Китобхонаи миллӣ

ИБРОҲИМ УСМОНОВ: "Ёддоштҳо" - ро дуруст наомӯхтаем

 Устод Садриддин Айнӣ, Қаҳрамони Тоҷикистон, барандаи Ҷоизаи давлатии СССР яке аз чор адиби бузурги Шарқи нимаи аввали асри XX шинохта шудааст. Яке аз асарҳои бузурги ӯ «Ёддоштҳо» мебошад, ки бузургтарин асари насри адабии Шарқ ба ҳисоб меравад. Дар он рӯзгори ҳамзамонони Айнӣ инъикос  ёфтааст.

 Леонид Леонов «Ёддоштҳо» - ро чун новеллаҳо шинохтааст. Воқеан, дар ин асар ҳикоя, қисса, ривоят, воқеаҳое тасвир шудаанд, ки риштаи пайванди онҳо сарнавишти муаллиф ва ҳунари эҷодии ӯст.

Садриддин Айнӣ дуррест, ки ҳар бор ҷилои нав медиҳад

  Садриддин Айнӣ як саҳифаи сифатан нав дар таърихи адабиёти зиёда аз ҳазорсолаи тоҷик мебошад. Агар аз асри IX-X то асри XX адабиёти мо классикӣ ва оламгир дониста мешуд, вале тарзу тариқи тасвираш асосан романтикӣ, равонӣ ва ирфонӣ буд. Аммо аз ибтидои асри XX сар карда, дар афкори адабии тоҷикии мо тағйироти сифатӣ ба вуҷуд омад.

ҚИБЛАИ УМЕД

  Ҳар боре, ки ҳамчун намояндаи Кумитаи андоз дар вилояти Суғд ба шаҳри Душанбе сафари корӣ доштам, чун вақти бозгашт фаро мерасид ҳамеша имдодталабона ба ман мегуфтӣ: “Дилҷон, биё, боз як шабакаки дигар қати ман ист, аз дидори якдигар сер шавем, ту нахустфарзандам, меҳри аввали ман ҳастӣ, суханҳое ба ту гуфтан мехоҳам, ки зеби гӯши бегонагону дигарон нест”. Муддате ки ман аз ту масофаҳои тӯлонӣ дур будам, чанд маротиба барои сари марқадат гул фиристодам, зеро гулро бисёр дӯст

 

Орзуҳои баҳории ХАЙРАНДЕШ

   Шоири шиноха Хайрандеш аз субҳи имрӯз байтҳои ҷолибу хонданиеро дар фазои Фейсбук мекорад, ки таманноҳои баҳорианд. Лаҳза ба лаҳза байти тоза аз илҳоми шоир метаровад ва филҳол дар саҳфаи Фейсбук мерезад. То ин лаҳза баъзе аз онро ҷамъ овардем ва пешкаши хонандагони азизи худ мекунем.

 

“Фурӯғи субҳи доноӣ...”

  Амри Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон  интишор ёфт, ки тибқи он аз моҳи январ то моҳи декабр дар ҷумҳурӣ озмуни "Фурӯғи субҳи доноӣ..." дар чор давра баргузор мешавад. Дар он хонандагону донишҷӯён ва магистрону аспирантҳову докторантҳо иштирок карда метавонанд. Номгӯи асарҳои даҳҳо шоиру нависандагон пешниҳод мешавад. Ба ғолибони давраи чорум аз ҷониби президент тӯҳфа ва мукофотпулӣ дода мешавад.

Устод дар бораи шогирд

Охири соли гузашта Шӯрои Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон рӯзноманигори шинохтаи кишвар Саломиддин Мирзораҳматовро ба узвияти худ пазируфт. Шояд дар таърихи Иттифоқ ин гуна рӯйдодҳо камназир бошанд, ки касонро ба ғоибашон ба узвият мепазиранд ва ин нишони қадршиносӣ аз заҳамоти пайвастаи Саломаиддин Мирзораҳматов аст, ки ин шабу рӯ беҳтару хубтар аз дигарон бори заҳмати чеҳранигории

Страницы