Кӯдакон ва наврасон

Гови ало чӣ гове буд?

Аксари бачаҳои шаҳрӣ маъмулан намедонанд, ки дар деҳот ҳамсолони онҳо ба чӣ корҳое машғул мешаванд. Бахусус, дар таътили тобистона, ки на ҳамаи рустоҳои мо имкони ташкили лагерҳо доранд ва на ҳамаи деҳаҳо китобхонаҳо доранд, ки имкони мутолиа дар онҳо бошад. Ва кӯдакону наврасон дар ин се моҳи таҳсил асосан вақти худро дар дашту саҳро мегузаронанд, чун мавсими барои деҳотиён муҳим ба ҳисоб меравад. Ва ё дар ҳота ва майдонҳои наздиҳавлигии худ ба парвариши

Таблиғи ҳунарҳои мардумӣ миёни атфол дар маҳфили “Дастони моҳир”

Эҳёи ҳунарҳои мардумӣ яке аз ҳадафҳои аслии эълон шудани “Соли рушди сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ” мебошад. Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бо ин ташаббуси наҷиби худ хостанд имсол бештар мардуми кишвар сари ҳунарҳое андешанд, ки аҷдодонамон умре онҳоро такмил медоданд. Ва ин маҳфили “Дастони моҳир” ҳам ба ҳамин хотир буд. Яъне, дар қалби атфол ҷо кардани ҳунарҳои аҷдодӣ.

Маҳфили «Дастони моҳир: Бум дар тасаввури кӯдакон

Бум чӣ парандаест? Суоле буд, ки дар маҳфили навбатии  «Дастони моҳир» аз ширкаткунандагон пурсида шуд. Ва посухҳо гуногун буданд. Маълум гардид, ки на ҳама дар бораи ин парандаи аҷоиб маълумоти кофӣ доранд. Ба мураббӣ зарур омад дар бораи он аввал қисса кунад ва сипас аз иштирокдорон бихоҳад, ки расми ин парандаро аз диди хуб рӯи коғаз оранд ва ё бисозанд.

Пас чӣ парандаест бум? Бум паррандаест сохибчанголи

Бачаҳо бештар рӯ ба китоб меоранд

Таътили тобистона сафи хонандагони толори хониши кӯдакон ва наврасонро зиёд кард. Дида мешавад, ки дар миёни наврасон касоне, ки мехоҳанд таътилашонро бо китоб гузаронанд, зиёданд. Ин мояи хушиву сарфаризист, ки бачаҳо бештар аз пештар ба китоб рӯ меоранд. Кормандони Шӯъбаи  кӯдакон ва наврасони Китобхонаи миллӣ ҳам мекӯшанд ҳар талабу дархости хонандагони хурдсоли худро сари вақт иҷро намоянд, то

Страницы