Нашри дуюми китоби Сарвари Чин бо сарсухани Пешвои миллат

  Нашри дуюми китоби Си Ҷинпин-Раиси Ҷумҳурии Мардумии Чин, Котиби Генералии Кумитаи Марказии Ҳизби коммунисти Чин “Дар бораи дипломатияи миллии Чин, ибтикори як камарбанд – як роҳ” ва ҷомеаи сарнавишти ягонаи башарият” аз чоп баромад. Нашри дуюми китоб бо сарсухани Асосгузори сулҳу Ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон интишор ёфтааст. Ин сарсуханро, ки аслан иқтибос аз рӯзномаи чинии Жэнмин

Зарбулмасалу мақолаҳо дар бораи китоб

 Ганҷ магир, китоб гир.

Китоб беҳ аз ганҷинаи пурбор.

Китоб калиди илму дониш аст.

Китоб – сарчашмаи дониш.

Китоб ғизои маънавист.

Як китоби хуб беҳтар аз як хазинаи бузург.

Алӣ Бобоҷон - амакҷони шеъргўяки ман

 “Адабиёт аз назари ман мисли чаҳор боғи рангинест, ки дар он ҳар гул бўю ҷилои хоси худро дорад, мегўяд шоир. Агар ба боғ дароеду ҳамаи гулҳо якранг бошанд, дилгир мешавед. Ман ҳам барои рангорангӣ ва сарсабзии боғи адабиётамон ало қадри ҳол ҳарорати дили худро мебахшам. Дар ҳар жанре, ки нависам, тараннуми меҳру садоқат ва корнамоии халқи азизамро қарзи худ мешуморам.” Алӣ Бобоҷон.

Бахшида ба Рӯзи Ҷавонон

 Ҳукумати Тоҷикистон ҷавононро неруи тавонои созанда ва пешбарандаи ҳама соҳаҳои ҳаёти мамлакат меҳисобад ва ҳалли мушкилоту масъалаҳои вобаста ба зиндагӣ ва таҳсилу фаъолияти онҳоро ҳамчун самти афзалиятноки сиёсати иҷтимоии худ эътироф менамояд. Ҳукумати Тоҷикистон ҳифзу пойдории истиқлолияти миллӣ, бунёди давлати муосир ва рушди ояндаи онро ба саҳми бевоситаи ҷавонон вобаста медонад ва бо истифода аз имконоти

Бойгонии электронии мусикӣ ва адабиёт дар Китобхонаи миллӣ

 Ҳифзи мероси фарҳангӣ боарзиштарин мероси ҳар миллат аст. Кишварҳои пурқудрат барои нигаҳдорӣ ва рушди мунтазами соҳаи фарҳанг ва ҳунар хеле зиёд таваҷҷуҳ доранд. Бахусус дар Китобхонаҳои машҳури кишварҳои Осиёву Аврупо назар меафканем аз ганҷинаи пурғановати миллатҳои гуногун баҳра мегирем. Ногуфта намонад, ки санъати мусиқӣ ва рассомӣ ҳунарест, ки барои дарки мазмуни онҳо донистани забон муҳим нест. Зеро он ба гӯшу чашму дил таъсир гузошта эҳсоси хушбиниву 

Аз ман умри дубора хоҳад монд...

 Ин мисраи устод шодравон Лоиқ ишораест ба мероси ў, ки мунтахаберо аз он дар китоби “Девони замон” мехонем. Ва дабиётшиноси  маъруфи кишвар Абдураҳмони Абдуманнон сарсухани ҷолиба ба ин китоб навишта, ки ҳоло меорем.

 Хуб, Лоиқ барои шеъри мо, васеътар бигирем, барои адабиёти мо ва агар боз ҳам густурдатар биандешем, барои фарҳанг ва ниҳоят, барои ҷомеаи сӣ соли охири қарни 20-ум ва баъд чӣ корҳоеро анҷом дод, ки худ бо

Страницы