адабиёт доир ба фарҳанг

“Рушди кинои тоҷик – таҳкимгари фарҳанги миллӣ”

Субҳи имрӯз дар Китобхонаи миллии Тоҷикистон бо ширкати ҷамъе аз донишмандон, коршиносон, масъулини созмонҳои сенамои кишвар мизи мудаввар дар мавзӯи “Рушди кинои тоҷик – таҳкимгари фарҳанги миллӣ” бахшида ба “Рӯзи кормандони кинои тоҷик” баргузор гардид. Ташаббускори ин чорабинӣ шуъбаи адабиёт доир ба фарҳанг ва ҳунари Китобхонаи миллии Тоҷикистон буд.

Аз таърихи сенамои тоҷик

Сенамогарони тоҷик имрўзҳо дар кишварҳои хориҷ низ фаъолият намуда, бо офаридани филмҳои нав ба нав дар миқёси ҷаҳонӣ фарҳанги кинои тоҷикро густариш мебахшанд: «Қош ба қош» (соли 1993), «Падари маҳтобӣ» (соли 1999)-и Бахтиёр Худойназаров, «Парвози занбўр» (соли 1998, дар ҳамкории Мин Бионг Хан), «Фариштаи китфи рост» (соли 2002)-и

Алочабофӣ ва таърихи мухтасари он

Алочабофӣ дар Феҳристи миллии фарҳанги ғайримоддӣ дар бахши касбу ҳунарҳо таҳти рақами Е037 бақайд гирифта шудааст.

Алочабофӣ дар бисёр шаҳрҳои тоҷикнишини Осиёи Марказӣ, аз ҷумла дар Хуҷанд, Самарқанд, Бухоро, Ҳисор (Қаратоғ), Кўлоб ва дигар шаҳрҳо маълум буд. Дар Осиёи Марказӣ алоча ба номҳои зебак, фарангӣ ва абрешимӣ маълум аст. Алочае, ки тору пудаш аз ресмони маҳаллӣ таҳия мешуд, зебак ном дошт. Алочае, ки аз ресмони аврупоӣ бофта мешуд, фарангӣ ва оне, ки аз абрешиму ресмон буд – алочаи абрешимӣ номида мешуд. Алоча матои раҳдори рангоранг ва дорои нақшу нигори мураккабу реза мебошад. Нақши алоча аз роҳҳои ҳаррангаи қабуд, сабз, сиёҳ, сурх ва зард таркиб меёбад. Нақшҳои он «миттӣ», «мушку зафар»

Намоиши китоб ба истиқболи Рӯзи кинои тоҷик

Ба истиқболи рӯзи сенамои тоҷик Шуъбаи адабиёт доир ба фарҳанг ва ҳунари Китобхонаи миллӣ намоиши китоб ташкил кард. Аксари ин китобҳо пажуҳишӣ буда, дар солҳои мухталиф интишор ёфтаанд.

Хонандагону пажуҳишгарон метавонанд аз Шуъбаи адабиёт доир ба фарҳанг ва ҳунар оид ба сайри таърихии сенамои тоҷик, беҳтарин ҳунармандони кино, филмҳои солҳои гуногун ва

Страницы