библиографияи миллӣ

Суоли хонанда. Посухи мо

​ Салом ба ҳамаи кормандони сомонаи Китобхонаи миллӣ. Як пурсиш доштам. Замоне унвоне доштем бо номи Китобдори Хизматнишондода. Оё ин унвон ҳоло ҳам вуҷуд дорад? Агар вуҷуд дорад, он ба киҳо бояд дода шавад? Масъули эътои он кадом ниҳод аст? То кунун дар кишвар чанд нафар соҳиби ин унвонанд?

 Бо эҳтиром Саҳобиддин Амирҷонов, 

Садубист соли Ҳасан Ирфон

Саду бист сол пеш дар Самарқанди бостонӣ адиби хушзавқ, тарҷумони чирадаст Ҳасан Ирфон дида ба олам кушод. Чилу ҳафт сол аст, ки аз ҷамъи мо рафта, вале ҳамоно ному ёдош боқист. Муаллифи романи маъруфи «Дар кулбаи косибон» ва қиссаи «Ду ёр аз ду диёр» мебошад, ки имрӯз маъруфияти худро гум накардаанд. Вале Ҳасан Ирфон бештар ба тарҷума машғул шудаву беҳтарин асарҳои адибони оламро баргардон кардааст.

(1964) Ҳасан Ирфон 22 марти соли 1900 дар шаҳри Самарқанд ба дунё омадааст. Дар мадраса ва мактаби усули нав таҳсил карда, Курси дусолаи ҳисобдори

Кӯлбори пурбори адиби маъруф

 Шоир, нависанда, дрматурги маъруф Меҳмон Бахтӣ ба синни мубораки 79 расид. Устод Меҳмон бидуни шак аз чеҳраҳои мондагори олами адаби кишвар аст.  Кам адиберо суроғ дорем, ки дар назму наср ва драматургия баробар муваффақ шуда бошад. Устод Меҳмон дар ҳамаи ин жанрҳо қалам фарсудаву муваффақ шудааст.

 МЕҲМОН БАХТӢ  25 марти соли 1941 дар деҳаи Шул, ноҳияи Ғарм (Рашти кунунӣ) ба ҷаҳон омадааст.

Соли 1958 Омӯзишгоҳи омӯзгории Навобод, соли 1963 факултаи таъриху филологияи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Душанберо хатм кардааст. 

Орифи санъат

 Ба ин матлаб чизе афзудем, ки дар охир оварда мешавад. Боқӣ суҳбат ба таври комил аз “Садои мардум” гирифта шуд. Ҷӯрахон Обидпур аз чеҳраҳои мондагори санъати кишвар аст. Муаллифи китобҳои “Рубоби қошғарӣ», «Чаманоро»  «Савтҳои Борбадӣ»,  «Мактаби омӯзиши чанг» бо ҳаммуалифии Ш. Ҳоҷиев  «Шеър оҳанг аст», «Ману тарона», «Суруд ва мусиқӣ», «Ритмикаи ашъори устод Абӯабдуллоҳи Рӯдакӣ», «Сурудҳо», «Шодии дил» ва ғайра.

Инак он мусоҳиба:  

Профессор Ғуломқадир Бобизодаро шиносем

  Донишманди шинохтаи кимиё, ки дар тиб ҳам маъруфият пайдо кардааст. Яке аз муваффақтарин олимони соҳа дар даҳаи аввал ва дуюми асри ХХI аст. Ғуломқадир Бобизода (бобиев Ғуломқодир Муккамолович) 17 марти соли 1960 дар деҳаи Навободи Холмуродии ноҳияи Ваҳдат, дар хонаводаи коргар дида ба олам кушодааст. Таҳсили ибтидоиро дар мактаби деҳа гирифтааст. Вай он замон дар мактаб як хонандаи закӣ маҳсуб меёфт ва ҳарчанд ҳамаи фанҳоро хуб медонист, вале ба кимиё алоқамандии бештар дошт.

Шаступанҷ соли Юнус Юсуфӣ – Муовини Раиси Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон

Забони офаридаҳои Юнус Юсуфӣ суфтаву равон, банду басташон қавӣ, ҳадафашон муайяну мушаххас буда, дар онҳо ҷаҳони ботини қаҳрамонон, тазодҳои рӯҳиву равонии онҳо дар лаҳзаҳои ҳассос ба ҳалқаи тасвир оварда шудаанд.

 ЮНУС ЮСУФӢ 15 марти соли 1955 дар деҳаи Моғиёни ноҳияи Панҷакент зода шудааст. Пас аз хатми мактаби миёна, соли 1972, вориди Донишкадаи давлатии омӯзгории Душанбе шуда, соли 1976 ба итмом расондааст. Муддате чанд дар зодгоҳаш омӯзгорӣ ва дар сафи Артиши Шӯравӣ хидмат кардааст. Сипас дар Театри халқии Панҷакент мудири бахши адабӣ будааст. Пас аз сафари хидматӣ дар Афғонистон (солҳои 1987-2000)

Страницы