Ғариби Шоҳҷаҳонободӣ, Ғарибии Астарободӣ, Ғарибии Кошонӣ, Ғарбии Хуросонӣ, Ғарибии Ҳиравӣ

Дар ин бахш аз мақолаи худ аз панҷ шоиру донишманде бо тахаллус ё насаби Ғарибӣ ёд мекунем. Аввал Шайх Насриддин Аҳмад Ғариби Шоҳҷаҳонободӣ, шоири форсизабони Ҳиндустон (асри 18), ки дар замони Шоҳ Олами II (1759-1806) зиндагӣ ва эҷод кардааст.

Тибқи маълумоти муаллифи тазкираи «Маҷмўаи нағз» Қудратуллоҳ Қосим гузаштагонаш аз аҳли Кашмир будаанд ва Ғариби Шоҳҷаҳонободӣ марди «қобилу қобилдўст, бо илму ҳаё, ҳовии ақлу киёсат, некхў, кушодарў, хушақида, покмазҳаб, некрўя, суфимашраб» буд. Ба забони форсӣ ва баъзан ба урду шеър мегуфт. Девонашро соли 1769 худаш мураттаб намудааст,  ки фарогири ғазал, тарҷеъбанд,

Рӯ ба илм. Ғалсама чиро гӯянд?

Ғалсама узви нафаскашии баъзе ҳайвоноти обӣ. Ғалсама девораҳои тунук дорад. Аз хун ё моеъе, ки дар девораҳои ғалсама давр мезананд, гази карбонат (СО) ба об хориҷ ва оксиген (О2) ҷабида мешаванд. Ғалсама дар ҷараёни таҳаввулот бори аввал дар ҳалқакирмҳо пайдо шуда, шакли навори ҳамвор, шонамонанд ё дупарра, инчунин торҳои муқаррарӣ ё шохамонанд дошт. Он дар узвҳои изофии паҳлуии ҳаракат (дар намудҳое, ки озод

Иштироки кормандони КМТ дар аксияи "Дарахти ман"

Бо розигӣ ва дастгирии Мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии шаҳри Душанбе ва дастгирии Сафорати Британияи Кабир дар Ҷумҳурии Тоҷикистон дар тамоми қаламрави кишвар аксия таҳти унвони "Дарахти ман" бо мақсади ҳифзи муҳити зист, ободонӣ ва кабудизоркунӣ мегузарад.  Бо ташаббуси роҳбарияти Китобхонаи миллии Тоҷикистон ҳайати кормандон тасмим гирифтаанд, ки дар ин аксия иштирок намуда, саҳми худро дар

Маҳфили “Дастони моҳир” ва посух ба суоли “Кай аскарӣ меравам?

Кӣ кай аскарӣ меравад? Баҳси Рӯзи Артиши миллӣ дар маҳфили “Дастони моҳир”-и Шуъбаи кӯдакон ва наврасон атрофи ҳамин суол баргузор шуд ва хонандагони наврас ҳар кадом талош мекарданд посух диҳанд, ки онҳо кай бояд хизмати аскарӣ кунанд.

Дар ин маҳфил бачаҳо дар бораи Ватан, Модар, Тоҷикистон, Артиши миллӣ, сарбози

Чаро Пешвои миллат ба рушди илму маориф таваҷҷуҳи махсус зоҳир намудаанд?

Тамоми доираҳои фикрии ватанӣ ва хориҷӣ борҳо иқрор шудаанд, ки паёмгузориҳои Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба Маҷлиси Олӣ дорои вижагиҳои ба худ хос мебошад. Махсусан тарзи баёни ба ҳама фаҳмо, аммо аз нуқтаи назари мантиқ илмӣ, таҳлилӣ, натиҷагирӣ ва системавии Паёмҳои муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон таваҷҷуҳи коршиносону сиёсатмадоронро ба худ ҷалб

Доктор Шамсулҳаққи Ориёнфар дар бораи намоиши Нуриддини Ҷаронӣ “Ҳидоят”. Оғози наве дар театри Тоҷикистон

Театр дар Тоҷикистон аз мақом ва тавоноии баланде бар­хурдор аст. Тамоми лаҳзоти як намоиши театрӣ дар Тоҷикистон аз таҳарук ва пўёӣ аст, ба гунае, ки бинанда ҳаргиз наметавонад диққату таваҷҷўҳро баргирад ва ҳат­то дар бисёре аз намоишҳо бинанда то поёни намоиш худ­ро фаромўш мекунад. Дар канори ин театри Тоҷикистон аз он

Страницы