Абдурауф Муродӣ: Ҳамосаи китоб
Калиди кохи дониш дар китоб аст,
Ҳар он к-ӯ бекитоб аст, дар азоб аст.
***
Гар бихоҳӣ, бошӣ доим комёб,
Ҳамдамӣ мекун ҳамеша бо китоб.
***
Ҳар гаҳ ки дур аз китоб монӣ,
Гар шоҳи ҷаҳонӣ, нотавонӣ!
***
Ҳама ганҷи саодат дар китоб аст,
Сафои ҳар ибодат дар китоб аст.
***
Бошадо ҳар сафҳае андар китоб
Бар ҳазорон пурсиши одам ҷавоб.
***
Ҳар китобе ифтихори миллат аст,
Бо китоб ҳар миллате беиллат аст.
***
Аз китоб ҳар уқдае во мешавад,
Роҳи сӯи бахт пайдо мешавад.
***
Ҳар халқ, ки беш бо китоб аст,
Сар пеши аду намекунад паст.
***
Дӯстам, рӯ бар китоб орӣ агар,
Зиндагониат бигардад пурсамар.
***
Китоб аз даст додан нотавонист,
Ба даст овардани он қаҳрамоист.
***
Ҳар он гаҳ бо китобам, комёбам,
Агар дур аз китобам, дар азобам.
***
Беҳтарин устоди мо бошад китоб,
Роҳи моро нур мепошад китоб.
***
Беҳ аз ту, китоб, ёри дилсӯз мебод,
“Рӯзе, ки туро набинам, он рӯз мабод!”
***
Бо китоб, эй дӯст, чун афсонамард
Метавонӣ сайри сад сайёра кард!
***
Тифли ту гардад каси олиҷаноб,
Зери болинаш агар монӣ китоб.
***
Ҳар китоби хуб – як дунёи нав,
Ёри нав, ҳамроҳи нав, маъвои нав.
***
Гар бихоҳӣ дур бошӣ аз хатар,
Бе китоб ҳаргиз макун азми сафар.
***
Арши миллатро китоб аст офтоб,
Шод бодо миллати соҳибкитоб!
***
Сафои зиндагонӣ дар китоб аст,
Бақои зиндагонӣ дар китоб аст.
***
То китобе ҳаст, дорад зиндагӣ ҳусни тамом,
То китобе ҳаст, мо – хушрӯзгору шодком.
***
Аз китоб олам гулистон мешавад,
Рӯз – хуррам, шаб чароғон мешавад.
***
Калиди ганҷҳо андар китоб аст,
Ҳама дунёи мо андар китоб аст.
***
Дилбастагӣ бар китоб мебояд дошт,
Аз ҳикмати он хитоб мебояд дошт.
***
Китоб афтода аз чархи барин аст,
Беҳин ганҷина баҳри одамин аст.
***
Китоб аз мо рубояд ғуссаю ғам,
Мабодо аз китобе сафҳае кам!
МАНБАЪ: Алимуҳаммад МУРОДӢ: “Ҳамосаи китоб”, Душанбе, “Маориф”, 2022
Таҳияи Шарофати ҶАМОЛИДДИН,
мутахассиси шуъбаи
адабиёти кӯдакон ва наврасон