китобхона

Номаҳои Абдусалом Деҳотӣ ба Садриддин Айнӣ. Бахши дуюм

Устоди муҳтарам!

Дар бораи латифаҳо: Ман як моҳ пеш аз ин нусхаи лотиниашро бо аслаш татбиқ карда баромадам. Маълум шуд, ки Шумо бисёр латифаҳоро партофтаед. Як қисми онҳо дуруст аст, ки характери синфӣ ё зидди дунёгӣ доранд. Аммо як қисми дигарашон аз ҳар ҷиҳат таъсирнок ва дуруст буданд. Масалан, ҷавоби Афандӣ ба касоне, ки “қиёмат кай мешавад?” гуфта мепурсанд. Муомилаи бо муллобачагоне, ки “фардо қиёмат 

Номаҳои Абдусалом Деҳотӣ ба Садриддин Айнӣ

(Бахши аввал)

Ин номаҳо соли 1966 дар “Куллиёт”-и адиби маъруф Абдусалом Деҳотӣ чоп шудаанд. Хондани номаҳо ҳиссиёти аҷиберо дар хонанда бедор мекунанд. Бӯйи солҳо, солҳое, ки устод Айнӣ дар Самарқанд ва Деҳотиву даҳҳо шогирдон дар Душанбе будубош доштанд. Ва ин шогирдон ҳар иқдоме мехоҳанд анҷом бидиҳанд, ниёзе ба пири кор доранд. Дар ин номаҳо Абдусалом Деҳотӣ, ки бидуни шак яке аз  

Саҳми Нусратулло Махсум дар поягузории давлатдории миллии тоҷикон. Бахшида ба зодрӯзи Қаҳрамони Тоҷикистон

Бо суқути давлати Сомониён халқи тоҷик дар зарфи ҳазор сол аз давлати миллии хеш маҳрум гашт ва дар ҳайати давлатҳои гуногуни аҷнабӣ умр ба сар мебурд. Танҳо дар ибтидои садаи XX бо шарофати Ҳокимияти Шӯравӣ халқи мо имкон пайдо кард, ки давлати хешро созмон диҳад. Ҳарчанд, ки раванди бунёди ин давлат тӯлонӣ ва пур аз муборизаҳо буд, бо вуҷуди он, шароити фароҳамомадаи ибтидои асри XX имкон дод, ки мо имрӯз давлати соҳибистиқлоли хешро бо номи Тоҷикистон дошта бошем. Чунин  нигоштааст номзади илмҳои таърих Абдулло  

Бист сол пеш...Гӯё дирӯз буд...

Бист сол пеш дар чунин рӯзе миллат бо шоири худ барои ҳамеша падруд гуфт. Лоиқи ширинсухан, яке аз аз шаҳсутунҳои назми муосири тоҷик, Шоири халқии Тоҷикистон бар асари сактаи дил тарки олам кард. Замоне рафт, ки ҳамагӣ 59 сол дошт. Ҳоло бист сол аз он рӯз гузашта ва ёди ӯ лаҳзае ҳам шефтагони назми форсиро тарк намекунад. Устод Лоиқ ҷисман аз миёни мо рафт, вале руҳан монд. Ашъораш мондагор аст ва рӯзе нест, ки даҳҳо тан дар шабакаҳои иҷтимоӣ бо овардани мисраву байту ғазалу рубоӣ аз ӯ ёд накунанд. Ин аст нишони зинда монданд

Хусрав Нозирӣ. Мукотиботи дипломатӣ

Забони ҳар давлат равзанае ба ҷаҳон аст.

                           Ҷ.Стейнер, олими англис

Боадаб бошед, ба забони дипломатӣ нависед. Ҳатто дар эъломияи ҷанг назокатҳоро риоя кунед.

Отто фон Бисмарк, нахустин садраъзами империяи Олмон, дипломат 

Паёми шодбошии Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба муносибати Рӯзи Ваҳдати миллӣ

Ҳамватанони азиз!

Ҳамаи шумо ва ҳамватанони бурунмарзиамонро ба ифтихори Рӯзи Ваҳдати миллӣ, ки яке аз ҷашнҳои муҳимми даврони соҳибистиқлолии кишварамон мебошад, самимона табрик мегӯям. Таъмин намудани сулҳу оромӣ, суботи сиёсӣ ва ваҳдати миллӣ, ки аз Иҷлосияи XVI-уми Шӯрои Олии мамлакат сарчашма мегирад, барои қатъи мухолифати мусаллаҳона ва ҷангу хунрезӣ, 

Страницы