Дастхатҳои Шарқ

Ёд ор зи шамъи мурда, ёд ор!

Луғатномаи Деҳхудо» муштамил бар 50 ҷилд буда, 340,000 калимаро фаро мегирад. Ва он натиҷаи заҳамоти 40-солаи Деҳхудо мебошад. Луғатномаи Деҳхудо фақат як вожаномаи содда нест, балки онро метавон як донишномаи арзишманд ҳам номид, зеро дар он маониву тафосир ва таърихчаи ҳар як луғат ва ё ибора ба форсӣ ва арабӣ низ ёфт мешавад. 

Шодравон Алиакбари Деҳхудо яке аз олимон ва мутафаккирони бузурги Шарқ буда, соли 1879 дар Теҳрон ба дунё  омадааст. Падари ў марҳум Бобохон аз мардумони миёнаҳоли Қазвин буд, ки пеш аз таваллуди Алиакбар ба шаҳри Теҳрон омада, иқомат гузид. Деҳхудо забони арабӣ ва маорифи исломиро дар маҳзари ду тан аз устодони вақт, Шайх Ғуломҳусайн Баруҷардӣ ва ҳоҷӣ Шайх

Айниддин Гадозода – пажуҳишгар, журналист ва соҳибкитоб

Ҳоҷӣ Айниддин Гадозода барои хизматҳои бисёрсола ва заҳмату талошаш дар соҳаи матбуот, фарҳанг ва ҳифзи иҷтимоӣ бо унвон ва нишонаҳои сарисинагии «Аълочии матбуот», «Аълочии фарҳанг»-и Вазорати Фарҳанги Ҷумҳурии Тоҷикистон ва «Аълочии ҳифзи меҳнат»-и Вазорати меҳнат ва ҳифзи иҷтимоии Ҷумҳурии Тоҷикистон,  ҳамчунин бо ҷоизаҳои ба номи А. Лоҳутӣ ва Носири Хисрав дар соҳаи тадқиқоти журналистӣ ва насри бадеӣ қадрдонӣ гардидааст.

Ҳоҷӣ Айниддин Гадозода 19-уми июли соли 1956 дар деҳаи Ҳасанбегӣ

300-сол умри «Девон»-и Қосими Анвор

Нусхаи хаттии Девони Анвор, ки имрўз дар хазинаи тиллоии шуъбаи дастхатҳои Шарқ ва китобҳои нодир таҳти рақами 804 нигоҳдорӣ мешавад, яке аз нусхаҳои муътабари шуъбаи мазкур ба шумор меравад.

Нусхаҳои хаттӣ муаррифгари таърих тамаддун ва фарҳанги бисёрсолаи ҳар як миллат ба ҳисоб меравад. Ниёгони бузургу тамаддунофари тоҷик низ тӯли асрҳои зиёд бо навиштани осору таълифоти арзишманди хеш, дар тамаддун ва фарҳанги башарӣ саҳми намоёни худро гузоштаанд. Дастнависҳое, ки имрўз дар шуъбаи дастхатҳои Шарқ ва китобҳои нодир

Страницы