи нав, ҷараёни тоза, маҳорати хоси иҷрогариро  ҷорӣ мекунанд. Маҳмудҷон Воҳидов ҳамин хел 

Ба ёди ҳофизи номӣ Акашарифи Ҷўра

Туро то имрўз ҳам хоҳанд дар манзили тоҷик

Чу дорӣ хонаи ҷовид адар дили ҳар дили тоҷик. 

Ту хомўшӣ, намехонӣ, вале танбўри ту гўёст,

Агарчи  ҷои ту холист дар ҳар манзили тоҷик.

Акашариф, ки падараш Ҷўра ва бобояш Исо ном доштанд, 3 майи соли 1894 дар пойтахти 

Китобҳо ба хона. Фаъолияти густардаи чанд шуъбаи дигари Китобхонаи миллӣ

 Аз аввали сол китобхонаи миллӣ бо дархости истифодабарандагон 13 239 нусха адабиётро ба хона барои истифодаи муваққатӣ додааст ва мегӯяд дар ин нуҳ моҳ ба шуъбаи абонементи байни китобхонаҳо нуҳ ҳазору 804 нафар муроҷиат кардаанд. 

 Дар нуҳ моҳи соли ҷорӣ ба шуъбаи абонементи байни китобхонаҳо 9 804 нафар истифодабарандагон муроҷиат намуданд,

90-мин солгарди кинои тоҷик : Филми «Духтари сеюм»

   Ин филм аз рўи повести маълуми Нависандаи халқии Тоҷикистон Фотеҳ Ниёзӣ «Духтари ҳамсоя» буда, сенарияшро  худи коргардон Анвар Тўраев навиштааст.    Филми «Духтари сеюм» (наворбардор А. Мансуров, бастакор Саид Ҳамроев) қиссаи қариб сисолаи ҳаёти як устокулолро таҳлил мекунад.

  Барои касони аз урфу одатҳои мардум Осиёи Марказӣ  хабардор аслан худи филм як маънии драмавӣ дорад.

    Қаҳрамони асосии филм – устокулоли Мухтор ба маънии ҳаёти нав нарасида, бартариҳои меҳнати муштараконаи артелро нафаҳмида, аз ҳамкасбону рафиқон ҷудоӣ варзида, маҳсули ҳунарашро ба бозор мекашад. Устои боҳунар розӣ нест, ки асрори нодири ҳунарашро ба ҷавонон ёд диҳад. Ягона орзуи ў писардоршавист, то дари асрори ниҳони ҳунарашро фақат ба писараш – вориси ному молу ҳунараш – бикушояд. 

   Норбибӣ, зани усто, дар ҳаёти умраш ду духтар ёфт. Акнун ба 

Ҳунарманде некухислат, хоксор, хушсуҳбат ва бонуе озода

    Дилбар Умарова аз ҷумлаи ҳунармандонест, ки миёни мардум маъруфияти хос дорад. Дар суҳбате гуфтааст, ки ӯ бе театр вай ҳеҷ аст. “Театр ба ман нон дод, ном дод, машҳур кард. Шумо ҳам агар театр намебуд, ба назди Дилбар Умарова намеомадед ва ҳатто намедонистед, ки дар дунё зане ҳаст бо ҳамин ном. Дар зиндагии ман театр аз ҳама мавқеи муҳимро ишғол мекунад. Мешавад гӯям, ки театр саҷдагоҳи ман аст. Ман бе театр наметавонам.     

    Оре, Дилбар Умарова бештар ҳунарманди театр аст, то ки ҳунарманди синемо бошад. Дилбар Умарова

90 СОЛИ КИНОИ ТОҶИК: Филми бадеии «Зумрад»

   Нақшофарии самимонаву басо ҷаззоби ҳунармандони шинохта Тамара Кокова, Сталина Азаматова, Туҳфа Фозилова, Яъқуб Ахмедов, Аслӣ Бурҳонов, Маҳмудҷон Воҳидов, Т. Эшонхоҷаев, Абдулхайр Қосимов, Абдулҳамид Нурматов, Абдусалом Раҳимов. Ин филмро шумо метавонед дар толори хониши Шуъбаи адабиёт доир ба фарҳанг ва ҳунари Китобхонаи миллӣ тамошо кунед.

    Дар филми «Зумрад»  (коргардон  Абдусалом Раҳимов,  Александр Давидсон, муаллифони 

Страницы