Тасаввури кўдаконаи манзараҳо ва иду айём дар расмҳои толори атфол

Саъати тасвирӣ аз ҳунарҳои қадимаи халқу аҷдоди мо, тоҷикон ба шумор меравад. Ниёкони мо ҳанўз аз замонҳои бостон тасвири табиат, ҳаёти хонаводагӣ, эҳсосҳои қалбӣ аз қабили ишқу муҳаббат, изҳори самимият ба бузургон ва ғайраро мекашиданд. Деворнигораҳои бостонӣ, ки тўли ин як садсола аз манотиқи гуногун пайдо шудааст, далели ин гуфтаҳоянд.
Тўли ин се соли охир дар маҳфилҳои зиёди ҳунарии толори кўдакон бачаҳо баъзан расмҳои

Китобдорӣ дар солҳои Истиқлолият

Тоҷикон  аз қадимулайём  миллати  озодпарасту  озодихоҳ  буданд. Солҳои  сол  дар дил  орзуи  озодиро  мепарвариданд.  Бо  амри  тақдир  ва  бар  асари  таҳаввулоти фарогирии сиёсиву  иҷтимоии  ибтидои солҳои 90- уми  асри  гузашта  халқи  тоҷик  баъди  ҳазор  сол аз нав ба эҳё ва эъмори  давлати  миллии  худ  ноил  гардид.  Истиқлолият  дар  таърихи  ҳазорсолаи  халқи  тоҷик  ин  воқеаи  хеле  бузург  буд.  Вале  Тоҷикистон  аз нахустин  рўзҳои  истиқлолияти

Пенгвинҳои “Дастони моҳир”

Бале, пингвинҳо ном гирифт мавзўи имрўзаи барномаи «Дастони моҳир».
Бачаҳои ҳушёру зираки мо имрўз хоҳиши омода намудани тимсоли пингвинҳоро намуданд. Муаллима пеш аз оғози барнома ба бачагон оиди пингвинҳо маълумоти бештаре дод ва нақл кард, ки онҳо бештар дар кадом манотиқи олам зиндагонӣ мекунанд ва чӣ сурат доранд.
Пингвинҳо аз руйи сохти тана комилан махсусанд. Болҳои онҳо тангбару кўтоҳ ва белшакл мебошанд, устухони теғаи сина надоранд ва устухонашон аз

Геологияи конҳои канданиҳои фоиданок

Муаллифон Ф. Ғафуров ва Б.Алидодов, қисми аввал. Таърихи чоп соли 2010, макони чоп шаҳри Душанбе.
Ҳамчуноне аз номаш пайдост, дар китоби мазкур пеш аз ҳама масоили умумии геологияи конҳои фоиданок маълумотҳо оиди минералҳо ва ҷинсҳои куҳӣ, сохти замин, шаклҳои хобиши маъданҳо, пайдоиши онҳо ва шароитҳои асосии пайдошавии конҳои канданиҳои фойданок ва алоқамандии онҳо ва захираҳои маъданҳо гирд 

Страницы